Donderdag 31 augustus 2017. Van Panoramitis op Simi naar Nisis Yiali.

We varen om half 8 uit. Het is een behoorlijk eind dat we moeten varen en we vrezen dat de wind niet gunstig is om naar het noordwesten te varen. En al snel merken we dat de wind pal tegen is. We gaan opkruisen en maken lange slagen. Af en toe zijn er golven, soms wordt dat ook weer wat minder. Als we opkruisen duurt het allemaal veel langer. De zon prikt weer behoorlijk. Frans zit achter op de boot, ik in de kuip. De hele route is er geen streepje schaduw te maken in de kuip, daarom is het heel warm, ondanks de wind. Het laatste stuk, als we vlak voor Nisiros varen, gaat het zeilen echt niet meer. We zitten in een nauw gat tussen 2 eilanden en de wind jakkert er doorheen. Frans zet de motor aan en we halen de zeilen naar beneden. We varen vlak langs het eiland een beetje in de luwte. We maken alles klaar om in de haven het achteranker uit te gooien. De lijnen liggen klaar, het anker ligt klaar met de lijn, de stootwillen hangen klaar. We hebben in de pilot gelezen, dat het maar een kleine en ondiepe haven is. Als we er op aanvaren lijken er wel heel veel masten te liggen voor een kleine haven en als we invaren zien we ongeveer 30 boten liggen. Er is inderdaad geen plaats meer voor ons. Aan een stukje kade liggen al 2 kleine zeilboten gestapeld, dus daar kunnen wij niet meer tegen aan. We varen er weer uit. En besluiten om een stukje verder naar een klein eiland te gaan, waar we kunnen ankeren. Er liggen daar op verschillende plaatsen rotsen in het water, of net onder water en de rand, die de juiste diepte heeft om te ankeren, is niet breed. We varen een beetje langs de ondiepe rand tot we een plek hebben gevonden, waar de wind wat minder sterk is. We ankeren in 5 meter diep water en Frans kan het anker zien liggen op het zand. Ondertussen is er ook een catamaran naar dit plekje gevaren vanaf de haven. Zij gaan een stukje verder liggen. En als we liggen komt er een gület terug, die we vanuit de verte al bij het eiland zagen en die op verschillende plekken dicht naar de kant is gevaren, maar toch steeds weer verder ging. Hij verdween om de hoek, maar heeft daar kennelijk niet een mooie plek kunnen vinden. We ruimen alles op, wat we nodig dachten te hebben om in de haven aan te leggen. Het is inmiddels al 18 uur, dus een lange dag vandaag.

Yiali is een klein eiland met maar een paar huizen. We zien rechts en links van ons afgravingen en een grote hijskraan en aanlegplaatsen voor grote boten. Verder is hier niets te beleven. We drinken wat en eten nog wel buiten. Maar daarna gaan we binnen zitten, we komen duidelijk in een ander jaargetijde, het wordt frisser in de avond.

Woensdag 30 augustus 2017. Panormitis op Simi

In tegenstelling tot gisteravond toen het behoorlijk waaide, is het vannacht bladstil. Om half 3 word ik wakker van het schuren van de ankerboei tegen de boot. We hebben een kleine oranje boei aan het anker zitten. Dan weten we altijd waar het anker ligt en als er andere boten dicht bij ons ankeren, weten ze waar het anker en de ketting liggen. We zien het maar heel af en toe bij andere boten. Wij vinden het prettig. Als het anker vast zou zitten, kan je bij het ophalen ook nog aan die lijn trekken. De boot draait door de wind en de stroming en soms gaat het ankerboeitje onder de boot door. We hebben pas 1 keer gehad, dat de lijn vast kwam te zitten aan de schroef en dan zou het anker losgetrokken kunnen worden. En nu hoor ik dus het boeitje langs de boot schuren en er tegenaan tikken. Ik ga buiten kijken met de zaklantaarn. Het is vreemd, we liggen allemaal heel anders, dan toen we naar bed gingen. Het is bladstil en de lijn gaat kennelijk niet onder de boot door. Frans is inmiddels ook buiten en we trekken met een stok de lijn om de boot en gaan weer slapen. Om half acht gaat Frans buiten kijken en dan blijkt dat alle boten kriskras door elkaar liggen. Er is geen wind en geen stroming, waardoor anders alle boten in dezelfde richting liggen. Onze boot is daar altijd een beetje dwars in, want wij liggen vaak anders, dan alle anderen en we willen voor de veiligheid om goed vast te liggen altijd veel ketting uit hebben. Een buurboot, die gisteravond echt een eind van ons vandaan lag, ligt nu met de achterkant vlak bij. En de catamaran, die naast ons lag, ligt ook op een heel andere plaats. Verderop in de baai staan ook al mensen te roepen. Het is nog vroeg, maar de een na de andere boot vaart weg.

Wat later op de ochtend besluiten we om de boot een stukje naar achteren te leggen. Er zijn nog maar heel weinig boten in de baai en we kruipen helemaal naar de buitenkant en ankeren opnieuw. Nu liggen we wat verder van de catamaran, die kennelijk ook vandaag niet weg gaat.

In de loop van de dag komen er nog wel weer wat boten bij, maar lang niet zo veel als de afgelopen nacht. Het lijkt net alsof het seizoen al een beetje over is. En om half acht is het al schemerig en daarna heel snel donker, dit geeft ook het gevoel, dat het herfst wordt. We hopen nog op een paar weken mooi en zonnig weer voor als we weer naar het westen varen om te overwinteren. Van Koen en Yvonne horen we, dat het in Spanje heel hard regent met veel bliksem. Wij hebben in 4 maanden tijd nog geen druppel regen gezien.

Dinsdag 29 augustus 2017. Van Rhodos Maina terug naar Panormitis op Simi.

We varen om half negen de haven uit. De windvoorspelling is niet erg gunstig, maar we gaan. Eigenlijk kan je buiten de haven pas goed zien uit welke richting de wind komt en hoe hard het is. En dan kan alles nog verschillende keren veranderen gedurende de dag. Zoals we al vreesden varen we het eerste stuk bijna recht tegen de wind in en als we bij de noordpunt van Rhodos zijn moeten we er echt pal tegenin. We hebben 2 zeilen op en besluiten om dan maar eerst een slag naar buiten te maken richting Turkije. We kijken goed op de computers waar de grens ligt, we willen eigenlijk buiten de Turkse wateren blijven. En dat lukt. We gaan overstag en varen weer richting Rhodos. Gelukkig komen we een flink stuk westelijker uit. En omdat we echt helemaal naar de kust terugvaren kunnen we daarna de slag maken om over een paar uur langs de punt van Simi te komen. We hebben een paar uur de motor er bij aan, maar op een gegeven moment kan die gelukkig uit. Er zijn niet heel veel andere zeilboten op het stuk, waar we nu varen. In het begin passeren we kennelijk een vaarroute voor de vrachtboten en komen er een paar vlak langs ons.

Om 3 uur varen we de baai van Simi binnen. We waren hier al eerder. Het is heel groot en ruim, er leggen ook een paar kleine ferrys aan die van de andere kant van het eiland komen of bv. van Rhodos. Als we komen zijn er maar een paar boten, maar nu het avond is als ik dit typ, zijn er zeker 20 boten bij gekomen. We blijven in ieder geval morgen hier, maar misschien een paar dagen langer, dat hangt van de wind af. We hebben nog ruim 2 maanden voor we weer in Sicilië willen zijn, maar we moeten daarvoor een stuk naar het westen.

Maandag 28 augustus 2017. Rhodos Marina

We hebben de wekker aangezet om vroeg wakker te worden, omdat we willen vertrekken. Maar als hij gaat is het nog steeds behoorlijk aan het waaien. We besluiten om een extra dag hier te blijven. Als we bijna recht tegen de wind in moeten en met alleen de motor aan, dan kunnen we beter nog een dag wachten. Het blijft de hele dag flink hard waaien.

We gebruiken de extra tijd hier in de haven om de watertanks nog maar een keer te ontsmetten. Omdat de waterkwaliteit hier in Griekenland niet geweldig is, zijn de tanks vaak na een week vervuild. We spoelen met chloor en vullen alles weer. We hopen, dat we er zo weer even tegen kunnen. We gaan richting de Cycladen en zullen daar vooral kleine eilanden bezoeken waar meestal geen haven is waar we water kunnen tanken. We hebben extra flessen water ingeslagen, voor als het onderweg een keer mis gaat. Als we het water uit de tanks niet meer kunnen drinken en we kunnen niet tanken, hebben we nog altijd drinkwater.

We zijn van plan om morgen echt te vertrekken. We breken begin van de avond de zonnetent alvast af. Het plan is om naar Simi te gaan, waar we al eerder waren en het erg naar ons zin hadden. Het is maar 23 mijl varen, maar we gaan toch het liefst op tijd onderweg, zodat we daar nog lekker de middag hebben om te zwemmen en naar de kant te gaan. We gaan ankeren bij Panormitis.

Het is de hele dag blijven waaien en ook in de avond staat er nog een stevige wind. We hopen, dat het vannacht wat minder wordt en dat de wind uit een iets andere hoek waait als we morgen vertrekken.

Zondag 27 augustus 2017. Rhodos Marina

Het heeft vannacht enorm hard gewaaid. We hebben de zonnetent op staan en op een gegeven moment dacht ik dat we die af moesten breken, zo was alles aan het klapperen. Gelukkig duurde het niet heel lang en minderde de wind weer iets. Maar deze hele dag blijft het heel hard waaien. Frans kan nog net de handdoeken redden die aan de waslijn hangen.

We hebben gisteren veel boodschappen gedaan en verse dingen gekocht. De koelkast doet het wel, maar is niet koud genoeg voor bepaalde levensmiddelen. Daarom maak ik vast een paar maaltijden klaar. Ook handig voor als we weg gaan morgen, dan hoeven we niet meer uitgebreid te koken als we voor anker gaan.

We zijn bij Leonor en Gabriel uitgenodigd om te komen eten. Ze gaan morgen terug naar huis in Israel. De koelkast moet leeg en ze heeft heerlijk gekookt. Daarna is er nog zo veel over, dat we met 2 volle tassen terug gaan naar de boot. Ze lopen nog even mee om onze boot te bekijken. Gabriel is erg geïnteresseerd in de AIS en overweegt om er een aan te schaffen. Hij vindt het mooi om even bij ons te zien hoe dat in z’n werk gaat. We nemen afscheid en hopen, dat we hen misschien volgend jaar weer hier in Griekenland treffen. Ze laten de boot op Rhodos liggen en Gabriel komt met 2 zoons over een maand terug om de boot op te halen om naar Israel terug te varen.

Als het donker is, staat er nog steeds een stevige wind. We willen morgen naar Simi varen, maar als het nog steeds zo is moeten we dat nog even uitstellen. Het is niet alleen de sterkte van de wind, maar vooral de richting. Als het niet hoeft gaan we liever niet pal tegen de wind in om bij Simi te komen. We zien het morgen wel.

Zaterdag 26 augustus 2017. Rhodos Marina

Vandaag is de laatste wedstrijddag van de Aegeanregatta. We kijken op internet en zien gelukkig op tijd, dat de wedstrijd op een ander punt start en eindigt, dan wat we eerder zagen. Het is niet aan de oostkant van het eiland, waar ook de haven is. Maar we moeten naar de westkant lopen even voorbij de punt van Rhodos. We pakken wat spullen bij elkaar en lopen in hoog tempo die richting op. Het is ruim 3 kwartier lopen en de start zou om 11 uur zijn. We komen kwart over 11 bij het strand, waar we de boeien kunnen zien, waar ze starten. Het blijkt dat de verschillende klassen na elkaar van start gaan en dat we alleen de eerste start hebben gemist. En omdat daarom bijna alle boten nog varen op het stuk, dat wij kunnen zien, is het heel druk op zee. Er is behoorlijk wind, het is een prachtig gezicht vooral als ze de gennaker op hebben. We zijn naar een stuk strand gelopen, waar geen ligbedden en parasols staan. We hebben prima zicht op het heen en weer varen voor de toeter gaat, dat ze mogen starten. We maken weer foto’s van het Oostenrijkse team. Vanavond is de slotbijeenkomst, dan kunnen we die aan hen geven. Als we genoeg gezien hebben, lopen we weer terug naar de haven.

We gaan even langs bij Leonor en Gabriël. Toen we gisteren terugkwamen met hen is Leonor gevallen op de steiger vlak bij hun boot. Ze heeft zich bezeerd, knie is geschaafd. Als we bij hun boot zijn moeten we natuurlijk blijven praten en wat drinken. Ze gaan maandag weg.

Aan het eind van de middag lopen we nog naar de supermarkt, waar we eerder waren. Die is op zondag gesloten en wij gaan maandag waarschijnlijk naar Simi. Als we weer in de baai gaan liggen waar we eerder waren, is er alleen een heel klein winkeltje met wat frisdrank. Daarom moeten we voor een paar dagen voorraad inslaan.

Vrijdag 25 augustus 2017. Rhodos Marina

We gaan begin van de middag onderweg met Gabriel en Leonor. Zij hebben een huurauto en hebben ons uitgenodigd om mee te gaan naar Kallithea Beach. Eerst gaan we langs Kallithea om een paar boodschappen te doen. Gabriel en Leonor gaan maandag terug naar huis in Israel en moeten nog een paar cadeautjes voor de kleinkinderen kopen. Ze hebben gisteren al een aantal dingen gevonden, maar in Kallithea zagen ze eerder een paar mooie dingen, die ze nu willen aanschaffen. Als we klaar zijn daar drinken we eerst wat voor we weer in de auto gaan. Het is weer echt warm vandaag, wel een stevige wind, maar die koelt niet echt af.

We rijden terug naar Kallithea Beach en lopen via de toegangspoort naar het strand. Het is een kleine baai met rondom ligstoelen en parasols. Die zijn natuurlijk allemaal bezet. We kijken aan de buitenrand en vinden een paadje onder de bomen met een plek, waar we kunnen zitten. Eigenlijk nog veel beter dan een ligbedje, want nu zitten we heerlijk in de schaduw. We zwemmen lekker en lezen wat. Om 17.00 uur gaan we weer richting auto, na een heleboel foto’s gemaakt te hebben. Leonor kan geen genoeg krijgen van de waterval. Gelukkig heeft de auto airconditioning, want het is nog steeds behoorlijk warm. Het is weer een heerlijke dag.

Donderdag 24 augustus 2017. Rhodos Marina

We hebben met onze Israëlische kennissen afgesproken, dat ze bij ons komen koffie drinken. Maar bij nader inzien spreken we bij hun op de boot af. Als wij in een haven liggen, gaan we altijd met de punt naar de steiger liggen, zodat de kuip aan de buitenkant zit. We hebben dan meer privacy omdat iedereen, die langs de steiger loopt, niet bij ons in de kuip kan kijken. Ook hebben we altijd mooi uitzicht over het water. De boot ligt met 2 lijnen aan de steiger vast en aan de achterkant met 2 lijnen aan een laid mooring, dat zijn lijnen die onder water vanuit het midden van de haven lopen. In ons geval worden die dus aan de achterkant bij de kuip vastgezet. Frans trekt ze altijd heel stevig aan en daarom liggen we een meter van de steiger. Wij zijn gewend om over het anker aan boord te stappen, maar we vrezen, dat dit voor Leonor niet zo makkelijk is en daarom spreken we liever bij hun aan boord af. Het is weer gezellig en ze nodigen ons uit om morgen met de gehuurde auto een dagje op stap te gaan. Super natuurlijk, we verheugen ons er op.

Begin van de middag lopen we richting oude stad. Omdat we een andere toegangspoort nemen, zien we weer een heel ander stuk dan de vorige keren, dat we hier liepen. We gaan daarna via een stuk van de nieuwe wijk naar de kust. In de haven vertelden ze ons, dat er vandaag 80 zeilschepen aankomen, die deelnemen aan een wedstrijd. We hebben op internet gelezen, dat de trip van vandaag om 11 uur start en dat de finish vlak bij de punt van Rhodos is, iets noordelijker dan de haven. We lopen een stukje langs het strand en zien al snel de finishboeien en op de kant de officials. Daar naast is een terras, waar we gaan zitten op het juiste punt, zodat we de finish kunnen zien. Frans gaat kijken bij de officials en hoort, dat het nog even duurt voor de eerste boten komen. Aan de andere kant van de punt, waar ze vandaan komen is het bijna windstil, dus het wordt iets later, dan gepland. We zien kort na elkaar 2 boten over de finish komen en maken mooie foto’s. Het is dan half 5. Wat een snelheid moeten die boten gehaald hebben, de etappe is 52 mijl en daar hebben ze ruim 6 uur over gedaan. Als er lange tijd niets meer te zien is, lopen wij langs de kust weer terug naar de haven. De 2 gefinishte boten liggen op de plaats aan de kade, waar wij de eerste keer in de haven hebben gelegen en we blijven bij de boten staan. Op de eerste boot zijn ze aan het evalueren, later horen we dat dat allemaal beroepszeilers zijn. Bij de 2e zit de hele bemanning op de kade en als we vragen om een e-mailadres, zodat we hun foto’s kunnen mailen, zijn ze enorm enthousiast. Frans mag met de eigenaar op de wedstrijdboot kijken. Ik hoor intussen de verhalen van een heel enthousiaste internationale bemanning, de boot is van een Oostenrijker. Als we aan boord zijn en de foto’s naar beide teams mailen, krijgen we direct leuke reacties. Om 22 uur zijn er nog steeds deelnemers, die binnen komen.

Woensdag 23 augustus 2017. Rhodos Marina

Zoals we verwachtten is het vandaag een winderige dag. Frans zet de zonnetent vast met extra lijnen en elastieken. De wind komt pal van voren en schiet onder de zonnetent door, die enorm aan het klapperen is. We hebben niet veel zin om hem af te breken, want dan kunnen we niet meer buiten zitten. De zon prikt behoorlijk en zonder de schaduw van de zonnetent kan je niet in de kuip zitten.

We hebben op internet een grotere supermarkt gevonden en lopen daar heen. Het is aan de autoweg naar het zuiden langs de kust ongeveer 2 kilometer van de haven af. Het is een mooie wandeling langs de zee, maar wel enorm warm en geen streepje schaduw. We kopen een fles gekoeld water in de supermarkt voor de terugweg. Er is vlak bij de haven een mooi strand en op de heenweg naar de winkel hebben we nog het idee, dat we daar straks gaan zwemmen. Maar als we terug zijn op de boot, zijn we blij, dat we uit de zon kunnen zitten en is het niet meer zo’n goed idee om in de prikkende zon te zitten op het strand. Morgen misschien.

We gaan een hapje eten op de kade en lopen eerst nog even langs onze Israëlische vrienden om te melden, dat we weer terug zijn in de haven. We mochten helaas niet weer aan de kade naast hun liggen, omdat er morgen 90 boten komen voor een regatta. Wij liggen nu aan een steiger veel dieper de haven in.

Dinsdag 22 augustus 2017. Van Lindos terug naar de Marina van Rhodos in Rhodos-stad

We hebben gisteren besloten om vandaag terug te gaan naar de haven van Rhodos. Er wordt een paar dagen sterke wind verwacht en op het stuk dat we moeten varen naar Karpatos, is het het sterkst. We kunnen in de documentatie niet goed vinden of er mooie ankerbaaien zijn en alternatieven zijn er niet. Blijven in Lindos is ook geen optie, want we kunnen zoals ik gisteren al beschreef, moeilijk aan land komen. Buiten de overvolle stranden zijn er alleen hele steile rotsen. Daarom gaan we terug naar de haven en misschien nieuwe plannen maken.

We halen om kwart voor negen het anker op. Dat ligt in zand, maar er omheen zijn stenen en de afgelopen dagen is de ketting achter stenen blijven hangen. We vrezen het ergste, we hebben gisteren gezien, dat mensen moesten duiken om de ketting los te krijgen. Maar gelukkig valt het mee. Als Frans de ketting een klein stukje ophaalt draait de boot een beetje en komt los van de rotsen. We liggen ineens redelijk dicht bij onze achterburen. Maar de motor is aan en we halen de rest van de ketting binnen en varen om kwart voor 9 weg. Direct buiten de baai kunnen de zeilen op. De wind komt niet uit een super-gunstige richting, maar we zeilen heerlijk. En dat blijft zo gedurende de hele trip. Dat is nog niet veel dagen voorgekomen, dat we zonder de motor aan de hele tocht kunnen zeilen. Pas vlak bij de haven van Rhodos ruimen we de zeilen weer op en gaat de motor aan om naar binnen te varen. Frans roept de haven op en vraagt om een plaats. Ze vragen hoe lang de boot is en Frans antwoordt. We vragen om dezelfde plaats als een paar dagen geleden, maar dat kan niet vanwege een regatta. We moeten doorvaren naar de zuidkant en daar staat iemand op de steiger. Die roept, dat hij dacht dat we 30 meter waren. Nee, we zijn ruim 13 meter…… Dan moeten we naar een andere plaats, maar daar komt al een havenmeester aanhollen om de lijnen aan te pakken. Altijd weer even lastig om met de punt van de boot naar de kade toe te varen en er niet tegen aan te gaan, zeker als er sterke wind is zoals nu. We blijven hier een paar dagen. Morgen maar eens rustig studeren op de verdere mogelijkheden.