Vrijdag 10 november 2017. Riposto, Sicilië.

Het is donker en grijs vandaag en het regent de hele dag. We gaan in de regen naar de douche, ik doe in de regen boodschappen en pas als we samen om half 6 nog even naar buiten gaan, is het droog, maar zwaarbewolkt. Het is al donker en er is geen ster te zien.

Frans gebruikt de dag om op internet te zoeken naar zonnepanelen voor op de bimini die we laten maken. Het moeten flexibele panelen zijn en er ook af kunnen voor als we de bimini inklappen of er af halen. Het is een ingewikkelde zoektocht en moeilijk om prijzen, maten, kwaliteit, opbrengst en bevestigingsmogelijkheden met elkaar te vergelijken. Maar na een paar uur is hij een stuk wijzer en weet hij welke mogelijkheden er zijn. Een beslissing is er nog niet genomen, dus ik denk, dat hij nog even door blijft zoeken. Ook zoekt hij tegelijk voor George dat soort panelen, maar die heeft heel andere maten nodig.

Ondertussen ben ik heerlijk bezig met mijn foto’s op de computer. Omdat bij apple alles aan elkaar gekoppeld is, ben ik bang om foto’s van mijn telefoon of computer af te halen. Gelukkig heb ik alles op een externe harde schijf, maar soms blijkt het nog best moeilijk om zaken te verwijderen. En af en toe kom ik op heel onverwachte plekken heel oude foto’s tegen. Dus ik moet nog even studeren om te begrijpen, wat er allemaal gebeurt. Nu is de weersvoorspelling zo dat er nog wel een paar dagen regen wordt verwacht. Dus we hebben nog even de tijd.

Halverwege de dag doe ik boodschappen voor vanavond. We hebben zoals gewoonlijk op vrijdag overwinteraarsbijeenkomst. Het wordt een afscheidsavond, want het is de laatste keer dit jaar, dat Terry er bij is. Hij gaat een paar maanden werken in Australië, waar hij vandaan komt. Boot, vrouw en hond blijven in Italië.

Donderdag 9 november 2017. Riposto, Sicilië.

We hebben weer een heerlijke warme dag met veel zon. Maar de weersvoorspelling voor de komende dagen ziet er minder mooi uit. We krijgen af en toe wat bewolking en een beetje regen En na het weekend komt er harde wind. De nacht van maandag op dinsdag zal er een sterke wind waaien uit het zuidwesten. Omdat we aan de oostkant van Sicilië liggen hebben we er iets minder last van dan dat we oosten wind hebben. En gelukkig liggen we achter een hele hoge muur aan de buitenkant van de haven.

Ik fiets na het ontbijt snel met een tas wasgoed naar de machine. De was hangt om 12 uur en is om twee uur al droog. Mijn tweede was is om 14 uur klaar, helaas is die niet helemaal droog. Maar misschien is het morgenochtend een klein beetje zonnig, zodat ik de was helemaal droog kan laten worden. Toch een heel gedoe op een boot. Je heb nergens ruimte om het binnen lekker uit te hangen. Je beseft nu ineens hoe gemakkelijk dat in een huis is en dat vind je dan heel gewoon.

Ik doe boodschappen en vind een paar dozen met vakjes voor Frans. Hij heeft langzamerhand een doos met losse onderdelen, waar hij moeilijk nog iets in kan vinden. Een gedeelte van de middag is hij lekker aan het ordenen. Volgende week komt de metaalleverancier de buizen van de bimini brengen. Hopelijk past het mooi. Daarna moet het doek er op nog aangemeten worden. Frans begint alvast te zoeken naar flexibele zonnepanelen, die hij er graag op zou bevestigen. We verheugen ons erg op de bimini en hopen er volgende zomer wat meer schaduw door te hebben. Vooral als we onderweg zijn en de zonnetent niet op kunnen zetten, is het erg warm in de kuip. Frans heeft er minder last van dan ik. Als het kon ben ik vaak boven op het dek gaan zitten als daar schaduw was van het grootzeil. Ook heb ik veel binnen gezeten, omdat het in de zon te warm was.

Woensdag 8 november 2017. Riposto, Sicilië. Dagje Catania.

We staan vroeg op en lopen na het ontbijt direct naar het station in Giarre. We gaan naar Catania met de trein. We hebben veel geluk met de dienstregeling. We wachten maar 10 minuten. De treinen vertrekken hier heel onregelmatig, soms zit er een half uur tussen, soms anderhalf uur. We hebben een stoptrein, die doet er iets langer over, maar wij vinden het prima want het is een prachtige reis, zeker als je aan de kant van de zee zit. Het is heel helder weer en we kunnen op diverse punten zelfs het vaste land van Italië zien. Het is ook lekker zonnig maar als we in Catania lopen zijn we toch blij een trui meegenomen te hebben. Het waait hier meer dan in Riposto. En als je in de schaduw loopt is het fris zo vroeg in de ochtend.

We lopen de straat in waar heel veel kleine technische bedrijven en winkels zitten. Tussen het station en die straat is Frans al bij drie winkels naar binnen geweest, hij zoekt een onderdeel voor de dieselpomp. De dieseltank moet nog een keer helemaal leeg, zodat hij meters kan plaatsen. Het was tot nu toe altijd maar gokken hoeveel diesel we verstookt hadden en we wisten meestal niet wat er nog in de tank zat. In Griekenland is dat heel vervelend, want je kan lang niet overal tanken. Dus als we ergens kwamen om b.v. water te tanken en we zagen en dieseltankwagen op de kade, dan lieten we meestal bijvullen. Het is meerdere malen voorgekomen dat we wekenlang niets konden krijgen. Gelukkig gebruiken we niet zo veel, we hebben gezien dat motorboten soms 600 of 1000 liter tankten.

We lopen nog langs zeker 8 winkels, maar niemand kan ons helpen aan het onderdeel voor de pomp. Intussen zijn we bij de vismarkt in de buurt en dat is, zo redelijk vroeg in de ochtend, een heel spektakel. Ik zal proberen een foto te plaatsen. Dit is wel even wat anders, dan de viswinkels in Riposto. Hier zien we vissen, die we nog nooit hebben gezien, of van een formaat dat hier niet te koop is.

We lopen nog even langs de ramenleverancier om een klein luik te bestellen. Frans heeft begin dit jaar alles vervangen op 1 na. Dat is een luik, dat al eerder kapot is gegaan en vervangen was. Helaas zit daar nu een barst in bij het handvat. De eigenaar van de zaak houd een heel verhaal in het Italiaans, waar wij uit opmaken, dat hij geen nieuw luik kan maken. Frans zegt nog in het Engels, dat de man alle ramen en luiken voor ons heeft gemaakt. Hij loopt nog naar de opslag aan de overkant en komt hoofdschuddend terug. En dan ineens begrijpen we, dat hij het vandaag niet kan maken, maar morgen wel. Nou, dat is natuurlijk helemaal geen probleem. We geven een kaartje met ons telefoonnummer, maar buiten zegt Frans dat we zelf maar moeten bellen of het klaar is. De man van die zaak gaat ons echt niet bellen in het Italiaans.

We kijken nog wat verder in Catania en komen door weer heel andere straten, dan de vorige keren dat we hier waren. We genieten op een terrasje en gaan halverwege de middag weer terug naar het station. En weer is de dienstregeling ons goed gezind. De trein staat er zelfs al en na een paar minuten wachten zijn we op weg naar de haven van Riposto. We kunnen na de wandeling vanaf het station nog een uur buiten in de zon zitten voor het kouder wordt.

Dinsdag 7 november 2017. Riposto, Sicilië.

We maken vandaag niet zo veel mee. Frans ruimt verder de kuip op. Hij heeft het reddingsvlot uit het vak gehaald, alles schoon gemaakt en daarna eerst de bijboot er in gelegd. Daarna komt het reddingsvlot er op. Alles is weer lekker schoon en ziet er keurig uit. De leverancier van de onderdelen van de achterstagspanner komt nog langs. Hij heeft al wel een paar onderdelen, maar vraagt over een aantal zaken toch nadere informatie en uitleg. Net als ik denk, dat ze elkaar toch niet goed begrijpen, komt gelukkig George aan het begin van de steiger. Ik loop er naar toe om te vragen of hij wat kan vertalen, want als Frans niet goed begrijpt, wat er wordt uitgelegd, is er straks misschien een onderdeel niet in de juiste maat. De Italiaanse uitleg is altijd heel breedvoerig, maar meestal is het voor ons niet te volgen waar ze het nu werkelijk over hebben.

Frans gaat nog even naar een overwinteraar, die we kennen van de bijeenkomsten op vrijdagavond. Die heeft een catamaran en vraagt wat advies over de stroomvoorziening en speciaal zijn windmolentje. Als er even wat wind is, loopt Frans naar de volgende steiger om te kijken of er iets te meten is. Ondertussen ben ik ook nog steeds aan het opruimen. Ik probeer zo veel mogelijk losse spullen, die we nu niet nodig hebben, weer in de plastic boxen te pakken. Straks moet de kleine hut leeg, waar 8 van die boxen staan. En door het gebruik van een aantal zaken liggen er langzamerhand wat spullen los op de deksels. Is ook een goede gelegenheid om te kijken waar alles ook al weer ligt. Sommige dingen, die je in het gebruik niet tegen komt, raken een beetje uit het zicht. En we hebben nu eenmaal ’s winters andere spullen nodig, dan ’s zomers. En dan gaat het niet alleen over kleding.

Maandag 6 november 2017. Riposto, Sicilië.

Frans begint met het afwerken van de preekstoel en alles er om heen. Als George even komt kijken spreekt die zijn bewondering uit. Het ziet er inderdaad prachtig uit en het zit weer stevig vast aan de boot. Heerlijk om vandaag weer gewoon op onze boot te kunnen klimmen en er af. We hoeven niet meer via de buurboot. George gaat technische spullen laten halen in Catania en wil ook de bestelling van Frans mee laten nemen. Frans heeft diverse onderdelen nodig om de hekstagspanner weer in elkaar te zetten. Hij heeft een mooie lijst op de computer, maar onze printer weigert dienst, we schrijven hem snel over en Frans legt nog even uit, wat hij precies nodig heeft.

Ik ruim de kleine hut op. Er liggen nogal wat losse spullen en als Frans tijd heeft, zal hij het plafond weer vast plakken. Door de enorme warmte van deze zomer hangt het op een paar plaatsen wat los. Om te plakken zal de hut helemaal ontruimd moeten worden, tenminste het bovenbed. Op het onderbed staan ook een serie plastic boxen, maar daar kunnen die van het bovenbed niet bovenop. Als ik dan toch opruim kan ik direct de zomerspullen als kleding opruimen. Het wordt langzamerhand in de avonduren wat meer weer voor een trui en lange broek. Morgen maar wat spullen wassen en dan alles in de boxen opbergen.

We ruimen ook het bijbootje op. Dat hing nog steeds achter de boot. Eerst op de steiger lekker schoon maken en dan kan alles onderin de boot bij het reddingsvlot. We hebben nu vanuit de kuip weer een heel ruim uitzicht naar de kade aan de overkant. Het bootje hield het zicht een beetje tegen en het is meteen een stuk lichter in de kuip.

En zo gaan ook wij hier heel langzaam op de winter aan. Maar nog steeds korte-broeken-weer overdag, dat is het verschil met Nederland.

Zondag 5 november 2017. Riposto, Sicilië.

We trotseren tamelijk harde wind als we buiten ontbijten. De temperatuur is heerlijk maar er is een redelijk harde wind. Maakt niet uit, we laten ons niet verjagen en binnen ontbijten is gewoon minder fijn. Er is wel een stralende zon waardoor de temperatuur prettig is. Dit blijft zo de hele ochtend en pas in de tweede helft van de middag wordt het minder zonnig en komen er rond de Etna donkere wolken. Je denkt dan dat het gaat regenen, maar we voelen geen druppel. Het loopt voor deze dag dus goed af. Voor de komende week wordt er meer regen verwacht. Maar we hebben hier al zoveel weersvoorspellingen gezien die niet uitkwamen. We wachten het maar af.

Frans maakt de bevestiging van de preekstoel af en zet het anker weer op zijn plaats. Dat heeft de afgelopen 2 weken op de steiger gelegen, zodat de bevestiging aan de boot verbeterd kon worden en er een aansluiting gemaakt kon worden voor de gennaker. Alles is nu klaar en keurig afgewerkt. Het was super, dat we al die tijd via de buurboot aan boord konden komen. De eigenaar is niet aan boord en George zorgt voor deze boot en de reparatie en schoonmaak er van. We zullen morgen eventuele voetstappen op het dek schoonmaken. Vanaf nu kunnen we weer gewoon via het anker van de steiger op onze boot komen.

Ik fiets naar de Conforama, het grote winkelcentrum ten zuiden van Giarre. Het is 7 dagen in de week open zelfs tot 21.00 uur. Het is weer een hele klim en het laatste stukje langs de grote weg vanuit Giarre fiets ik zelfs op het smalle trottoir langs de weg. Het is erg druk o.a. omdat er verkiezingen zijn vandaag. De auto’s komen rakelings langs je. Ze zijn hier helemaal niet aan fietsers gewend.

Zaterdag 4 november 2017. Riposto, Sicilië.

Als we hebben ontbeten vertrek ik naar het station in Giarre. Ik heb een boodschappenlijstje mee en ga naar de Zweedse woongigant. Ik heb wat spullen voor in de keuken nodig en een paar matten voor buiten in de kuip en bij de ingang. Ik vertrek om kwart over negen van de boot en kom bij het station in Giarre, waar de trein naar Catania net is vertrokken. Jammer, maar gelukkig gaat er over 40 minuten weer een trein. Dus wachten. Als ik op het perron kom, staat er op het electronisch bord, dat de trein 15 minuten vertraging heeft. Na een kwartier wachten verdwijnt dat bericht. De trein komt 10 minuten later, maar dat valt allemaal nog mee. Omdat ik al eerder naar de Zweedse winkel reisde, weet ik dat ik in Catania eerst een buskaartje moet kopen en dan aan de rand van het stationsplein moet wachten. Ik sta voor het loketje, er is een streepje van 15 cm open, de rest is dicht gemaakt met karton. Door dat streepje kan ik zien, dat de lokettist een kaartspelletje speelt op zijn telefoon. Hij hoort niet, dat ik een kaartje bestel. Er komt nog iemand aan, die ook een kaartje wil kopen, hij kijkt verwonderd en haalt zijn schouders op. We wachten rustig. Het duurt even en dan wordt de lokettist wakker en zegt dat ik een euro moet betalen. Ik herhaal vier keer dat ik twee kaartjes wil, ook 1 voor de terugweg. Hij is nog in gedachten bij zijn kaartspelletje, denk ik. Ik ga staan bij het bordje “halte” aan de rand van het plein. De bus moet zo komen……maar nee het duurt een uur. En als hij dan komt, precies op de tijd, dat er een bus zou vertrekken, gaat de chauffeur eerst koffie drinken. We vertrekken 15 minuten te laat en 1 bus is helemaal niet gekomen. De rit is weer hilarisch. Hoe verder we buiten de stad komen, hoe slechter het wegdek. Het zijn allemaal heel oude bussen en omdat het buiten de stad rustiger is, rijden ze met enorme snelheid door gaten en over hobbels. De bus maakt vreselijke klappen en het is een oorverdovend geluid. Na een uur in de bus zijn we op de plaats van bestemming. Dat wil zeggen, je rijdt langs de halte en langs de woonwinkel en pas op de terugweg word je er uit gelaten. Al met al heeft het ruim 3 uur geduurd, voor ik er ben, gerekend vanaf de boot. In 2 uur doe ik mijn boodschappen. Daarna loop ik weer naar de bushalte, gelukkig heb ik even gekeken, wanneer de bus terug vertrekt. Ik ben een kwartier te vroeg, maar dat geeft niet. Alleen blijkt de volgende bus helemaal niet te komen. Ik wacht ruim 5 kwartier voor ik weer in kan stappen voor de terugreis naar het station. Het lijkt weer alsof het een racewedstrijd is met oorverdovend lawaai en volgens mij zijn de schokbrekers al maanden terug overleden. Ik ben voorin gaan zitten en volg met spanning het spel van voorrang geven en nemen. Heel apart hier in Italië. Er wordt regelmatig stevig getoeterd. Ook de terugweg tot de boot duurt ruim twee-en-een-half uur. En dan nog teruglopen naar de boot. Als ik aan kom, blijkt dat Frans hard gewerkt heeft. Het anker zit weer keurig op zijn plaats en de zeereling is weer vast en gespannen. Het ziet er keurig uit.

Vrijdag 3 november 2017. Riposto, Sicilië.

Frans begint na het ontbijt nog een keer met de waterpomp. Na een hele dag zoeken en van alles demonteren en weer in elkaar zetten bleek gisteravond dat het nog niet veel beter was. Deze ochtend probeert hij het opnieuw, maar ook nu lukt het niet. Hij weet even niet meer wat hij er aan moet doen en start daarom maar met een andere klus. De preekstoel kan gemonteerd worde, want de bestelde schroeven zijn binnen. Hij is er nog een behoorlijke tijd mee bezig, maar wel fijn, dat het uiteindelijk allemaal lukt. Morgen nog het luik van de ankerkluis bijschilderen en monteren en dan kan het anker er weer op. We gaan nu al een week via de buurboot aan boord. Als alles gemonteerd is, kunnen we weer gewoon vanaf de steiger op onze boot komen. Voor het klussen aan de voorkant was het wel handig dat de boot met de punt naar de steiger lag. Frans kon er zo aan twee kanten bijkomen. Het was anders veel moeilijker geweest.
Om 5 uur is het weer zo fris geworden, dat buiten werken niet prettig is. Hij ruimt op, morgen verder.
We hebben vanavond weer overwinteraarsbijeenkomst. Er zijn nieuwe mensen bij ons aan de steiger komen liggen. Ze blijven langere tijd en gaan met ons mee vanavond.

Donderdag 2 november 2017. Riposto, Sicilië.

We hebben 2 dagen binnen gezeten. Ik schreef al eerder in het blog dat het zo hard regende. Vandaag worden we wakker en is het gelukkig droog en zonnig. We merken wel dat we steeds verder in het najaar komen, de temperatuur daalt. Maar het is nog altijd zo warm, dat we in korte broek lopen en een T-shirt met korte mouwen aan hebben. Het wordt alleen steeds vroeger in de middag wat koeler. We gaan om half 5 naar binnen, maar de luiken naar de kuip blijven nog open.

Frans wil graag verder met de preekstoel, maar hij gaat eerst aan de slag met de waterpomp. Die zuigt ergens lucht, waardoor hij niet naar behoren functioneert. Hij dacht het in een uurtje wel op te lossen, maar blijkt er de hele dag voor nodig te hebben. Om half 5 zit alles weer in elkaar en ruimt hij de spullen op. Maar als ik water tap voor het koken, blijkt, dat er nog steeds een probleem is. Daarom moet hij morgen opnieuw kijken, waar het luchtlek zit en proberen het weer in orde te maken. Niet leuk om 2 keer hetzelfde te moeten doen.

Frans heeft afgelopen zondag meegevaren met Claudio tijdens de zeilwedstrijd. Heen en terug gevaren met de gennaker, het favoriete zeil van Frans. Het was naar Taormina en terug, niet een lange afstand. Door het ontbreken van lekkere zeilwind hebben ze er ruim 4 uur over gedaan. Vandaag spreekt hij Claudio en blijkt, dat ze tweede zijn geworden. Niet slecht dus.

Woensdag 1 november 2017. Riposto, Sicilië.

Als we wakker worden regent het nog steeds. En dat blijft zo uren lang. Hoewel we altijd eerst douchen en dan pas ontbijten, gaan we nu toch maar eerst thee zetten en een broodje maken. Want om ons nu helemaal nat te laten regenen om te douchen, daar hebben we geen zin in. Frans heeft van George een catalogus geleend met technische spullen voor de boot. Hij is er uren zoet mee. Er moeten ook een paar zaken aangeschaft worden, maar de keuze wordt hem niet makkelijk gemaakt. Hij zoekt in de catalogus en kijkt op internet hoe de beoordeling is van een aantal zaken. Hij is er nog niet helemaal uit, als we halverwege de dag besluiten om tussen de buien door even te gaan douchen. Als we heen lopen sputtert het nog een beetje en op de terugweg is het nagenoeg droog. We zien veel laaghangende bewolking, de wereld is erg klein.

Ik maak mijn fotoboek over het jaar 2017 tot onze terugkomst hier in Riposto. Net als gister toen ik het boek van 2016 maakte, geniet ik van het terugkijken van alle foto’s. Dit deel van het fotoverslag gaat over de hele zomerperiode in Griekenland. Wat zijn we op veel machtig-mooie plaatsen geweest. En in tegenstelling tot nu deze week op Sicilië hebben we in Griekenland bijna alleen maar zonnige dagen gehad en geen regen. Heerlijk om op terug te kijken. Langzaam beginnen we al aan volgende zomer te denken. Maar dat zal nog een half jaar duren