Zaterdag 31 maart 2018. Riposto, Sicilië.

We staan vroeg op en ontbijten na het douchen snel. We vertrekken om 8 uur met George in de auto naar Catania. Het is druk op de weg omdat het de zaterdag voor Pasen is, er zijn heel veel mensen onderweg. Het is prachtig zonnig weer en we hopen, dat het zo blijft voor de Paasdagen. We komen om kwart over negen op de werf aan waar de boot ligt, die George en Frans terug gaan varen naar Riposto. Er is van alles aan gebeurd: het teakdek is schoon gemaakt, de verstaging is vernieuwd en de buitenkant en onderkant zijn geschilderd en gepoetst. De eigenaar komt vanavond in Riposto en gaat een week zeilen met zijn boot. Ze varen om kwart voor tien uit.

Ik klim in de grote auto van George, nog nooit in gereden, maar het gaat prima. George adviseerde om vanuit de werf eerst verder door te rijden naar het vliegveld en daar de snelweg terug naar Riposto te nemen, dat blijkt een perfect advies. Het is druk onderweg, maar op de snelweg heb je er niet zo’n erg in. Als ik in Giarre van de snelweg af ga en me tussen het heel drukke verkeer meng, ben ik inmiddels een beetje gewend aan de auto en kom ik keurig in de haven in Riposto aan.

Het duurt nog 2 uur voor George en Frans ook in de haven zijn, ik ga met de Pilot (havenhandboek) van Griekenland en alle aantekeningen van onze reis afgelopen zomer, naar Chris. Hij wil graag weten waar we hebben gelegen met de boot en neemt alle aantekeningen over vanuit onze pilot. We zitten op zijn catamaran en krijgen door het bladeren in de documentatie en de heerlijke zon helemaal een beetje zomer-gevoel. Het is boven de 25 graden in zijn achtertent.

Als Frans en George zijn aangekomen met de boot klust Frans nog een paar uurtjes en dan zitten we voor het eerst na de winter weer lekker buiten met een glaasje wijn aan het eind van de dag.

Vrijdag 30 maart 2018. Riposto, Sicilië.

Er valt niet veel te melden over vandaag. Frans gaat heel vroeg met George naar de wijnboer om lekker rosé te halen. We hebben eergisteren een fles gekregen om te proeven, het is wijn van de Etna, heerlijk. Frans en George hebben gisteren flessen gehaald en gespoeld en vullen die vanochtend af. Er komt een metalen dop op (niks idyllisch met een mooie kurk). Ze moeten vroeg zijn, wan bij de tapperij komen ‘s morgens vroeg de grootverbruikers, zoals restaurants en cafe’s. En dan mogen ze niet in de weg lopen met hun flessenvullerij. Na een uur zijn ze al weer terug met de buit. George kan alles in zijn werkplaats zetten, wij moeten in de boot plekken zoeken en dat lukt.

Daarna gaat hij verder met het aansluiten van de zonnepanelen. Ik hoef niet veel meer te helpen en kan alleen af en toe wat vasthouden, als Frans 4 handen nodig heeft om de kabels goed te krijgen. En ik kan aan het eind van de dag buiten stofzuigen.

Donderdag 29 maart 2018. Riposto, Sicilië.

Ik ga op de fiets naar de winkel, als ik na het winkelen terug kom bij mijn fiets zit er een grote harige tor op de stang van de trapper.

 

 

 

 

 

Hij blijft rustig de hele weg met alle hobbels en gaten zitten en is er nu nog steeds. Dat zal het begin van de lente zijn, dan komen de insecten ook weer tevoorschijn. Het kan ook zijn, dat ie nog niet wakker was van de winterslaap, dat hij daar zo rustig blijft zitten.

Frans werkt de hele dag aan de installatie van de zonnepanelen. Het is nog een hele klus om alle kabels netjes onder dek te krijgen. Af en toe kan ik hem helpen. Als de bos kabels een beetje aan de dikke kant is om door een buis te trekken, kan ik assisteren. En als de kabels dan eindelijk onder het dek zijn herinnert Frans zich, dat dat gaatje niet uitkomt aan de achterkant, maar in de bakskist met alle lijnen, laarzen, reservespullen enzovoort. Dan moeten de kabels in het uiterste hoekje van de bakskist nog door de wand naar achteren worden geduwd. Ik haal een paar spullen uit de bakskist om ruimte te maken om er in te kunnen kruipen. Het lukt na wat gewurm, ik lig helemaal in de bakskist en kan net bij dat uiterste punt, waar ik de draden zie die door het dek komen. Als alles op zijn plaats zit, kan ik er niet meer zonder hulp uit komen.

 

 

 

 

 

Gelukkig komt het allemaal weer goed. Later biecht Frans op dat hij altijd meer spullen uit de bakskist haalt als hij daar helemaal achterin moet zijn. En hij gaat er ruggelings in, maar dan kan je niet meer zien waar de kabels heen moeten.

Woensdag 28 maart 2018. Riposto, Sicilië.

Frans gaat eerst naar Maik op zijn catamaran, hij heeft wat technische problemen en een berg aan vragen. Mail kocht vorig jaar zijn boot, heeft weinig zeilervaring en botst nu tegen allerlei vragen en problemen op. Gelukkig kan Frans hem met een heleboel dingen een eind op weg helpen.

Halverwege de dag is er tijd voor de eigen klus. Het aansluiten van de zonnepanelen, die op de nieuwe bimini liggen, is nog veel werk. Frans is vandaag vooral bezig met het geleiden van de kabels van de panelen naar beneden naar het dek. Het moet ook allemaal redelijk vast zitten en tegelijk gaan de snoeren van de panelen aan de zijkant mee. Hij slijpt buizen en maakt het mogelijk om alles er doorheen te trekken. Gelukkig liggen we aan de steiger, zodat hij het slijpwerk daar kan doen.

 

 

 

 

 

Af en toe kan ik ook wat helpen. Alle gereedschap moet eerst van de boot op de steiger en aan het eind van de middag weer terug. En als de buizen klaar zijn moeten de kabels er doorheen getrokken worden en dat blijkt maar net te kunnen. We duwen en trekken samen de hele bos erdoorheen. Uiteindelijk ziet het er perfect uit. Morgen verder…..

Ondertussen doe ik huishoudelijke klussen en bedenk, dat dat eigenlijk een raar woord is. ‘Huis’….terwijl we op dit moment geen huis he

bben. We zeggen altijd als we onderweg zijn, dat we weer naar ‘huis’ gaan. Soms verbeteren we ons zelf en gaan we ‘aan boord’. En vaak is het gewoon ‘thuis’ als we het over de boot hebben. Er liggen geen Nederlanders in de haven hier, we spreken met alle anderen Engels. Ook als we met hen praten hebben ze het over ‘at home’ als ze over hun boot praten. Dus wij laten het maar zo, we zijn hier ‘thuis’. En zo voelt het ook als ik aan het eind van de dag boodschappen doe bij de groenteman, die me uitbundig begroet en nog steeds heel trots is als hij 3 woorden Engels spreekt en die tijdens het afrekenen steeds lachend blijft herhalen. Alleen de eindgroet blijft toch wel in het Italiaans: Ciao.

Dinsdag 27 maart 2018. Riposto, Sicilia.

Er is niet veel te melden vandaag, Frans gaat verder met het aansluiten van de zonepanelen op de bimini. Het is nog een hele klus en hij moppert een beetje, dat hij na het installeren van de watermaker alle gereedschap heeft opgeborgen. En nu moeten een heleboel dingen weer uit de bakskist, waar hij zo keurig alles heeft opgeborgen. En het moet wel netjes worden opgeborgen, want anders past het er niet meer in. Er ontstaan al op verschillende plekken in de boot opslagplaatsen voor gereedschap en dergelijke. Hij heeft alle elektriciteitsspullen al in een kastje in de achterhut en er is een aparte plastic box voor alle kitspullen. Een tas met poetsdoeken, een tas met kluskleren dan her en der nog wat dingen. En straks moet dat allemaal weer vast staan en liggen voor als we gaan zeilen.

In de kleine hut hebben we de matrassen uit het stapelbed gehaald om 8 plastic boxen te kunnen neerzetten. De deur blokkeerde het kleine kastje wat in die hut zit. De deur hebben we er uitgehaald om beter bij de boxen en het kastje te kunnen. We zijn bang, dat als we een keer erg scheef gaan met zeilen, dat de boxen naar beneden vallen voor de deur, die we dan niet meer open krijgen.

En nu zijn we wat bergruimte kwijt geraakt door de installatie van de watermaker en de pomp. We moeten de komende weken maar eens kritisch kijken naar alle losse spullen, misschien kunnen we her en der nog wat opbergen. En alles wat we deze zomer niet nodig hebben kunnen we in de garage van George stallen.

Het betekent dat we fiks gaan opruimen voor we aan ons zomerprogramma beginnen.

Eerst de zonnepanelen maar in orde maken.

Maandag 26 maart 2018. Riposto, Sicilië.

Wij hebben nooit last van de overschakeling naar de zomertijd, maar Frans gaat vroeg op. Hij gaat hardlopen op en neer naar het strand, ondertussen vul ik de wasmachine. Dat is hoognodig, want na onze korte trip naar Nederland hebben we niet geweldig weer gehad, en als er kans is op regen kan ik niet wassen, het droogt bijna niet in de boot als het een regenachtige dag is. Vandaag lukt het allemaal, om 13 uur vallen de eerste druppels en dan is de was redelijk droog. Het droogt het laatste stukje wel bij de ventilatorkachel binnen. Het blijkt een korte bui en niet hevig, daarna schijnt de zon af en toe een beetje. Het is nog wel wat koel vandaag, maar we hebben toch al weer heerlijk buiten ontbeten, lekker om de dag zo te beginnen.

Frans besteedt een deel van de dag aan gereedschap opruimen. Hij heef nog wel een klus in het verschiet, maar daar heeft hij heel ander gereedschap voor nodig. De zonnepanelen op de bimini moeten nog worden aangesloten.

Voor we het weten is het eind van de middag, we zijn toch nog niet helemaal gewend aan de zomertijd, het is om 5 uur nog prachtig zonnig. Het scheelt ook wel heel veel als de dag een uur eerder begint en de donkere avond pas later start.

Zondag 25 maart 2018. Riposto, Sicilië.

We zijn heel laat pas op, gisteravond hadden we een feestje want George was jarig. We gingen met hem en nog 3 anderen eten bij de Irish Pub en na afloop nog taart eten bij George aan boord. Hartstikke gezellig en de gesprekken gaan vooral over het naderend vertrek naar Griekenland van ons allen (behalve George, die werkzaam is op het mooringfield bij Taormina, zoals andere jaren in de zomermaanden). En toen was het uiteindelijk half 2 dat we naar bed gingen. Alleen hebben we toen maar vast de klokken verzet naar zomertijd en was het dus half drie. We hebben er beide niet zo’n last van om het ‘gewone’ ritme weer te starten, als we laat naar bed zijn gegaan. Maar vanochtend is het donker en het regent, het lokt helemaal niet om er uit te gaan. We worden alleen wakker van enorm klokgelui, omdat het Palmpasen is. Ieder half uur krijgen we van 4 verschillende kerken, op gehoorafstand van de haven, een hele riedel, die minutenlang aanhoud. Als we uiteindelijk opstaan is het nog steeds slecht weer. We douchen en lopen weer terug naar de boot terwijl het al weer een beetje aan het regenen is. In de loop van de ochtend wordt het steeds slechter tot er om 12 uur een enorme hagelbui over de haven trekt, die gevolgd wordt door zwaar onweer. Het duurt enige tijd, we zitten gelukkig binnen. Frans wil nog even iets buiten pakken, maar komt drijfnat weer binnen. Het is bij de regen ook heel erg aan het onweren. Dikke donderslagen en zware bliksemschichten. Na een uur is dat over, maar het blijft de hele middag donker met af en toe regen. Hopelijk treffen we het morgen beter.

Zaterdag 24 maart 2018. Riposto, Sicilië.

We hebben ons voorgenomen om vandaag verder op te ruimen, na de grote klus die Frans heeft gedaan. De watermaker is helemaal klaar voor gebruik, we kunnen hem alleen nog niet uittesten, want de waterkwaliteit in de haven is, na de regen, dusdanig slecht dat we het niet aandurven om de machine aan te zetten. We wachten even tot het water er weer helder uit ziet, we de bodem kunnen zien en de vissen rondom de boot zwemmen.

Maar opruimen kunnen we natuurlijk wel, ik denk dat Frans bijna al het gereedschap nodig heeft gehad in de afgelopen week. En hij bergt aan het eind van de dag alles wel weer op, maar als je weet dat je dingen morgen weer nodig hebt, berg je ze toch wat anders op dan dat het allemaal weer keurig in de bakskist moet passen. Hij gaat vol goede moed aan de slag, maar dan komt David langs. Hij werkt bij George en heeft wat schroeven nodig om iets te repareren op een boot. En eigenlijk heeft hij ook de boormachine van Frans nodig. Hij gaat nog even iets halen in de werkplaats en als hij terug is, gaat Frans samen met hem de reparatie uitvoeren. Tja, dan staat het werk bij ons natuurlijk even stil. Helemaal niet erg, want haast hebben we verder niet.

In Nederland kochten we de laatste keer 2 kleine wandlampjes in plaats van de hele oude, die door vocht zijn aangetast en bijna niet meer te verdraaien zijn. Soms hebben we ‘s avonds een beetje extra licht nodig. ‘Even’ de lampjes monteren kost natuurlijk meer tijd, dan Frans denkt. Ondertussen probeer ik in de bank ruimte te creëren voor alle klusspullen en reserveonderdelen, die in de bank zaten op de plek waar nu de waterpomp van de watermaker is geplaatst. Moeilijk, moeilijk, maar door wat spullen weg te gooien gaat het lukken. De grootste plek die ik kwijt ben geraakt door de watermaker werd eerst gevuld met de levensmiddelen voorraad. Daar moeten we nog een nieuwe oplossing voor vinden. Hier in Riposto kunnen wel dagelijks boodschappen doen, maar straks in Griekenland, en zeker bij oversteken van een paar dagen, moeten we altijd voldoende eten bij ons hebben. Op de kleine eilanden is soms geen winkel en als er wel een (klein) winkeltje is, dan is er vaak weinig te krijgen. We hebben wel winkels gezien waar de helft van de rekken leeg was en als ik fruit wilde kopen, lag er soms nog maar 1 peertje in de koeling. De mensen vertelden dan, dat ‘morgen’ de ferry aankomt aan de andere kant van het eiland en dat ze maar moesten afwachten wat ze geleverd krijgen. Een plekje vinden voor onze voorraad gaat nog een probleem worden, al zegt Frans dat het een ‘uitdaging’ is.

Vrijdag 23 maart 2018. Riposto, Sicilië.

Ook vandaag is het weer een koele dag, af en toe schijnt de zon, die niet veel kracht heeft. In de verte, richting Taormina, ligt er nieuwe sneeuw op de bergen. Het is toch echt nog geen voorjaar. Misschien krijgen we volgende week iets meer het gevoel van een ander jaargetijde als de zomertijd is ingegaan en we wat langer licht hebben aan het eind van de dag. Maar dan moet de temperatuur wel meewerken en iets hoger worden, zodat we er ook weer lekker van kunnen genieten en wat meer buiten leven.

Frans heeft er niet zo’n erg in dat het wat minder weer is, hij is nog steeds bezig met de installatie van de watermaker, maar het eind is in zicht. Gisteren is hij de hele dag niet buiten geweest en vanochtend gaat hij naar de winkel in Giarre om de laatste onderdelen te halen met toch maar een dikkere jas aan op de fiets. Hij maakt vandaag de aansluiting op de slangen naar de watertank en de invoer van het buitenwater. Het is nog een heel gepruts met soms dingen die in de weg zitten om er goed bij te kunnen met gereedschap. En de slangen moeten een enorme druk kunnen verdragen waardoor ze dik en stug zijn. Meestal moet er een föhn bij om de uiteinden soepel te maken en goed te kunnen bevestigen. Als hij roept dat het nu toch echt klaar is blijkt een aansluiting te lekken. Waarschijnlijk is een onderdeel te strak aangedraaid en kapot gegaan. Gelukkig heeft hij nog wat reserveonderdelen in voorraad en gaat na 10 minuten de waterdruk er voor de tweede keer op. En dan blijkt alles dicht. Het is genoeg voor vandaag, hij ruimt het meeste gereedschap op, de rest komt morgen. We maken ons klaar voor de gebruikelijke overwinteraars-borrel.

Donderdag 22 maart 2018. Riposto, Sicilië.

We worden beide vroeg wakker door het geluid van harde regen op de boot. Gelukkig is het nog geen tijd om op te staan. De weersvoorspelling geeft inderdaad aan dat het vandaag regent. Hoe lang dat gaat duren, en hoeveel regen er valt is nog niet zo duidelijk. Als we opstaan is het nog steeds hard aan het regenen. Er komen zelfs bellen buiten op het water, zo dik zijn de druppels. We ontbijten en drinken koffie. Dan ineens wordt het geleidelijk minder en stopt het op een gegeven moment. Als ik op de fiets zit is alles drijf nat van het water en omdat de wegen zo schuin naar de kust aflopen, gaan er ‘riviertjes’ door de straten. Overal liggen diepe plassen, vooral in de bochten van de weg. Als er auto’s passeren moet je goed uitkijken dat je niet net bij een plas fietst anders ben je drijfnat van het opspattende water. Er zijn gelukkig in het winterseizoen maar weinig dagen, dat het zo veel regent als vandaag.

Frans gaat verder met de installatie van de watermaker. Aan het eind van de middag is de klus al weer een heel stuk verder. Er zijn nog wat technische probleempjes op te lossen, die hij als uitdagingen benoemt. En hij moet morgen nog een paar dingen halen op de wal om de laatste dingen te kunnen doen. Het eind is in zicht (van deze klus dan!).