Woensdag 29 november 2017. Riposto, Sicilië.

We gaan vanochtend eerst hardlopen. We zien de zon opkomen als we langs de zee lopen. Het is behoorlijk fris en we lopen nog in ons zomertenue. Pas als we halverwege zijn begint het een beetje warmer te worden, vooral door de inspanning en nog niet zo door de zon. Gelukkig is er geen wind, want dat maakt het meestal extra fris. We hebben het gevoel, dat we snel hebben gelopen, maar we kunnen het pas echt zien als we onze sporthorloges aflezen op de computer.

Het ontbijt gebruiken we binnen, want de kou is nog niet helemaal uit ons lijf, ondanks de heerlijke warme douche. In de loop van de ochtend wordt het wel warmer en gelukkig kunnen we de rest van de dag buiten zitten.

Frans vindt nog een paar klusjes en repareert mijn fiets. Dat wil zeggen, er is niets kapot, maar hij maakt de remmen en de ketting schoon. Ze piepen en kraken en iedereen kijkt als ik na het boodschappen doen de lange weg naar beneden race. Dat wil zeggen, ik probeer veel te remmen want de weg is heel schuin naar beneden. De straat is belegd met hele grote lavablokken van de Etna. Die zijn heel onregelmatig met grote kieren ertussen. En af en toe zijn er stukken wat verzakt en zitten er grote gaten in. Heel gevaarlijk als je met te grote snelheid naar beneden gaat. Daarom heb ik goede remmen nodig om de snelheid iets te beperken en op tijd te kunnen stoppen als er een auto achterop komt, die passeren soms zo vlak langs me, dat ik liever even stop. Ik ga ook het liefst tussen 1- en 3 uur, want dan zijn er door de collectieve sluiting van winkels, kantoren en banken minder auto’s op de weg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *