Maandag 20 november 2017. Riposto, Sicilië.

Voor het eerst in een paar weken gaan we hardlopen vanochtend. We hadden al een paar keer goede voornemens op het gebied van sporten, maar het kwam er steeds niet van. Als het regent of hard waait is het waardeloos om langs de zee te lopen en hartstikke koud. En als de frame leverancier van de bimini heeft aangekondigd te komen, kunnen we het niet maken om niet aan boord te zijn. En ik schreef gisteren al, dat een afspraak maken en een tijdstip voorspellen heel moeilijk is in Italië. Dus we zijn ook wel eens aan boord gebleven en later bleek dan, dat we best hadden kunnen sporten. Maar nu gaan we echt. We staan vroeg op en lopen van de steiger af. Het valt niet echt mee. Het is duidelijk te merken dat we een paar weken niet hebben gesport. En we hebben beiden een sporthorloge dat meedogenloos hartslag, afstand en tempo registreert. Maar goed dat we dat achteraf pas zien en het niet onze prestatie beïnvloed als we nog onderweg zijn. We hebben in ieder geval goede voornemens om het niet weer zo lang te laten sloffen.

De zeilmaker komt om de stof op te meten voor de bimini. Gelukkig is George er bij om alles in het Italiaans te vertalen, want ook hij spreekt geen Engels. En we willen graag een zijstuk om extra schaduw te maken en een stuk tussen de buiskap en de bimini. Dat moet je dan wel uit kunnen leggen. En als er geen vertaler bij is, zeggen ze rustig dat ze het begrepen hebben en later blijkt dat niet zo te zijn.

Frans besteed de rest van de dag aan het plakken van het plafond in de achterhut. Door de enorme hitte van afgelopen zomer is dat op een paar plaatsen los gegaan. Het blijkt weer een heel karwei. Hij stut de geplakte delen met latten en gaat overmorgen verder. Hopelijk blijft alles zitten.