Dinsdag 31 oktober 2017. Riposto, Italië.

Het heeft gisteren de hele avond geregend. Op een gegeven moment was het een enorme hoosbui. De regen kletterde op de boot. Na een uur werd het plotseling droog. We hoorden plonsgeluiden en gingen buiten kijken. Er is 50 meter van de boot aan de overkant bij de kade een soort brug en daar onderdoor komt het regenwater uit het centrum van Riposto. Het wateroppervlak was na die enorme bui vol met blaadjes en takjes. We komen er niet achter of de vissen daar last van hebben of er juist eetbare dingen tussenuit halen. Ze springen soms uit het water, het zijn vooral de grotere exemplaren. We hebben een zaklantaarn om wat meer te kunnen zien, het is pikkedonker.

Als we naar bed gaan regent het weer. En dat blijft zo de hele nacht. Om 3 uur wordt ik wakker en ga even buiten kijken. Het waait een beetje, maar nog niet erg genoeg om de zonnetent af te breken.  Als we om 8 uur wakker worden is het nog steeds donker en grijs en het regent nog steeds. We gaan naar de douche en zien dat er heel veel water is gevallen. Het wateroppervlak is hoger dan normaal, omdat het zoete water op het zoute- blijft drijven. Er is niet zo veel rotsooi meer te zien, als gisteravond, misschien is het gezonken of afgedreven naar een ander stuk van de haven.

We vermaken ons vandaag binnen. Frans richt een nieuwe computer in, die hij al enige tijd heeft maar nog niet was aangesloten. Ondertussen doet hij nog een paar administratieve klusjes en probeert de printer op gang te krijgen. Dat laatste lukt niet echt. Door de enorme warmte van deze zomer is de zwarte inkt opgedroogd en hij heeft alleen een vulling van een ander merk, dan de printer. En dat vindt onze printer niet leuk, het werkt dus niet.

Ik ben bezig om een fotoboek te maken van de afgelopen 10 maanden. Gisteren heb ik 2016 klaar gezet om te bestellen. Vandaag start ik met het boek van 2017. Het is soms moeilijk om uit die paar duizend foto’s een keuze te maken voor het boek. Want wat hebben we veel gezien en wat zijn we op prachtige plekken geweest! We reisden vanuit Riposto afgelopen winter met het vliegtuig naar Noord-Italië en met de trein terug naar Sicilië via o.a. Milaan, Venetië en Napels. Een prachtige trip. Vanaf 1 mei zijn we de bootreis naar Griekenland gestart. We reisden vanaf Corfu, door het Kanaal van Korinthe naar de Cycladen tot aan Rhodos en weer terug met als afsluiting de oversteek naar Sicilië. Weer een berg foto’s van een fantastisch half jaar in Griekenland. Ik worstel nog even verder…….ondertussen genietend van die mooie beelden en geweldige herinneringen.  

 

Voor de geïnteresseerden het track van deze trip is te vinden op   :

https://jannekedonders.travelmap.net/

Maandag 30 oktober 2017. Riposto, Sicilië.

Na het ontbijt start Frans direct met zijn werk aan de preekstoel. De verlichting moet opnieuw bevestigd worden, de gaten geboord voor de bevestiging van de preekstoel en zo nog wat zaken. Hij is er de hele dag druk mee.

George heeft gevraagd of ik bij de buurboot nog een keer de vakken onder de vloerdelen droog wil maken. De watertanks zijn gevuld, dus kunnen we controleren of het water daar vandaan komt. Hij heeft zelf het idee, dat het van buitenaf komt, omdat alle leidingen al gecontroleerd zijn en er is niets gevonden. Frans komt kijken en heeft de camera mee, waarmee je met een lange slang in de vakken kan kijken. We kunnen niets vinden. Maar alles is kurkdroog, dus de verwachte regen mag komen. En anders zetten we er de waterslang op om te kijken.

We gaan om 5 uur naar binnen. Het is vanaf 3 uur steeds donkerder geworden en het voelt fris. We zijn niets meer gewend, want het is vast geen lage temperatuur. Om 9 uur horen we een beetje regen op de buiskap, maar 20 minuten later is het echt aan het gieten. De buurboot is afgesloten, dus jammer, dat we niet even kunnen kijken. Ben benieuwd morgen. We zijn blij, dat wij dat soort problemen niet hebben. Het is vreselijk als er water in de boot komt en je weet niet waar het vandaan komt.

Zondag 29 oktober 2017. Riposto, Sicilië.

 We staan om 7 uur op. Het klinkt “ heel vroeg”, maar door de wisseling van zomer- naar wintertijd valt het best mee. We hebben een uurtje meer deze nacht. We staan vroeg op, want Frans gaat met een Italiaanse boot mee voor een wedstrijd. George heeft geregeld dat hij mee kan met en 32-voeter die aan onze steiger ligt. We douchen en ontbijten op z’n zondags met een eitje. Frans gaat zich om half negen melden bij de crew van de boot, die aan het eind van onze steiger ligt. Het is een 32 voeter, dus wat kleiner, dan wij hebben. Er zijn 5 italianen aan boord. Iedereen heeft er zin in. De boot wordt klaar gemaakt: om zo licht mogelijk te zijn wordt de reddingsboot en andere “zware” dingen van boord gehaald en op de steiger gelegd. Op het laatste moment wordt nog wat te eten ingeslagen. Er is in de haven helemaal geen wind, echt geen zuchtje. Hopelijk valt het buiten mee, anders wordt het een lange dag. Eerst fiets ik naar de noordkant van de haven, maar daar zie ik geen startboei en motorbootje, dan maar terugfietsen naar de zuidwal van de haven. Als ik aan de binnenkant halverwege omhoog klim blijkt, dat ik op de buitenring moet zijn om iets te zien. Dus weer terug gefietst en onder de slagboom door met mijn fietsje. Halverwege klauter ik op de enorme rotsblokken en gelukkig ben ik nog op tijd en heb ik mooi uitzicht en kan ik foto’s maken. Het blijkt moeilijk te zien, op welke boot Frans is. Het is nog tamelijk ver weg een heel stuk de zee op, waar de start plaats vindt.  Dus ik schiet maar een heleboel foto’s, dan moeten we later maar kijken of de boot te zien is. Er zijn 14 boten aan de start en het lijkt vanaf de kant of er toch een klein beetje wind is. Ze dobberen allemaal heel dicht bij elkaar en dan komt het startsein. Langzaam komt het deelnemersveld op gang, ze varen naar Taormina en terug. Ik ga terug naar de haven. Na ruim 4 uur belt Frans, dat ze over een kwartier gaan finishen. Ik spring weer op de fiets met mijn fototoestel en race naar de buitenwal, maar nu een stukje verder, dan daarstraks, zodat ik het nog beter kan zien. De finish is weer een heel stuk verder op zee, maar ik kan toch wel een paar mooie foto’s maken. Ik fiets snel weer terug naar de haven om eerst nog een paar foto’s bij het havenkantoor te maken en later bij de steiger. Claudio, de schipper, is blij met de foto’s, die ik snel op een stick heb gezet om hem mee te geven, voor hij naar huis gaat. Frans vertelt, dat ze waarschijnlijk eerste of tweede  in hun klasse zijn geworden. We horen het straks wel. Zeker anderhalf uur na hun aankomst komen er nog boten de haven binnen. Dus ze hebben het zeker niet slecht gedaan en een heerlijke dag gehad.

 

Zaterdag 28 oktober 2017. Riposto, Sicilië.

Om 5 uur vanochtend begint het zacht te regenen. Het is zo opmerkelijk, dat we er wakker van worden. Niet verwacht. Als we opstaan is het weer droog en zonnig. Er is boven op de Etna geen neerslag geweest, want we zien niet meer sneeuw op de punt. De sneeuw is zelfs steeds meer weg aan het dooien en de zwarte vlekken worden steeds groter. De dag begint met wat bewolking en in het westen is het zelfs een grote donkergrijze wolk. Maar als we terugkomen van de douche is het al een heel stuk beter. We ontbijten heerlijk buiten in de zon, het is direct al weer lekker warm.

Frans gaat verder met zijn klus aan de preekstoel en het ankerbeslag. Hij heeft alle stukken onder het dek verstevigd met epoxy en dat is keurig droog en hard. Hij bevestigt er nog metalen strips op.

Ondertussen ga ik op de fiets naar het winkelcentrum, de Conforama. Het is een tocht van 40 minuten en alleen maar berg-op. Dan merk je ook, dat het toch nog behoorlijk warm is. Na alle boodschappen verzameld te hebben in de rugzak, daal ik weer af naar Riposto. Gelukkig heb ik een trui meegenomen, want naar beneden racend is het behoorlijk koeler, ook omdat het in de tweede helft van de middag is.

Als de winkels weer open zijn om 17 uur lopen we naar de watersportwinkel op de kade. Frans heeft voor de eindbevestiging van de preekstoel lange schroeven nodig. De meneer in de winkel spreekt geen Engels, maar Frans weet duidelijk te maken wat hij nodig heeft. Hij bestelt het in Catania, dinsdag is het al in Riposto. Met de vertaalapp op de telefoon proberen we uit te leggen, wat we nog meer nodig hebben, maar dat onderdeel hebben ze niet, ook niet in Catania. Hij legt in het Italiaans uit, dat het onderdeel misschien 3 euro kost en dat er 20 euro verzendkosten bij komen. We zoeken wel verder in een andere winkel, misschien in een grotere plaats.

Als we de zaak uitlopen wijs ik op een elektrische scooter en vraag of die van hem is. Hij ziet er gebruikt uit. De verkoper rijdt hem direct naar buiten en ik mag het even proberen. Pfffhh, bij het opendraaien van het gas schiet ik direct vooruit. Als ik door heb hoe het werkt maak ik een klein rondje. Leuk hoor zo’n ding, ik denk aan mijn zware fietstocht van vanmiddag. Nou, we zijn nog niet toe aan zo’n vervoermiddel, maar we houden het zeker in het achterhoofd. We zagen al eerder in Rhodos, dat de vader en zijn dochter van onze buurboot er beide 1 hadden. En we kwamen ze overal tegen op die dingen.

Vrijdag 27 oktober 2017. Riposto, Sicilië.

We staan vroeg op. Het is al weer heerlijk zonnig en warm weer. Als we onder de douche geweest zijn, komt de reparateur van de preekstoel en het ankerbeslag aanlopen. Hij heeft de preekstoel gelast en recht gebogen en het ankerbeslag sterker gemaakt en alles mooi gepoetst. Frans kijkt of alles goed past en recht zit. Er moet nog wat aan gebogen worden en bijgeschaafd, maar het ziet er mooi uit. Gelukkig heeft Frans gisteren al een aantal plaatsen, waar de preekstoel bevestigd wordt verstevigd. Alleen heeft hij nu niet de tijd om de gaten op de goede plaats te boren. Als de reparateur weg is haalt Frans alles weer los om alsnog de gaten te boren en af te werken. Het is nog een hele klus.

Ik doe boodschappen om wat te maken voor de overwinteraarsbijeenkomst vanavond en maak daarna een pan met gehaktballetjes. Iedereen is altijd laaiend enthousiast en als ik wat anders maak krijg ik direct het verzoek om volgende week toch maar weer de favoriete snack te maken. Om 5 uur is Frans uit geklust en lopen we naar de wijntapperij om de flessen te vullen voor vanavond.

We verzamelen om half 8 in het gebouw van de haven. Er blijken nog nieuwe mensen bij te zijn gekomen. Iedereen spreekt engels, dus dat levert geen problemen op. Het is weer gezellig.

Donderdag 26 oktober 2017. Riposto, Sicilië.

Als we opstaan is het al weer prachtig zonnig weer. De top van de Etna is weer heel mooi te zien en er is vannacht weer nieuwe sneeuw gevallen. Het waait nog wel, maar het is beslist minder dan gisteren en hopelijk wordt het vandaag nog minder. De voorspelling is, dat het morgen nog beter zal zijn. We genieten buiten van ons ontbijt. Luxe om zo de dag te beginnen, zittend in een korte broek met slippers aan, terwijl het al 24 graden is.

We waren van plan om een dag te gaan wandelen in Taormina, maar Frans wil liever bij de punt van de boot de bevestigingspunten van de preekstoel repareren en versterken. Het is nog een hele klus. Hij is er de hele dag mee bezig en aan het eind van de dag heeft hij een enorme berg gereedschap verzameld op de punt van de boot. Als hij alles heeft opgeruimd is het ook tijd om binnen te gaan zitten. Het wordt vanaf vier uur wat frisser en om zes uur is het eigenlijk niet lekker meer om buiten te zitten. George klopt op de boot en roept, dat de lasser morgen de preekstoel komt brengen. Frans is blij, dat hij vandaag alles klaar heeft gemaakt voor de plaatsing. Volgende week gaan we maar een dagje naar Taormina.

Woensdag 25 oktober 2017. Riposto, Sicilië.

Na een heerlijke week ik Nederland ben ik gisteren weer teruggekomen in Riposto.  Het waren drukke maar heel gezellige dagen. Veel kilometers gereden en helaas niet iedereen kunnen bezoeken, maar gelukkig hebben we het plan om snel samen terug te gaan en iets langer te blijven.

Het is weer fijn om terug te zijn aan boord. Frans heeft tijdens mijn afwezigheid enorm hard gewerkt. De dieseltank is schoon en de diesel is diverse malen gefilterd. Ook heeft hij aan het ankerbeslag gewerkt, de lasser heeft het al voor een gedeelte verstevigd. Nu de laatste fase nog met de preekstoel, dan is alles weer stevig en netjes. De preekstoel is er nu ook af en we gaan via de buurboot aan boord, omdat we anders altijd via het anker gaan en ons vast houden aan de preekstoel bij het omhoogklimmen.

Er is vandaag een stevige wind, maar het is wel zonnig en daardoor hebben we een heerlijke temperatuur. We ontbijten buiten en zitten ook de rest van de dag af en toe heerlijk in de zon. Vannacht heeft het geregend en de Etna is daardoor behoorlijk besneeuwd. Het ligt zeker tot 400 meter onder de top. Maar door de felle zon zien we in de loop van de dag al weer zwarte vlekken ontstaan op de plaatsen waar de sneeuw weg dooit. Door de wind is er geen bewolking rond de top van de Etna en daardoor hebben we een prachtig uitzicht op de berg en de top. Dat komt niet heel vaak voor.

Maandag 16 oktober 2017. Riposto, Sicilië

We gebruiken deze dag om mijn vertrek naar Nederland voor te bereiden. Morgenvroeg ga ik naar het vliegveld van Catania en volgende week dinsdag kom ik weer terug op Sicilië. Ik doe boodschappen en kook warme maaltijden voor Frans, zodat hij daar verder geen zorgen over heeft. Ik koop nog een berg fruit, zodat hij heel gezond blijft.

Frans maakt een lijst met alle gegevens van de lagers, die hij nodig heeft voor de achterstagspanner. Broer/zwager Hans zal die proberen te vinden bij een grote firma in Alkmaar. Hopelijk gaat dat lukken en kan ik ze meenemen op de terugreis naar hier. Omdat hij niet verder kan met de achterstagspanner, start hij het volgende project. De dieseltank is vervuild denken we en hij maakt in de achterhut de tank open. De diesel ziet er heel helder uit, maar bij het inspectiedeksel hangen een paar zwarte slierten. Het ziet er niet echt uit als bacteriën, maar meer als slierten kit of zo, dat is losgelaten. We halen 4 jerrycans van 25 liter zodat hij de diesel uit de tank kan pompen en de tank kan reinigen. We hopen, dat hij genoeg heeft aan 4 jerrycans, het lijkt alsof er nog veel diesel in de tank zit. Dan zouden we wel heel zuinig naar hier zijn gevaren tenminste de stukken dat we niet konden zeilen.

Jammer genoeg is mijn computer nog niet klaar. Ze hebben niet gebeld van de firma in Catania. Hopelijk krijgen we de komende dagen een berichtje en kan Frans in de loop van de week hem halen met de vader van Donatella.

Zondag 15 oktober 2017. Riposto, Sicilië

We gaan hardlopen vanochtend. Omdat het zondag is, slapen we een uurtje uit. Maar eigenlijk heb ik daar onderweg een beetje spijt van. Het is een prachtige zonnige start van deze dag en daarom zijn er al best veel mensen onderweg. Het eerste stukje als we het terrein van de haven verlaten, lopen we langs de weg. Er is een heel smalle stoep en daar staan al vroeg op verschillende plaatsen mannen, die vis verhandelen. Ze gaan meestal niet even opzij. Op de straat staan aan beide kanten auto’s en in het midden zijn geen 2 rijbanen over. Dus auto’s slingeren een beetje langs elkaar en als je daar dan loopt, moeten ze nog uitwijken en dat voelt niet echt veilig. Dus de volgende keer maar weer een uur eerder weg, zondag of niet. Na 500 meter komen we op het voetpad langs de zee, ook daar zijn al veel wandelaars op deze prachtige dag. Omdat we gisteren naar het winkelcentrum fietsten, hebben we dat nog een beetje in de benen. Maar ondanks alles gaat het lopen lekker. Wel warm!

Frans gebruikt deze dag om onderdelen te zoeken voor zijn achterstagspanner. Valt nog niet mee om de lagers in de goede maat te vinden. Maar gelukkig hebben we redelijk internet, dus het moet gaan lukken. Hij stuurt naar een paar firma’s mailtjes met de vraag of ze de lagers, die hij moet hebben, in voorraad hebben. Hopelijk wordt er morgen snel geantwoord.

Vorige winter toen we hier waren, was er langs het voetpad een fijn terras. Je kon daar heerlijk zitten met een prachtig uitzicht over zee. Bij de eerste keer hard lopen zagen we dat het er niet meer was. Het terras en de bijbehorende kiosk waren afgebroken. Nu zagen we dat er 500 meter verder boven de rotsen en zee een nieuw terras was gebouwd. Vanmiddag zijn we daar heen gefietst en hebben heerlijk genoten van een uurtje in de middagzon. Ook hier een prachtig uitzicht. Helaas was het niet helemaal helder, maar anders kan je zelfs Messina zien, dat 60 km hiervandaan ligt.

Zaterdag 14 oktober 2017. Riposto, Sicilië

We hadden weer een bijzonder gezellige avond gisteren tijdens de overwinteraarsbijeenkomst. De Nederlanders, waar ik van sprak waren er niet. Maar wel 3 jonge Franse zeilers, die elkaar kennen van een studie in Vietnam en drie maanden geleden een kleine zeilboot kochten om daar een jaar mee rond te reizen. Ze hebben nog nooit gezeild en liggen nu een paar maanden in de haven in Riposto. Spannende verhalen en niet gehinderd door enige kennis van zaken. Leuk, maar misschien zijn wij daar te oud voor om dat zo aan te durven.

Frans gaat verder met het project achterstagspanner en besluit om in de garage van George het laatste stuk los te maken. En het lukt! Er zijn een paar onderdelen totaal weg door roest en slijtage. Die moet hij opnieuw bestellen voor hij het geheel weer in elkaar kan zetten. Dat wordt nog een klus op zich.

Ik ga met Donatella naar een motorboot op de C-steiger. Zij maakt tijdens de afwezigheid van de eigenaars de boot schoon en brengt alles in orde als zij terugkomen voor vakantie. Ik mag even binnen kijken. Nou, het is dat we een mooie boot hebben en heel graag zeilen, maar wat Donatella me laat zien is een prachtige boot. Heel mooi ingericht, niet overdreven maar smaakvol en voorzien van alle luxe, die je maar kan bedenken. Twee mooie badkamers, een prachtige keuken met alle apparatuur inclusief een vaatwasmachine, gezellige zitjes enzovoort. Leuk om een keer te zien, maar heel tevreden gaan we terug naar onze eigen boten.

Frans is nog niet terug van de werkplaats, ik doe een paar boodschappen en neem bij de kiosk langs de promenade een kop koffie. Er staan een paar tafeltjes en ik geniet daar van mijn koffie, terwijl ik heerlijk in de zon zit. Het is zeker 24 graden, ik heb mijn korte broek en slippers aan, het lijkt gewoon zomer terwijl het half oktober is. Eigenlijk is dit nog beter dan de echte zomer waarbij het vaak heel erg warm is. We fietsen aan het eind van de middag naar de Conforama, het winkelcentrum met de grote supermarkt. Het is een hele klim, we fietsen 3 kwartier alleen maar omhoog met af en toe heel steile stukken. Als we boven zijn kopen we eerst een flesje water om weer een beetje bij te komen, het is echt heel erg warm zo’n inspanning. En dan lopen wij daar in onze korte broek en T-shirt, terwijl veel Italianen al redelijk winters gekleed zijn. Lange zwarte broek aan, jack en dikke schoenen, ik zag ze deze week zelfs al met een sjaal om en de winterjas aan. Nou wij genieten nog even van dit klimaat en zitten nog een uur buiten op de boot terwijl het langzaam donker wordt.