Zaterdag 29 oktober 2016. Riposto / storm

We hoopten, dat het na gisteren over zou zijn, maar ook vannacht is het nog heel onrustig. De wind is iets afgenomen maar nog steeds krachtig. En doordat op zee de golven zich opbouwen, zwiepen de boten in de haven heen en weer. Frans heeft nog een keer extra lijnen gelegd naar de steiger. Maar de steiger is drijvend en beweegt behoorlijk, de boten bewegen onafhankelijk en alles gaat meters heen en weer. Heel onrustig en de boot schokt af en toe als ie strak in de lijnen komt te hangen.

We gaan buiten de haven kijken. Daar is het echt spectaculair. Aan de zuidelijke kant nog iets mooier, dan aan de noordkant. De golven spatten enorm hoog op tegen de kant. Op de weg liggen keien, die meters ver zijn opgeworpen door de golven. Heel veel mensen komen met de auto langs om te kijken.

In de loop van de dag neemt de wind iets af, dus we hopen op een rustigere nacht, maar vrezen, dat de golven nog wel blijven binnenrollen.

```````````````````````````````z
“““““““““““““““`z

Vrijdag 28 oktober 2016. Riposto in storm

Net als voor de regen van gisteren, waren we ook gewaarschuwd voor de storm van vandaag. Vannacht om 4 uur begint het. Ook de storm is er van het ene moment op het andere, net als de regen van gisteren. Het begint niet een klein beetje en wakkert wat aan. Nee in 2 minuten hebben we van geen wind ineens 24 knoop tegen ons aan. In het donker lijkt het altijd meer, dan dat het licht is. We staan op en controleren nog een keer alles, maar we liggen prima op de plek. Schuin achter ons is een Italiaanse overwinteraar, die probeert zijn bimini (zonnescherm boven de kuip) af te breken. Hij kan kennelijk de rits van de hoes niet dicht krijgen. Tja, het is helaas niet mogelijk om hem even te helpen. Frans legt voor alle zekerheid toch nog een lijn extra van de boot naar de kant. We liggen eigenlijk midden in een plek, die voor 3 boten bestemd is, kunnen we aan de nummering op de steiger zien. Dus de buurboten liggen een paar meter van ons af. De voorkant van de boot ligt naar de steiger toe, maar er nog 1,5 meter vanaf. Gisteren zijn er een aantal vissersboten in dit stuk van de haven komen liggen. Als het licht is en we opstaan, zijn er een paar wel uitgevaren, maar aan de grote kade zijn ook hele grote vissersboten komen liggen.

We zwiepen wat heen en weer en in de loop van de ochtend loopt de windkracht nog wat op. Het grootste gedeelte van de ochtend is er echter ook stralende zon. Er valt geen regen.

We gaan zo dadelijk buiten de haven kijken, misschien nog wat spectaculaire foto’s maken.

(12.00 uur).

dsc05423

Donderdag 27 oktober 2016. Riposto

dsc05479

Er is regen voorspeld voor vandaag. ’s Morgens is daar nog helemaal niets van te zien. We ontbijten heerlijk in de zon buiten. Het is niet, dat we het weerbericht niet geloven, maar we twijfelen toch een beetje. Dus toch maar een was in de week gezet, het zal wel meevallen. We hebben het al eerder beschreven, maar hier in het zuiden is het net alsof er een knop wordt omgezet bij een weersverandering. De lucht is de hele ochtend mooi blauw, paar kleine witte wolkjes. En als we even binnen in de boot zijn en weer buiten komen, hangen er rond de bergen ineens zwarte wolken. Soms blijven ze daar hangen, vooral rond de Etna. Soms bewegen ze wat. En zoals nu, het kan ook zijn, dat ze binnen een paar minuten boven Riposto hangen. Dan is het niet eerst een beetje regen, nee, het is direct een enorme stortbui. Het duurt 3 uur. Er staat na korte tijd een laag water in de wasemmers. En net zo plotseling als het begon, stopt het ook weer. Dan is er direct weer zon en een aangename temperatuur. Tenminste, dat vinden wij. Want als we boodschappen gaan doen, is het in het dorp, alsof iedereen andere kleren aan heeft gedaan. Lopen wij nog in een T-shirt, de bewoners van Riposto hebben dikke vesten en jacks aan. De lange broeken, donkere kleding en laarzen zijn uit de kast gehaald.

Woensdag 26 oktober 2016. Riposto

We hebben een uitnodiging ontvangen voor een bijeenkomst met medezeilers, die hier in de haven overwinteren. Frans heeft niet goed begrepen, waar de bijeenkomst plaats vindt. Er werd wat naar de overkant gezwaaid op zijn vraag waar we moeten zijn. We lopen een half uur bij de ingang van de haven en langs de straat, waar allemaal horecagelegenheden zijn. Nergens een clubje mensen te zien. Uiteindelijk lopen we naar een engelse boot, waarvan we zeker weten, dat die hier ook blijft liggen. Gelukkig is de bemanning nog aan boord, ze moeten lachen over onze opmerking, dat wij te laat zijn, want het is al 10 minuten over 7. Echt Nederlands, vinden ze.

We lopen op de kade in de haven naar een gebouw, recht achter onze boot. Aan de zijkant zitten al 8 mensen aan een lange tafel helemaal vol met schalen eten en flessen wijn. Hadden wij helemaal niet begrepen, we dachten dat het in een horecagelegenheid was. Volgende keer moeten we dus ook aan het kokkerellen.

Van de Engelse boot is de man afkomstig van Australië en zij komt van Schotland. Daar gaat de communicatie prima mee. Verder zijn er 5 Franse mensen en een paar Italianen. Bij beide zijn zeilers, die geen Engels spreken. Het gaat wat moeizaam soms, maar uiteindelijk begrijpen we elkaar. Sommigen zijn al jaren onderweg, verschillende stellen zijn hier al vaker in de winter geweest. De ervaringen zijn prima in deze haven. Ze vertellen verhalen van andere havens, waar je minder beschermd ligt of waar verder niets te doen is. Wij zijn er na 2 weken al achter, dat je met de fiets, de bus of de trein hier heel wat van de omgeving kan ontdekken. En altijd goed om de ervaringen van anderen te horen en goede tips te krijgen. Volgende keer een kaart meenemen, want de plaatsnamen zeggen ons nog niet veel. We maken de afspraak om elke week een bijeenkomst te houden. Verder geen verplichtingen, als je niet komt is het ook goed.

dsc05343

Dinsdag 25 oktober 2016. Riposto

We hebben besloten om er nog een Vodafone-abonnement bij te nemen. Omdat er maar heel zwak internet in de haven is, moeten we zelf een abonnement afsluiten om verbinding te kunnen maken. En 1 abonnement is wel erg weinig als je soms zaken in Nederland moet regelen of dingen wil opzoeken. We stappen op de fiets en rijden naar Giarre. We hebben in de haven niet in de gaten gehad, dat het zulk vochtig weer is. Omdat we 20 minuten berg-op moeten fietsen, hebben we het erg warm. Hetzelfde meisje helpt ons weer. Ze is de jongste in deze vestiging, maar de enige die Engels spreekt. Ook de bedrijfsleider kan ons niet te woord staan, hij spreekt alleen Italiaans of misschien zelfs alleen Siciliaans. Alles is snel geregeld en we gaan eerst op een terras zitten om wat bij te komen.

Daarna fietsen we naar het winkelcentrum met de grote supermarkt. Omdat Frans de boodschappen in de rugzak moet vervoeren, kunnen we niet zo veel tegelijk meenemen. Ook weten we niet altijd of dingen wel zo smaken als wij lekker vinden, dus nemen we nooit meer dan 1 pak tegelijk mee en proeven we eerst. Het lezen van een etiket levert ons niet altijd de benodigde informatie op. En soms kan je je vraag nog beter aan een andere klant stellen, dan aan het winkelpersoneel. Toch een nadeel, als je niet kan communiceren in het Italiaans.

We fietsen dezelfde weg terug als de vorige keer. Nu gelukkig wel overdag en niet in het donker. Het scheelt natuurlijk, maar of het fietsen op zo’n kronkelige weg met langsrazend verkeer zal wennen, betwijfel ik. Een bijkomend probleem als je snel naar beneden gaat, is het wegdek. Het is enorm ongelijk, stukken asfalt gerepareerd, grote gaten en de regenwaterroosters zitten meestal 15 cm dieper dan het wegdek. Moet je dus snel omheen sturen. Wat zijn we verwend met onze mooie fietspaden thuis.

dsc05469

Maandag 24 oktober 2016. Riposto

Frans maakt vandaag een scepter weer in orde. Die is bij het invaren van de ligplaats hier achter het anker van de buurman blijven hangen. Het anker hing helemaal scheef aan de voorpunt van de boot en omdat het zo donker was en Frans de boot er strak in moest draaien, bleef een scepter achter dat anker hangen. Verder geen schade, maar Frans is de hele dag bezig om hem weer recht te krijgen. Eerst de zeerailing er af en alles loshalen. Hij kon het niet even recht buigen, maar moest hem zelfs met de brander op de steiger heet maken om het weer in orde te krijgen. Maar het is gelukt, alles weer oké.

Zondag 23 oktober 2016. Riposto

We gaan eerst sporten vandaag. Het gaat steeds ietsje beter met de conditie. Dus langzamerhand moet het weer op een beter niveau komen. Het is gelukkig niet zo warm, de zon laat het vandaag wat afweten.

Na het ontbijt doet Janneke de was. Niet handig natuurlijk als het niet zo mooi weer is. Na 2 keer een kleine bui en en keer alles van de lijn halen en weer ophangen, geven we het op. Alles naar binnen en morgen een nieuwe droogpoging doen.

Omdat het niet geweldig weer is, brengen we de rest van de dag lezend door. Af en toe zitten we binnen en soms weer even buiten. Ondanks de bewolking is het nog altijd 24 graden.

Zaterdag 22 oktober 2016. Riposto / Taormina

dsc05430

We lopen naar het station in Giarre om met de trein naar Taormina te gaan. We komen op het station en zien, dat de trein net een paar minuten weg is. De volgende gaat over 5 kwartier. De terrassen bij het station zijn nog dicht. Als we de winkelstraat inlopen vinden we een pizzeria, waar we koffie kunnen drinken. De treinreis gaat gedeeltelijk vlak langs de kust. Buiten de bebouwing kunnen we de zee zien. Sommige stukken van het traject liggen een heel stuk hoger, dan is het uitzicht nog mooier. Taormina ligt aan een baai op 800 meter hoogte. We lopen het station uit richting Taormina. We komen langs een bushalte, maar denken, dat we nog wel een stuk kunnen lopen. Het gaat echter heel steil omhoog en de weg wordt smaller. Er is geen voetpad, de auto’s rijden vlak langs ons. Niet geweldig dus. Maar terug gaan hebben we ook niet veel zin in. We zien een stuk hoger in een bocht een gebouw staan en verwachten daar een bushalte, waar we alsnog kunnen opstappen. Helaas, het is niet als in Nederland, waar op elke hoek de bus stopt. We lopen verder en komen een stuk hoger wel een bushalte tegen. De bus moet over een paar minuten komen. Inmiddels zijn er ook 2 Italianen, die besluiten om te wachten op de bus. Die komt niet. Na een kwartier komt er een kleine bus langs van een reisorganisatie. Die stopt en zegt, dat hij een particuliere bus is en dat we mogen meerijden tot het centrum van Taormina. De weg wordt nog steiler, met hele krappe haarspeldbochten. We zijn blij, dat we dit niet hoeven te lopen in de brandende zon.

In Taormina komen we in een heel andere wereld dan vorige week in verschillende plaatsen. Dit is echt een drukke toeristische plaats. We zien een aantal grote luxe hotels. Je kunt van hieruit allerlei excursies maken en er zijn rondleidingen. Er zijn mooie straten met winkeltjes en enorm veel horecagelegenheden. We vinden mooie pleintjes, hele smalle steegjes en hele steile trappen naar terrasjes, soms met uitzicht op zee. De plaats ligt echt tegen een berg ‘geplakt’. Er is veel groen, grote planten en palmbomen, heel veel nog in bloei.

Aan het eind van de middag zoeken we eerst de bushalte om weer naar beneden te komen naar het station. De laatste bus blijkt om 19.06 uur te gaan. Dan hebben we nog tijd om ergens te eten voor we terug gaan. We zagen eerder een mooi terras met prachtig uitzicht over de baai. We zitten er heerlijk, maar na een half uur gaat het regenen. Het ziet er de hele middag al dreigend uit. We verplaatsen ons onder de overkapping. Het is nog steeds warm, we zitten gewoon in een T-shirt.

Tegen de tijd, dat we naar de bus lopen is het bijna droog. Bus is op tijd en we hebben 9 minuten overstaptijd voor de trein gaat. Dus dit keer geen aansluitingsproblemen. Helaas niet veel te zien buiten, het is helemaal donker.

dsc05452

dsc05457

dsc05467

Vrijdag 21 oktober 2016. Riposto

x-default
x-default

Vannacht hebben we een enorme regenbui gehad in de haven. Het was bladstil, de regen kwam recht naar beneden. En net zo plotseling als het begon, was het na 4 uur ook weer afgelopen. Vandaag is er niets meer van te merken en alles is weer droog, we ontbijten buiten.

We fietsen vandaag nog een keer naar Riposto om te proberen een internetabonnement af te sluiten. Gelukkig lukt dat deze keer wel. En fijn, dat er nu iemand is, die Engels spreekt en ons alles uit kan leggen. Hopen dat het werkt. De bevestigingsmail krijgen we vanmiddag, daarom kunnen we het niet direct zien op de telefoon.

We fietsen na een kop koffie op een terras door Giarre de andere kant op, dan we gisteren fietsten naar het grote winkelcentrum. Op de niet erg gedetailleerde kaart zien we, dat we ergens links af moeten slaan om wat hoger te komen op de berg en op wat kleinere wegen. Het is wel heel erg steil omhoog, maar we zeggen dat we gelukkig goede wandelschoenen aan hebben, als we gaan fietsen. Af en toe is het zo zwaar, dat we het fietsend niet redden. En het is weer warm en zonnig.

De steile weg wordt steeds smaller en er staan af en toe een paar huizen. We komen langs citroenboomgaarden en druivenstruiken. Heel veel ziet er verwaarloosd uit. We vragen ons af, of hier nog wel geoogst wordt. Ook een palmenkwekerij lijkt verlaten. De weg gaat over in een smal spoor, waar wel een auto kan rijden. Het is niet verhard. We komen steeds hoger en hebben een fantastisch uitzicht. Uiteindelijk komen we bij een huis en een enorme boomgaard met citroen- en notenbomen. Daar eindigt ook het smalle pad. We hebben verkeerd gegokt en komen hier niet verder. We wilden met een boog terug naar Riposto, maar dat gaat niet lukken. We fietsen (racen) dezelfde weg weer terug en vinden beneden een andere weg om bij de haven terug te komen.

Donderdag 20 oktober 2016. Riposto

We fietsen naar Giarre. We willen een abonnement afsluiten om te kunnen internetten. We probeerden dit afgelopen maandag al in Catania. Maar na 2 keer bij Vodafone langs geweest te zijn, was nog steeds hun server niet bereikbaar. We zien bij het station in Giarre een plattegrond en vinden het adres. Een mevrouw legt in het Italiaans uit hoe we moeten fietsen. Nog verder de berg op. In het centrum hebben we het al snel gevonden. De rolluiken zijn naar beneden, hebben we toch weer vergeten, dat ze minstens 3 uur middagpauze hebben. We wachten aan de overkant op een terras. Als de zaak weer open is en we aan de beurt zijn, blijkt na een half uur, dat ook hier geen verbinding is en het niet gaat lukken. Ze vragen ons morgen terug te komen.

We fietsen daarna naar een groot winkelcentrum, ver buiten Giarre. Het is nog een heel eind fietsen en allemaal berg op. We vinden het redelijk snel en kijken er wat rond. Hier is de beloofde boekwinkel, waar we een goede kaart van Sicilië kunnen kopen. Bij de kassa krijgen we een kraskaart. Frans maakt direct de vakjes open en blijkt, dat we een tegoedbon voor 10 euro hebben gewonnen, waar we een boek voor mogen kiezen. Moeten we maar eens rustig zoeken of ze ook iets in het Engels hebben.

In het winkelcentrum is ook een mega-grote supermarkt. Hij is wel 10 keer zo groot als de kleine supermarkten in Riposto. We nemen, wat dingen mee, die we daar niet kunnen krijgen. Uiteindelijk is het toch nog zo veel, dat de rugzak van Frans behoorlijk zwaar is. We hebben niet echt rekening gehouden met het vroege tijdstip, dat het donker is. We beginnen de terugtocht terwijl het schemerig is. We fietsen richting zee om terug te komen bij de haven. In de drie etappes, dat we naar het winkelcentrum fietsten hadden we wel in de gaten, dat we berg-op gingen. Maar nu de kortere terugweg gaat het heel hard naar beneden. En het wordt op de smalle weg steeds donkerder. Gelukkig hebben we licht op de fietsen, maar toch zijn we blij, dat we bij de haven zijn.