Woensdag 22 november 2017. Riposto, Sicilië.

Na een heerlijke dag uit gisteren, is het vandaag weer tijd om vroeg hard te lopen. Als we buiten onze schoenen aan trekken is het al zonnig, maar nog wel een beetje fris. Maar van die wat lagere temperatuur hebben we niet veel last, want als we het haventerrein af lopen en de kade op lopen, hebben we het al warm. Gelukkig ben ik niet mijn zonnebril vergeten, want de zon schijnt altijd op de heenweg van ons rondje pal in het gezicht. Het gaat lekker en na terugkomst bij de boot pakken we onze spullen voor een welverdiende douche. Door ons vroege vertrek blijven we de hele dag een goed gevoel houden en denken we steeds al een stuk verder in de dag te zijn dan het werkelijke tijdstip van dat moment. Even een dag rust en dan gaan we weer.

Frans gaat verder met het plakken van het plafond in de achterhut. Door de enorme warmte van deze zomer is er een stuk losgekomen en als hij eenmaal aan het plakken is, ziet hij steeds meer naden en stukken, die vastgezet moeten worden. Het is nog een hele klus, maar hij zegt zelf er steeds handiger in te worden. Dat is meestal zo, als er iets moeilijks gedaan moet worden, weet hij aan het eind precies hoe het allemaal moet.

Er komen in de loop van de middag af en toe wat wolkjes boven de haven, maar verder is het zonnig. Rond de Etna is het de hele middag zwaar bewolkt. We zijn blij dat we gisteren met de Etna trein mee geweest zijn, we zouden vandaag beslist niet zo’n mooi uitzicht hebben gehad.

We drinken thee buiten en als Frans klaar is met zijn klus zitten we nog net in de laatste zon buiten tot het om half 5 te koud wordt. We verhuizen naar binnen.