Zondag 26 november 2017. Riposto, Sicilië.

We zijn niet super-vroeg op vandaag, maar het is dan ook zondag. En het is niet zonnig maar een beetje grauw en grijs in de lucht, dan worden we ook niet wakker van het felle zonlicht, zoals zo vaak hier in het zuiden. In de loop van de ochtend wordt het wel iets beter. We zitten ook eigenlijk de hele dag buiten en meestal is het zonnig.

Frans rolt de waterslang uit en begint de boot te poetsen. En dan komt hij altijd weer wat kleine klusjes tegen, dus uiteindelijk is hij een paar uur bezig aan dek. En als dan de bakskisten open staan bedenkt hij dat hij ook nog wel een paar stukjes plafond kan vast lijmen. Dus al-met-al is hij de hele dag bezig.

Ik fiets een stuk op de kade op zoek naar Christina die op zondag altijd haar sieraden, kaarten en snuisterijen verkoopt. Meestal doet ze dat vlak bij het restaurant in de haven, maar dat is wegens vakantie gesloten, en dan lopen er altijd minder mensen. Daarom zou ze op de kade gaan staan met haar spullen. Maar ik kan haar niet vinden. Later blijkt, dat ze veel verder langs de zee is gefietst tot de plek, waar de kademuur breed is en ze haar spullen kan uitstallen. Maar ze heeft vandaag weinig succes gehad. Doordat het wat koeler was zijn er duidelijk minder wandelaars. Volgende week is het restaurant in de haven weer open en kan ze weer op haar gewone plekje staan, hopelijk met meer succes.

We gaan al om 4 uur naar binnen. De zon is weg en het wordt koud. George komt Frans nog even halen om een boot te verplaatsen, die te dicht bij de kade licht en wat verder het water opgetrokken moet worden. Ze doen dat het liefst met 2 mensen, zodat er voor en achter op de boot iemand staat.