Zondag 30 april 2017. Laatste dag RIPOSTO.

We staan vroeg op, want we hebben een heleboel te doen voor we hier morgenochtend weg kunnen varen. Na 6 maanden hier in de haven te hebben gelegen zijn er allerlei spullen uit de plastic boxen gepakt en gebruikt, die niet altijd weer terug gelegd zijn. Er zwerven dus door de hele boot losse dingen, die als we gaan varen vast moeten liggen. Nu hebben we maar een klein woonoppervlak, dus het valt allemaal wel mee. Ondertussen kom je dingen tegen, die je al tijden kwijt bent. En we gaan natuurlijk niet met een smerige boot onderweg. Ik poets binnen alles en Frans doet buiten het dek. We vullen de watertanks. Het bijbootje moet schoongemaakt en opgeruimd worden. De fietsjes staan nog op de kant en Frans moet er eerst nog wat aan sleutelen. Nog een beetje wassen en wat fruit halen voor onderweg. En Frans heeft na elke klus meer spullen en dat past niet meer in de bakskist. Ik haal een box met deksel bij de Chinese winkel om alle kitspullen van de ramen op te bergen. De hogedrukspuit gaat even overal overheen. De wintertent moet afgebroken worden en opgevouwen – hoe deden we dat ook al weer om een zo klein mogelijk pak te krijgen. De boeken van Sicilie worden opgeborgen en alles van Griekenland komt uit de boekenbox. Ik maak vast pastasaus voor morgenavond – we eten graag warm als we morgen de hele nacht doorvaren. En zo rommelen we de hele dag door. Om 18.00 uur zijn we klaar en hebben we een drankje verdiend, vinden we.

Morgenochtend gaan we vroeg weg en verwachten dinsdagmiddag in Crotone te zijn. Daar gaat de boot uit het water en wordt het onderwaterschip schoon gemaakt en van nieuwe antifouling voorzien. We hopen vrijdag weer in het water te gaan, maar zullen zeker ondertussen in het blog vermelden of alles volgens planning gaat.

Zaterdag 29 april 2017. Riposto.

Als we naar de douche gaan en buiten over de boot lopen, zien we dat het flink saharazand heeft geregend. Ik heb vanmorgen ook een paar keer heel harde druppels op de boot gehoord. Kennelijk zat daar een flinke portie saharazand bij. Werkelijk alles zit er onder. De eerste booteigenaren zijn al aan het poetsen.

We gaan na de koffie eerst naar Vodafone om internet te regelen voor de week, dat we op de werf liggen en nog in Italië zijn. We rijden door naar het grote winkelcentrum. Het is intussen behoorlijk hard gaan waaien. Maar gelukkig hebben we er op de fiets niet heel veel last van. Wel is het behoorlijk warm om de berg op te komen.

Mijn bestelde zonnebril is klaar, gelukkig. Omdat afgelopen dinsdag een feestdag was in Italië en daardoor maandag ook allerlei zaken al vrij waren, vreesden we dat de glazen niet op tijd zouden aankomen. Maar gisteravond belde de opticien, dat we vandaag mijn bril konden ophalen. We doen nog de laatste boodschappen in de grote supermarkt en fietsen terug. Inmiddels is het zo hard gaan waaien, dat ondanks de steile berg naar beneden we af en toe mee moeten trappen. Is nog nooit voorgekomen, meestal racen we naar beneden. Als we in de haven en aan boord komen, zien we op de windmeter, dat het 32 knoop waait. Dat blijft zo tot 21.00 uur. Onze achterburen, die we gisteren even spraken, zouden aan het eind van de middag vertrekken richting Griekenland. Maar die hebben hun vertrek kennelijk uitgesteld tot morgen, want ze zijn nog niet vertrokken. De weersvoorspelling  voor maandag is beter. Hopelijk hebben wij meer geluk, zeker nu we een afspraak hebben op de werf.

Vrijdag 28 april 2017. Riposto

Na het ontbijt zoekt Frans de spullen bij elkaar om het stoomlicht te repareren. De beschermkapjes zijn er een keer afgevallen toen de genua er langs ging. En daarna deed het licht het ook niet meer. Voor we weg gaan moet dat nog gerepareerd worden. Ik hijs Frans de mast in. Gelukkig hebben we een elektrische lier en gaat dat redelijk eenvoudig. Alleen is het niet mijn favoriete bezigheid. Ik vind het niets, als Frans zo hoog aan die dunne lijn hangt. Maar anders lukt het niet, dus het moet maar. Na inspectie komt hij eerst naar beneden met het lampje. Er blijken draden gecorrodeerd te zijn en de lamp is kapot. Hij gaat in het dorp spullen halen om het wat beter in elkaar te zetten. Ik doe ook boodschappen ondertussen. We hebben vanavond de laatste overwinteraarsbijeenkomst voor ons vertrek. En ik heb de mannen van alles beloofd om te maken. Na een uurtje werken heeft Frans alles klaar en hijs ik hem voor de tweede keer naar boven. Het lukt boven allemaal volgens plan en na 2 keer testen zet hij de kapjes er weer op. Ik heb hem een fototoestel meegegeven, dus hij maakt voor de daling nog een paar foto’s van de omgeving. Helaas is het niet helder, de Etna is niet te zien door de mist en ook de rest van de omgeving is onzichtbaar. Maar ik zet een paar foto’s op het blog:

Donderdag 27 april 2017. Riposto.

Wij merken natuurlijk helemaal niets van Koningsdag. En om het weer, kan je toch veel beter Koningsdag vieren op Sicilië, want wij lopen de hele dag in hemdje en korte broek. Er is een heel klein beetje bewolking, maar evengoed voelt het als een zomerse dag in Nederland. Ik ga met een tas vol beddengoed en handdoeken naar de wasserij. Dan moet ik vroeg zijn, want anders is het vanavond niet klaar. Ik fiets daarna naar de supermarkt in Giarre. En omdat we i.v.m. het vertrek een beetje meer voorraad bij ons willen hebben, leg ik veel te veel in de kar. Ik schat wel steeds of het nog in de rugzak gaat passen, maar als ik uiteindelijk door de kassa ben en ga inpakken, past het maar net. Dat is trouwens niet het grootste probleem, het gewicht valt eigenlijk een beetje tegen. Ik hoef gelukkig bijna alleen de berg af, maar afstappen, omdat ik een weg over moet steken, is niet eenvoudig. Ben blij dat ik in de haven ben – met mijn boodschappen.

Vanmiddag komt een duiker de onderkant van de boot en de schroef schoonmaken. Omdat we hier een half jaar stil hebben gelegen, zal er behoorlijk wat aangroei zitten. We denken, dat hij met  een bootje van de havenmensen komt, maar ineens horen we iemand roepen naast de boot. Hij vraagt of  hij bij de juiste boot is en begint. Frans denkt, dat dat met 5 minuten wel gebeurd is, maar de duiker heeft drie kwartier nodig. We zien af en toe wolken antifouling en er komt veel losse rommel boven drijven. Waarschijnlijk schelpjes en kleine diertjes, want de vissen komen er op af en eten lekker. Dan komt hij boven en brengt verslag uit. Hij weet, dat we dinsdag uit het water gaan. Maar hij zegt, dat het er goed uitziet en schoon genoeg is om mee te varen.

Ik haal de schone was op en we gaan even op de watersportbeurs kijken. We zagen al eerder, dat het niet zo groot was. Klopt precies, maar wij moeten ook geen HISWA verwachten op Sicilië. Leuk om even te kijken en er liggen een paar zeilboten aan de kade, waar we natuurlijk extra naar kijken.

 

Woensdag 26 april 2017. Riposto

We gaan eerst sporten vanochtend. De weersvoorspelling van gisteren klopt precies. Het zou bewolkt zijn in de ochtend. Maar het is niet koud, dus we lopen lekker. Na het ontbijt heeft Frans nog wat kleine klusjes te doen aan boord. Alles moet in orde zijn voor we onze winterligplaats verlaten. Hij spreekt met George af, dat ze vanmiddag een nieuwe accu gaan halen. De startaccu functioneert niet goed meer en moet worden vervangen.

De werf in Crotone belt, dat we daar dinsdagmiddag terecht kunnen. De boot gaat dan direct uit het water. Ik boek voor 3 nachten een bed&breakfast in Crotone. We nemen de fietsen mee van boord, zodat we gemakkelijk op en neer naar de werf kunnen fietsen en nog wat rond kunnen kijken in Crotone. We hopen op mooi weer daar.

Als Frans weg is om een nieuwe accu te halen, doe ik nog een paar boodschappen. De voorraad moet een beetje worden aangevuld. We gaan zo wie zo een nacht doorvaren naar Crotone. Na Crotone maken we eerst in 3 dagen en nachten de oversteek naar Griekenland. Maar ook zullen we in Griekenland niet altijd dicht bij winkels liggen. Dus dat wordt de komende dagen nog een paar keer naar de grote supermarkt fietsen.

Als ik terug kom, is Frans er ook. Met een accu, maar het is niet de goede maat.

George en Frans hebben diverse adressen afgereden, maar nergens was de goede maat te vinden. Hij moet de vloerdelen gedeeltelijk uitfrezen om de hogere accu te kunnen plaatsen. Hij werkt tot 20.00 uur en dan is het te donker om het nog goed te kunnen zien buiten. Morgen verder.

Dinsdag 25 april 2017. Riposto.

We hebben nog een paar klusjes te klaren vandaag. Frans haalt 2 maal een lading diesel. De boot en het reservevat zitten weer helemaal vol voor het vertrek hier. Het is altijd een heel gesjouw, dus heerlijk als het weer in orde is.

Ik maak voor het tweede grote luik een hoes, zodat het in de voorhut niet zo warm wordt, als de zon schijnt. Ik maakte al eerder een hoes voor het luik van dezelfde maat in de kajuit. We zullen het in de zomer nodig hebben. Het is pas april en nu al erg warm op sommige dagen.

We beginnen de dag met bewolking, maar in de loop van de ochtend wordt het weer heerlijk zonnig. Het is vandaag een feestdag in Italië, het is bevrijdingsdag. De scholen zijn gesloten en ook de winkels zijn niet open. Maar in de haven is het een drukte van belang. Er is vandaag een watersportbeurs gestart. We hebben nog nooit zoveel mensen in de haven en op de kade gezien. De opbouw heeft bijna 2 weken geduurd. We konden overal kijken tijdens het opzetten, maar nu is alles afgezet met hekken. Er staat een enorme tent op de parkeerplaats van de haven. Onze Australische vrienden, die aan de kade liggen met hun boot, moesten vorige week al naar een andere plaats. Want op hun plek liggen nu allemaal motorboten en staan stands op de kade. We hebben 2 vrijkaarten gekregen, maar die zijn niet geldig op feestdagen en de zondag. Dus wij gaan morgen even kijken, misschien ook beter dan op een drukke dag.

We hebben gisteren een hele zak verse tuinbonen gekregen van Donatella. Zij had een kist gekregen van een kennis en was gisteren aan het uitdelen. (zie foto). Vandaag dus tuinbonen op het menu, dubbel gedopt met een uitje geroerbakt, heerlijk. Zelfs Frans heeft er lekker van gegeten.

Maandag 24 april 2017. Riposto

Als we net klaar zijn met het ontbijt roept George, dat hij met de auto naar de gasfirma gaat. We hebben de grote gasfles leeg en een kleine campinggasfles. De tweede campinggasfles is nu aangekoppeld, maar ik heb sterk het gevoel, dat die ook bijna leeg is. We hebben zo lang mogelijk gewacht met vullen, zodat we de maximale voorraad meenemen naar Griekenland. Daar hebben ze waarschijnlijk een andere systeem en moeten we een nieuwe gasfles kopen als alles leeg is. Grote kans, dat we het hier een half jaar mee redden. De assistent van George zou vanavond de flessen meenemen op weg naar huis en ze dan morgen vol weer mee nemen. Maar er is nog een klant van George, een Zweed, die gas nodig heeft. En die vertrekt vanavond. Dus het komt allemaal mooi uit.

Als Frans terug is beginnen we met het plakken van de stickers, die in het verlengde van de ramen zitten. Degene, die voor aan zit, is zeker 125 cm lang en loopt uit in een punt. Eerst ontvet Frans de plek, waar geplakt gaat worden en we maken het nat met water met zeepsop. Dan zouden we het makkelijker weer een stukje los kunnen trekken en iets verschuiven. Het valt niet mee, er zitten een paar luchtbelletjes en we moeten soms zeven keer een stuk er weer aftrekken en proberen het nog beter te krijgen. De tweede punt aan de andere kant van de boot gaat al ietsje beter. Daarna komen de twee moeilijkste stickers. Die zijn iets minder lang, maar daar zit aan beide kanten een raampje in het midden, waar de sticker omheen geplakt moet worden. Het lukt redelijk en gelukkig hebben we een heel dunne naald om her en der een piepklein gaatje te prikken om de lucht er uit te laten. We zijn tevreden met het resultaat, dat ik heb geprobeerd op de foto te zetten:

Zondag 23 april 2017. Riposto

We staan vroeg op om eerst te sporten. Als we later opstaan is een deel van de ochtend voorbij voor we gelopen hebben en ontbeten. Zo zonde, als het mooi zonnig weer is. En daar komt nog bij, dat het steeds warmer wordt. Als we terug komen van het hardlopen constateren we, dat we voor de temperatuur echt niet later weg hadden moeten gaan. Het is dan al behoorlijk warm, maar gelukkig hebben wij de sportinspanning al achter de rug.

Als we aan het ontbijt zitten, komt George ons uitnodigen voor de lunch. Hij vraagt of we zin hebben met hen naar een restaurant te gaan in Giardini-Naxos, dat is even ten zuiden van Taormina.

Natuurlijk hebben wij daar zin in. Hij komt ons om 13.00 uur halen. De rit er naar toe is al mooi. Omdat we geen auto hebben en de trein wat verder van de kust rijdt, is het heerlijk om een andere omgeving te zien. We reden bepaalde stukken van de rit wel al met de bus, maar er zijn ook wegen bij, waar we nog niet eerder waren. We gaan naar een restaurant, waar George en Donatella vaker komen. Er is wel een kaart maar George vertelde in de auto al, dat de eigenaar meestal ’s morgens van alles klaar maakt en dat je als gast aangeeft wat je wil eten. George bestelt eerst antipasta. We zitten aan een klein vierkant tafeltje en eerst komt er op elke hoek een schaaltje met een heerlijk gerecht. Veel met vis. Mandje brood er bij en natuurlijk water en wijn. Frans en ik denken, dat dit zo wel genoeg is voor het voorgerecht.

Maar omdat de tafel klein is, of omdat het nog niet warm is, komen er nog meer gerechtjes. Heerlijk allemaal. Er wordt afgeruimd en het hoofdgerecht wordt geserveerd. Allemaal vissoorten, heerlijk klaar gemaakt, beetje groente er bij. Omdat Frans heeft gezegd, dat hij zo’n liefhebber van zwaardvis is, wordt er nog een schaal met 4 grote plakken gebakken zwaardvis gebracht. We genieten, maar ik ben halverwege al overgegaan op halve porties. Super gezellig. En dan wordt er nog gevraagd, of we een toetje willen. Gelukkig mag ik met Frans samen een toetje delen, een warm cakeje met Pistachevulling. Het is allemaal heerlijk, maar ik ben wel aan mijn tax. Als we klaar zijn lopen we nog een stukje langs de kust voor we weer in de auto gaan.

George rijdt een andere weg terug dan de heenweg. Onderweg drinken we in een dorp nog koffie op een terrasje. We hebben een super middag met fijn gezelschap en heerlijk eten. Om half 6 zijn we terug in de haven.

Zaterdag 22 april 2017. Riposto

Het waait nog steeds behoorlijk als we opstaan, het is heerlijk zonnig en nog steeds wat koeler door die wind. Na het ontbijt gaat Frans verder met de dynamo. De klus is wel bijna geklaard, maar er moet nog wat afgewerkt worden en wat opruimen. We drinken lekker buiten koffie in de achtertent. Ik doe nog wat boodschappen. We bereiden ons langzamerhand voor op ons vertrek hier. En omdat ik niet weet waar we precies terechtkomen en of daar voldoende levensmiddelen te krijgen zijn, breng ik de voorraad weer op peil. Ook gaan we waarschijnlijk een nacht doorvaren, als we naar de werf in Crotone gaan. Er moet altijd voldoende eten aan boord zijn. Blikken zijn er nog voldoende. Als je zoals nu zo dicht bij de winkels bent, nemen we liever verse dingen.

Om 12 uur gaat het plotseling heel hard waaien. Het loopt op tot meer dan 30 knoop. Het is net, alsof iemand “de wind aan zet”. Na een uur stopt het weer net zo plotseling, als het is begonnen.

Frans helpt George nog even met het hijsen van zijn grootzeil. Dat is er de hele winter af geweest. En door de redelijke wind is dat nog even een klus waar extra hulp bij nodig is. We zitten nog tot 19.00 uur buiten, maar gaan toch maar binnen eten. Het wordt nu snel koeler.

Vrijdag 21 april 2017. Riposto

We gaan eerst hardlopen. De eerste helft gaat enorm hard, maar ik realiseer me, dat we wind mee hebben. Dus dan zie ik al een beetje op tegen de terugweg langs de zee. En inderdaad zakt het tempo, maar al met al hebben we toch een mooie tijd gelopen. Als we buiten zitten te ontbijten, is het een beetje zonnig, wel wind en maar een lage temperatuur.

Ik fiets naar de supermarkt in Giarre. Onderweg is het een beetje aan het sputteren. Als ik alle boodschappen heb verzameld en buiten kom, is het echt hard aan het regenen. Dus eerst maar een kopje koffie drinken, misschien heb ik geluk en is het een bui, die straks over is. Als ik weer buiten kom, regent het inderdaad niet zo heel hard meer. Het sputtert een beetje, dus het valt mee. Het enige probleem is, dat de lavastenen van de wegen in Giarre en Riposto heel glad worden, als ze nat zijn. Dus ondanks het naar beneden rijden is het noodzaak om behoorlijk te remmen en niet te snel te gaan. Er zitten kuilen en richels in de weg en soms liggen de putdeksels en afvoerroosters zeker 8 cm dieper, dan de weg. Of er ontbreekt ineens een stuk steen en er is een kuil op die plek. In mijn herinnering is het in Griekenland iets beter gesteld met de wegen. Hopelijk hebben we er straks minder last van als we willen fietsen.

Als ik terug kom aan boord, meldt Frans, dat het gelukt is om de dynamo weer aan de gang te krijgen. Na het installeren van een nieuwe koolborstel laadt de accu weer goed op, als de motor wordt gestart. Dat starten deed hij na 6 maanden hier liggen, maar er was geen probleem. Volgende week alleen nog diesel tanken en dan kunnen we weer verder.

Ik maak appeltaartjes voor vanavond. We hebben weer overwinteraarsbijeenkomst.