Dinsdag 28 februari 2017. Riposto / Acireale

Na het hardlopen en het ontbijt begint Frans aan de volgende kleine luiken. Hij plakt alles af en demonteert de oude luiken. Daarna begint het karwei om alle oude kit er af te halen. Hij krijgt ze alle drie schoon voor we vertrekken naar Acireale. Morgen verder en hopelijk lukt het dan om alle drie de nieuwe luiken te monteren.

We hebben met George afgesproken om naar de Carnavalsoptocht te gaan kijken. Terry en Christina, de Australiër met de Schotse vrouw, gaan ook mee. We vinden op loopafstand van het centrum een parkeer plaats. Al snel zien we in zijwegen carnavalwagens staan en er is heel veel muziek. Er lopen al veel mensen op straat. We lopen naar het grote plein bij de kathedraal. Daar staan al heel veel mensen, maar er gebeurt nog niet veel. We besluiten om een stuk verder eerst wat te drinken. Toen we de afspraak maakten, vonden wij, dat het tijdstip van vertrek een beetje laat was. We vertrokken om half 3 en de optocht zou om 3 uur starten. Dat is dus weer echt een Nederlandse reactie. Uiteindelijk begon het pas om half 5 een beetje op gang te komen. En niet een optocht, waarbij de een na de andere wagen voorbij komt….Nee, als er een wagen passeert zie je in de verte de volgende komen. Mensen staan en lopen overal en gaan een beetje opzij als er een wagen langskomt. We genieten, het zijn prachtige wagens, heel veel licht en geluid er op, meestal een heel verhaal uitbeeldend met allerlei bewegende onderdelen. Het is allemaal schitterend gemaakt, heel veel kleur en techniek. En dat alles tegen de achtergrond van de oude gebouwen en kerken in de straten. Als we trek krijgen gaan we eerst op een terrasje op straat wat drinken en wat eten. En daar zitten we dan op de laatste dag van februari. We gingen weg met stralende zon en lekker warm. Nu de zon weg is, is het wat koeler, maar we zitten gewoon op straat te eten.

Op de terugweg stoppen we om te kijken naar de Etna, die weer enorm aan het vuurspuwen is. We kunnen een heel stuk lavastroom zien.

Maandag 27 februari 2017. Riposto

Frans begint aan de montage van de kleine luiken. Hij gaat om 14 uur met George in de auto naar Catania om de kleine smalle ruiten passend te maken. De leverancier dacht, dat de montage wel zou lukken zonder de rand iets diunner te maken. Het gaat helaas niet. Dus hij moet alsnog die randen bijslijpen. Ook heeft hij wat verf beloofd, die op de grote ramen aan de zijkant zit. Er zijn wat kleine beschadigingen en op een paar plekken is wat kit gekomen. Dat werken we bij.

Ik ga om half 11 op weg naar Catania. Wil wat inkopen doen bij Ikea. Eerst met de trein en vanaf het station met de bus. Al snel vind ik de halte, maar op de vertrektijd is er geen bus. Gelukkig staat er een Italiaanse vrouw, die vraagt waar ik naar toe ga. Zij blijkt ook naar Ikea te gaan. Er komt een bus met een andere nummer, de chauffeur zegt tegen haar, dat onze bus verlaat is doordat het verkeer vast zit. We wachten daarna nog drie kwartier. De bus komt, maar de chauffeur stapt uit en zegt, dat hij over 10 minuten vertrekt. Dat worden er natuurlijk 20. En als we dan eindelijk zullen vertrekken blijkt, dat ik een kaartje op een heel andere plaats op het plein had moeten kopen. De vorige keer, dat we met de bus gingen, kochten we in de bus een kaartje. Ik zie in me gedachten een kaartje halen en dan is de langverwachte bus natuurlijk weg. Nee, de chauffeur neemt mijn geld aan, vraagt aan de Italiaanse dame of ik ook een retourkaartje moet hebben en spurt weg om voor mij een kaartje te halen. Super dus. Na een rit van een uur over zeer slechte wegen met grote gaten en af en toe een landweggetje, alles met een snelheid van minstens 80 km per uur, zet hij ons voor Ikea af. Er is geen halte. Hij wijst waar we weer op moeten stappen. Na 2 uur shoppen heb ik alles van mijn lijstje en loop naar de halte voor de terugreis. De bus moet over 5 minuten komen. Nee, helaas. Ik wacht een uur en drie kwartier en dan komt er eindelijk een bus. Niet duidelijk, waarom er op 2 vertrektijden geen bus is geweest. De busreis terug, langs het vliegveld, over diverse industrieterreinen, met zo mogelijk nog een hogere snelheid duurt weer een uur. En aangekomen op het station zie ik, dat de trein, die over een half uur vertrekt, 15 minuten vertraging heeft. Tenminste….dat staat op het bord. Maar het duurt uiteindelijk 30 minuten langer voor hij vertrekt. In Giarre, waar ik uitstap, moet ik nog 20 minuten teruglopen naar de haven en zo ben ik om 20.00 uur weer aan boord. Een hele reis, maar het was ook wel weer een avontuur.

Als we aan boord naar achteren lopen, ziet Frans, dat er vuur uit de Etna komt. Even later komt George ons waarschuwen. We maken een foto, maar het is al pikkedonker en het is zo ver weg, dat het niet heel duidelijk te zien is. Toch even een foto:

 

Zondag 26 februari 2017. Riposto

We zijn vroeg op en hebben na de douche een echt zondags ontbijt. Het weer lijkt redelijk, het is in ieder geval droog.In de loop van de ochtend wordt het iets lichter. Omdat er in de nacht van vrijdag op zaterdag een scirocco-wind over is gekomen, waarbij de regen Sahara-zand heeft meegenomen, is de boot bedekt met een laagje oranje zand. En dat zit natuurlijk ook op die mooie nieuwe ramen van ons. Daarom spuit Frans de boot nat en begint met een zachte bezem alles er af te vegen. Er komt gekleurd water van de boot af. Veel mensen waren gisteren en zijn vandaag aan het poetsen. Als alles klaar is en er veel water langs de ramen is gelopen, kijkt Frans toch even of er niets gelekt heeft. Gelukkig zien we niets. Hebben we eindelijk geen lekkage meer.

Ko en Marcia zouden komen koffiedrinken, maar die zijn inmiddels toch aan een klus begonnen en komen een andere keer. Wij zullen om 14.30 met George in de auto naar Acireale. Terry en Christina gaan ook mee. Er is een grote Carnavalsoptocht. Maar om 13.30 begint het eerst zacht te regenen, daarna heel erg hard. Dat wordt dus niets. We kunnen niet eens even naar George lopen om te overleggen, zo hard gaat het. En de Italiaanse buienradar zegt, dat de enorme regenwolken vanaf zee dit stuk van de Siciliaanse kust op drijven. Dat wordt dus niets om nu onderweg te gaan. We sms-en dat het plan naar dinsdag wordt verschoven.

En omdat we vinden dat we na het volbrengen van een grote klus wat verdiend hebben, gaan we lekker uit eten vanavond.

Zaterdag 25 februari 2017. Riposto

We slapen tot 8 uur. Ik voel me een stuk beter, dan gisteren. Toen viel de vermoeidheid van de afgelopen 5 dagen klussen me erg tegen. Zware benen, beetje pijn in de rug en gewoon MOE. Maar na een nacht goed slapen gaat het een stuk beter. Frans is er ook weer helemaal en wil direct beginnen met het monteren van 1 van de kleine luiken. Hij zoekt nog iets om de oude kit mee weg te halen en wil daarvoor graag een roterende borstel voor op zijn boormachine. Ik denk, dat ze dat bij de ijzerwinkel hebben, waar ik eerder een potje verf haalde. We lopen er samen naar toe. Er zijn wat andere klanten, die eerst geholpen worden, dus Frans kijkt rustig rond en zoekt wat spullen uit. We gaan aan de kant van de toonbank staan en praten in het Nederlands met elkaar. Zegt ineens iemand naast me: “ Ik hoor Nederlands praten. Waar komen jullie vandaan?”. Blijkt een Nederlandse te zijn, die sinds begin januari in Riposto woont met haar man. Ze nodigt ons uit om een kop koffie te drinken bij hun thuis. Nou, super natuurlijk om zo een woning te kunnen zien. Ze zijn nog niet klaar, zegt ze. Maar Frans loopt in zijn kluskleren vol kit, dus dat gaat prima. Blijkt het een fantastisch appartement te zijn op de eerste en tweede etage in de Via Etna. De verhuurder heeft  het kasco opgeleverd en Ko en Marcia hebben samen met de verhuurder binnen verder afgebouwd. Prachtige huiskamer met open keuken, groot, ruim. Middenin een wenteltrap naar de 2e etage, waar in de open ruimte 2 slaapkamers gecreëerd zijn met lichtdoorlatende wanden. Boven een groot balkon en op de woonetage echt een enorm terras. Het ziet er fantastisch uit. Super leuk om dit zo te mogen zien. We drinken koffie en na 2 uur praten nemen we afscheid. Ze komen morgen koffie drinken.

Frans start toch nog met de montage van de luiken. Hij begint met die onder de buiskap en is tevreden met het eindresultaat. Ik ga ondertussen naar het grote winkelcentrum om wat boodschappen te doen. De hoofdreden, dat we daar af en toe naar toe fietsen, is dat het de enige winkel is, waar ik meel kan krijgen voor onze broodmachine. De bakkers hebben alleen wit brood en dat is een dag na aankoop hard en oud. Bij de grote supermarkt verkopen ze volkorenmeel voor de machine. Maar je neemt natuurlijk niet alleen mail mee. Ik fiets weer met een volle rugzak terug.

Vrijdag 24 februari 2017. Riposto

We starten om 7.00 uur. De klus moet geklaard worden. Frans heeft gisteravond 3 verschillende weerberichten bestudeerd en het is niet helemaal zeker, dat het droog blijft. Maar als we opstaan is het stralend weer, lekker zonnig en geen wolkje aan de lucht. En dat blijft zo een paar uur. Dan komt er een heel klein beetje bewolking in de verte. Maar het zijn witte wolken en geen donker grijze, waar we vaker regen door krijgen. Dus we sluiten deze week met weer een mooie dag af.

 

Omdat we gisteren alle drie de ramen, die we nu nog moeten doen, al helemaal voorbereid hebben, hoeven we nu alleen nog de binnenkant van de ramen af te plakken en dan kan het kitten beginnen. Het gaat voorspoedig en we werken achter elkaar alles af. Gelukkig vinden we bij alle drie de ramen direct de schroefgaatjes en kunnen ze snel met de schroeven vast gezet worden. Het plakband er buiten afhalen en daarna binnen, is nog het meeste werk. Maar alles lukt en pas als de kit hard is zal Frans het nog wat bijsnijden op de plekken, waar het plakband kit heeft meegetrokken. Precies om 12 uur is dit gedeelte van de klus geklaard. We zijn blij en opgelucht, dat het allemaal zo goed gelukt is. Nu moeten alleen de kleine vierkante luiken en de twee grote- nog. We ruimen eerst de achtertent een beetje op en genieten van een kop koffie. Ik vind, dat ik wel een lekkere douche verdiend heb. Frans begint nog wel met een klein luik maar stopt daar na een uur ook mee. Ook hij gaat eerst maar eens lekker onder de warme douche staan. Na 5 dagen hard werken zijn we vermoeid en voelen onze rug. We gaan vanavond eerst een glas wijn drinken met de andere overwinteraars.

Donderdag 23 februari 2017. Riposto

Frans staat al om 7 uur buiten. Ik smokkel er nog een uurtje slapen bij. Als we na het ontbijt samen starten, heeft Frans al wat voorwerk gedaan en kunnen we direct beginnen aan de bakboordkant. We moeten hier 4 ramen plaatsen. Alle werkzaamheden, die ik al eerder beschreef voor de andere kant van de boot, moeten nu natuurlijk weer gebeuren. Dus ontvetten, schuren, primer opbrengen en steeds stofzuigen tussendoor. Dan weer afplakken, binnen de raamranden, buiten de randen en onderkant en alle kanten van de ramen. We hebben nu het goede plakband gebruikt, dus we verwachten er veel van bij het verwijderen. En dan is het zo 15.00 uur voor we gaan kitten. Dat gaat prima en weer kunnen we de ramen er voor houden en de schroefgaatjes nog terugvinden. En ja, we hebben minder moeite met het weghalen van al dat afplakband. Maar het blijft een vies karwei. De kit zit echt overal. En soms ben je zo bezig met je rechterhand, dat je niet ziet, dat je linker hand tegen iets aan komt. En die handschoen zit inmiddels ook onder de kit. Maar goed, we moeten na afloop van deze klus wat reparatie doen en her en der wat bijschilderen. Met zwarte verf voorbewerken en met zwarte kit alles vastzetten op een witte boot. Dat is vragen om problemen.  Maar we zijn blij en tevreden met het resultaat tot nu toe. Als we alles hebben opgeruimd, kijken we binnen weer net als de vorige dagen verwonderd door de ramen naar buiten. Wat een helder zicht en wat een licht komt er binnen. Nu morgen nog de laatste ramen alleen nog kitten. Alle voorbereiding is vandaag al gebeurd, ook het afplakken. Gelukkig, want we beginnen moe te worden. En alle luiken moeten ook nog.

Woensdag 22 februari 2017. Riposto

We staan vroeg op om de ramenklus aan de stuurboordkant te starten. 2 van de 4 ramen zitten er in. We beginnen weer met alles voorbereiden om ze straks te kunnen kitten. De bewerking van de romp en de ramen om te zorgen, dat de kit straks echt blijft plakken aan beide, kost veel tijd. Maar we maken al grapjes, dat als we klaar zijn, we precies weten hoe het het handigst kan. Deze derde dag gaan een aantal zaken al weer gemakkelijker, dan gisteren. Alleen zijn er altijd zaken, die anders uitpakken, dan je verwacht. Om niet alles onder de kit te krijgen en om de randen mooi strak te krijgen, plakken we alles af.  Binnenkant van de ramen, buitenkant, aan beide kanten van de kitranden, de rand waar de ramen komen, de rand onder de ramen buiten….. en zo nog wat dingen. Als nu alle voorbereiding is gedaan en we hebben gekit, moet dat plakband er weer af. En we hebben verschillende soorten: de een plakt niet zo goed (daar loopt de kit soms onder), de andere plakt zo goed, dat we het er bijna niet af krijgen, er is een soort die een beetje oplost in de kit. Dus als we hebben gekit en de plakband moet er overal weer af, zijn we beide anderhalf uur bezig en zitten we onder de kit van dat plakband waar kit aan is blijven kleven. Het is een bere-klus. Maar…..het wordt hartstikke mooi. We kunnen na jaren weer naar buiten kijken en krijgen enorm veel licht binnen. Nu beseffen we pas, hoe slecht de oude ramen waren. Dus we zijn blij……en moe……

Dinsdag 21 februari 2017. Riposto

We staan vroeg op en na het ontbijt starten we met de montage van de ramen. De plaatsbepaling is natuurlijk vreselijk belangrijk. Dus we meten 7 keer en kijken steeds binnen of het klopt met de beschildering aan de buitenkant van de ramen. We zien nu, dat die beschildering op sommige punten net even anders is, dan de oude ramen. Dus we schuiven en kijken binnen en Frans zet uiteindelijk de ramen vast met 2 kleine schroefjes om voor de laatste keer te kijken of het allemaal goed zit.

Ziet er goed uit. Hij maakt de verstaging los om straks beter te kunnen boren. Er zitten 2 gaatjes precies achter, zodat hij anders de boor straks niet recht kan houden.

Het is mooi zonnig weer, maar het waait loeihard. Hopen dat het straks een beetje gaat liggen. Door die wind is het ook wat kouder, dan normaal bij zonnig weer.

Het werkelijke monteren is nog een hele klus. We moeten eerst de rand rondom afplakken dan schuren en met activator behandelen. Daarna wordt er op de boot en de ramen primer aangebracht en dan pas kan Frans kitten. Gelukkig krijgen we daarna de ramen direct precies op de plaats om de schroeven te monteren. En daarna komt eigenlijk het vervelendste werk, het teveel aan kit weghalen en uiteindelijk het plakband er weer afhalen. Dat laatste werd natuurlijk een knoeiboel. 6 keer nieuwe handschoenen aan gedaan allebei en dan toch smeer je het in als je geconcentreerd bezig bent op een plek, waar het niet moet zitten. En na het buiten verwijderen van dat vervelende vieze plakband moet datzelfde ook binnen nog gebeuren. We hebben het grote dubbele raam gedaan aan de stuurboordkant en gaan morgen verder. Hopelijk hebben we dan die hele kant af aan het eind van de dag.

 

Maandag 20 februari 2017. Riposto

We gaan vandaag eerst sporten. Het is wat kouder dan vorige week. De zon schijnt wel, maar niet zo fel. Na de douche en het ontbijt gaat Frans eerst op de fiets naar een winkel om een tap te kopen om de schroeven van het slot in het luik te kunnen draaien. Hij moest een hele set kopen van 12 tappen om de juiste maat te krijgen. Komt altijd weer van pas.

Ik ga op de fiets naar de supermarkt in Giarre. Jammer, het koffietentje is op maandag gesloten. Geen lekkere cappuccino vandaag. Dus alleen met de boodschappen weer terug de berg af.

Frans heeft inmiddels het slot en de luiken klaar en start met de ramen. Hij heeft de gaatjes voor de schroeven er al in geboord. Hij wil de schroeven verzinken en maakt daarvoor de gaatjes bovenaan wat groter. Het zijn 120 gaatjes, dus hij is er even mee bezig. De verwachte regen is niet gekomen, het was wel een wat koelere dag en om 16.00 is het niet aangenaam meer om buiten te werken.

Zondag 19 februari 2017. Riposto

De weersvoorspelling klopt precies. Het is een beetje grauw en grijs vandaag. Daarom kan Frans niet beginnen met voorbereiden en kitten. Het is een te groot risico, dat het gaat regenen. Procentueel is er een kleine kans, maar hij durft het toch niet aan. Daarom eerst maar de klussen, die hij in de achtertent kan doen. Hij start met het maken van het slot in de nieuwe luiken.