Zondag 29 april 2018. Crotone, Italië

Het waait vannacht wat en er zijn af en toe een paar druppels regen. Maar als we opstaan is het weer heerlijk weer. En ondanks een beetje wind kunnen we heerlijk buiten ontbijten.

We zijn in Crotone, omdat de boot uit het water gaat op de werf waar we ook vorig jaar waren. Het is hier niet ver vandaan, we hebben een afspraak voor maandagochtend. Omdat er harde wind verwacht werd op de oversteek van Riposto naar hier zijn we een paar dagen eerder vertrokken en liggen we nu 3 nachten in de haven van Crotone. Gelukkig waren we op tijd weg gegaan, want vorig jaar deden we de oversteek in 26 uur en nu heeft het 40 uur geduurd. Dat was weliswaar inclusief langzaam varen en 3 uur stil liggen omdat we niet in het donker wilden aankomen, maar gelukkig zijn we ruim op tijd.

Frans blijft aan boord als de boot op de kant gaat. Hij poetst het gedeelte van de boot boven water. De mensen van de werf maken het onderwaterschip schoon en doen de antifouling. Verder heeft hij nog een paar klusjes zoals een paar afsluiters vervangen.

Ik ga morgen met de bus naar Rome en vlieg dinsdag naar Nederland voor familiebezoek. Volgende week maandag ben ik weer terug en daarom plaatsen we een week geen blog.

Halverwege de dag lopen we even naar de werf om de vader van Maik te bezoeken op de catamaran die al uit het water is. Maik zelf is niet aan boord, hij moest vandaag werken en is gisteren al met de bus naar Rome vertrokken. Zijn vader spreekt alleen Duits en is dus alleen. We lopen samen met hem om de boot en Frans legt een paar dingen uit. Morgen zien we elkaar weer als wij ook uit het water worden gehesen.

We lopen verder naar het busstation. Ik heb op de plattegrond gezocht, maar wil het toch even zelf zien en ook weten hoe ver het lopen is morgenochtend. Ik moet op internet een kaartje bestellen, maar dat lukt helemaal niet. Een account aangemaakt en ingelogd, maar al na 2 klikken is alles in het Italiaans en kom ik er met mijn vertaalprogramma ook niet meer uit. En uiteindelijk lees ik, dat het helemaal niet gaat. Nou, we hopen er maar het beste van en ik zal morgen wel in de bus betalen.

Via het centrum van Crotone lopen we richting strand en zitten daar op een terrasje. Ook weer fijn om ergens anders te zijn na zo’n lange tijd in Riposto.

Zaterdag 28 april 2018. Crotone, Italië

We slapen heerlijk om dat we na 2 nachten varen toch wel moe zijn. Ik schreef gisteren al dat we altijd wat moeten wennen aan het varen in de nacht en vooral het slaapritme. We halen dat lekker in vannacht. Ik heb het gevoel dat het al half 11 of zo is als ik wakker wordt, het blijkt pas 8 uur. De zon schijnt al volop, het is heerlijk weer. Dat eerste kopje thee buiten, genietend van het fantastische uitzicht, het is heerlijk!

We lopen naar het centrum van Crotone en kijken op de geweldige vis en groentemarkt. We lopen nog de Vodafone-winkel binnen, want bij Frans loopt het internetabonnement nog niet helemaal goed. De medewerkers zoeken van alles op in de computer en zeggen natuurlijk eerst dat er niets meer op de simkaart staat; dan dat hij al in een andere telefoon is gebruikt (klopt, dat is mijn telefoon) en dat dit niet kan; dan dat er maar 0,01 euro op staat (klopt niet, want het moet nog 27 GB zijn) en uiteindelijk nadat 3 mensen zich er mee bemoeien moet er een account gemaakt worden op de telefoon van Frans. Dat doen ze en nu werkt het weer allemaal. Het is bewonderenswaardig hoe ze via via toch tot een oplossing komen. Maar ze zeggen soms ook maar wat, want ik kocht 180 GB en nu zegt de Vodafone-medewerker dat ik er 190 over heb. Dat is vreemd natuurlijk. En als ik zelf later wat zoek, zie ik dat ik nog 190 euro over heb. Dat is heel wat anders. En als je met ze praat staan ze ondertussen Facebook te lezen, snoepjes uit te pakken, andere klanten te helpen, hun privetelefoon op te nemen en zo nog wat dingen. Het zal wel Italiaanse cultuur zijn, maar ik weet zeker dat het in Nederland allemaal wat anders gaat.

We drinken koffie op een terrasje aan de boulevard en lopen terug naar de haven. Geoffrey, die even buiten de haven voor anker ligt en motorproblemen heeft, komt Frans ophalen. Ze vertrekken met enige apparatuur en zijn na anderhalf uur weer terug. Gelukkig blijkt het allemaal niet zo ernstig als Geoffrey dacht en met de nodige spullen en tips keert hij weer terug naar zijn boot. Hij moet wat schoon maken en Frans heeft alles nagekeken. Nu alleen nog het zeil repareren, waar een scheur van 40 cm in is gekomen. Maar ook daar zullen ze iemand voor vinden aan de wal.

We drinken thee bij Chris en Gillian, die met hun catamaran naast ons liggen. Ook zij gaan straks naar de werf en uit het water. Wij worden maandagochtend uit het water getild en zij zullen maandagmiddag er uit gaan.

Het gaat aan het eind van de middag ineens waaien, de zon is weg en er vallen zelfs een paar regendruppels. Maar het is van heel korte duur, want in de avond is het al weer windstil en direct ook weer warmer.

Vrijdag 27 april 2018. Aankomst Crotone.

We lopen steeds ieder 3 uur wacht als de ander slaapt. Frans begint altijd om 8 uur ‘s avonds en ik heb mijn eerste rusttijd om 11 uur. In het begin van de reis als we ‘s nachts doorvaren moeten we altijd een beetje wennen. We slapen niet goed, zeker die eerste 3 uren niet. Maar het geeft niet, dat halen we wel weer in. We hebben een heel rustige nacht. Het is mistig en de wereld is klein. Op het computerscherm zijn maar heel weinig andere schepen te zien om ons heen en door de mist zien we zelfs geen lichten van andere boten. Door de mist is het nat buiten en de regen drupt van het grootzeil en de giek af. Het lijkt alsof het regent in de kuip. Gelukkig houdt de bimini het een beetje tegen, maar er zit een brede opening tussen buiskap en bimini, waar de druppels tussen vallen. We bewegen ons in de nacht een beetje tussen binnen en onder de buiskap om toch goed in de gaten te houden of we niet een visser overvaren, die we niet op de computer met de AIS kunnen zien. Maar kennelijk vinden die het ook geen visweer, want we komen niemand tegen ondanks het feit, dat we dicht bij de kust varen.

Er is heel weinig wind en als we op de motor varen hebben we minstens een snelheid van 3,5 knoop als de motor lekker rustig draait. Begin van de nacht rekenen we uit hoe laat we dan in Crotone aankomen en dat zou om 4 uur ‘s morgens zijn, terwijl het donker is. Dat vinden we niet fijn, dus als ik wacht loop vanaf 2 uur zetten we de motor uit. Dan kan Frans rustig slapen (onze cabine is naast de motor, die toch wel echt lawaai maakt). Ik zit 3 uur op een boot, die bijna stil ligt, soms gaan we 0,03 knoop. Allemaal tijdwinst om met licht aan te komen. En dat lukt, om half 9 draaien we de haven in, waar de havenmeester op de steiger op ons staat te wachten en ons een mooie plaats aanwijst. We liggen net als in Riposto met de punt naar de steiger en kijken achter uit op de ingang van de haven en het open water. Eerst maar lekker ontbijt en koffie en een beetje bijkomen.

Als we om 12 uur van boord gaan, lopen we eerst naar de werf om ons te melden. Frans belt zondagavond om de precieze tijd af te spreken dat we uit het water gaan maandagochtend. We spreken aan de kade Maik met zijn catamaran die ook net is aangekomen en wacht tot hij er vanmiddag al uit gehesen wordt. We lopen nog even het centrum van Crotone in en over het strand. Dan weer terug naar de boot om rustig te zitten. We hebben niet veel puf om van alles te ondernemen, eerst straks maar een nacht goed slapen. Om half 6 komt Chris met zijn catamaran aan. Gillian en hij hebben de nacht in Roccella gelegen en zijn pas vanmorgen verder gegaan. Inmiddels ligt Geoffrey buiten bij de havenmond voor anker, dus we zijn weer helemaal compleet.

Donderdag 26 april 2018. Onderweg van Riposto naar Crotone.

Er is echt helemaal niets te vertellen over de nacht. Alles gaat prima en er zijn maar heel weinig andere schepen. Op 2 zeilboten na zijn het vrachtschepen om ons heen, die we alleen op het computerscherm zien en soms met een heel klein lichtje, zo ver zijn ze weg. Om 5 uur neemt Frans de wacht over en dan begint het al wat licht te worden. Chris meldt om 6 uur, dat hij ook is vertrokken en om 9 uur vraag Geoffrey waar we zijn en of wij hen kunnen zien. Zij zien ons grote zeil wel en zijn zelf nog dichter naar de kust gegaan om bij Roccella aan de zuidkust van Italië naar een haven te gaan. En tegen de achtergrond van het land kunnen we in eerste instantie hun boot niet ontdekken. Frans is nog een paar uur gaan slapen.

Geoffrey en Nelia melden dat ze in de haven zijn en kort daarna zegt hij, dat zijn motor olie heeft gelekt. Inmiddels zijn wij al 12 mijl voorbij Roccella, dus tenzij er iets ergs is gaan wij niet terug. Ze hebben besloten om maar weer uit de haven te gaan en door te varen naar Crotone. Dan kan Frans morgen met hem naar de motor kijken. We vragen of ze hulp nodig hebben, maar we hoeven niet terug. We zeggen, dat wij heel langzaam gaan want we willen liever met daglicht morgenochtend aanlopen in de haven van Crotone. Dus als zij iets harder gaan, halen ze ons wel in tegen de tijd dat het donker wordt vanavond. Maar later melden ze, dat ze maar 1.5 knoop zeilen (wij 3 knoop) en hebben ze kennelijk de motor niet meer gestart. Ze kunnen dat ook beter vanavond doen als het donker is. Spannend allemaal. Je ziet, dat als we zelf niets hebben, dan zijn er wel weer anderen die hulp nodig hebben. Maar we zijn ook de hele winter met elkaar opgetrokken, elke vrijdag overwinteraarsbijeenkomst en soms troffen we elkaar in een restaurant.

Na de test vorige week van onze watermaker heeft Frans gistermiddag de watermaker een paar uur aangezet. Uiteindelijk hebben we hem uitgezet, toen de motor even niet aan was en we alleen zeil op hadden. Vanochtend zet Frans hem aan en na een paar uur loopt de tank over. Die is dus vol! Geweldig! We hoeven dus niet meer zo krampachtig zuinig te doen met het water, want we kunnen het zelf maken. En lekkere thee en koffie. In Griekenland smaakt het water soms niet lekker of is er teveel chloor aan toegevoegd, dat geeft geen smakelijke koffie en thee.

Woensdag 25 april 2018. Vertrek uit Riposto, Sicilië.

We staan vroeg op want er moeten nog een paar dingen gedaan worden voor we kunnen vertrekken. Het is een feestdag in Italië en daarom zijn er al vroeg veel mensen in de haven. Het is een prachtige dag, daarom zijn er veel booteigenaren en een aantal vaart al direct uit. Op de kade lopen veel wandelaars, het lijkt alsof het echt zondag is. De winkels op de kade zijn wel open, maar dat is hier op zondag altijd, ze sluiten alleen net als alle dagen om 13 uur en gaan op zondag niet meer open om 17 uur, zoals andere dagen. Ik fiets eerst naar de Vodafone, maar die is gesloten. We hebben door de aankoop van een abonnement voor de komende 5 maanden deze maand een dubbel abonnement. Ik heb het grote simkaartje in mijn telefoon gedaan en Frans neemt de kleine-. Maar Frans krijgt hem niet aan de praat terwijl er nog 27 GB op staat.

Ik fiets eerst door naar de Lidl en doe de laatste inkopen daar. Dan snel terug. Het is al weer behoorlijk warm. Beneden in het dorp lijkt het wel alsof echt iedereen boodschappen doet. De auto’s rijden kriskras door elkaar en er zijn heel veel mensen buiten en in de winkels.

Ik heb nog een afspraak met een vriendin om even koffie te drinken en afscheid te nemen. Frans fietst langs vanaf het wijntappunt waar hij nieuwe voorraad Etna-wijn heeft gehaald. We kijken met zijn drieën naar de telefoon en het simkaartje van Frans, maar krijgen het niet aan de praat. Gelukkig heeft hij een telefoon met 2 simkaarten, maar het is wel jammer van dat internet. We besluiten om het overmorgen in Crotone te proberen bij de Vodafone.

Als we terug gaan naar de boot maken we echt de laatste dingen in orde. Fietsen inklappen en aan boord, waslijn afbreken, water vullen in de ene tank (de watermaker vult onderweg de andere-).

En dan vertrekken we om 4 uur. Geoffrey en Nelia, de jonge Fransen met een kleine boot, zijn om half 2 vertrokken. We worden uitgezwaaid door Chris en Gillian, die morgen ook naar Crotone vertrekken, maar onderweg een nacht in een haven gaan. En Maik vertrekt ook morgen met zijn catamaran. Chris en Maik gaan ook uit het water op de werf in Crotone.

Het is een fijn gevoel om weer onderweg te zijn. De winter was prima, maar nu gaan we weer van een ander land en hopelijk veel mooi zonnig weer genieten. Al snel komen de eerste app-jes van Geoffrey binnen. Zij hebben een kleine boot en weinig zeilervaring. Ze vinden de nacht wel erg spannend en blijven wat dichter bij de kust. Maar wij gaan net als zij niet zo hard, er is heel weinig wind en op 3 kwartier na is de hele nacht de motor aan. We lopen hen dus niet in, ze zijn 2,5 uur eerder vertrokken en dat is veel met deze snelheden. Frans gaat om half acht naar bed en ik begin aan de eerste wacht. We hebben wel heel snel het gevoel weer terug, maar kunnen beide de eerste wacht niet goed slapen. Pas de tweede wacht slapen we allebei lekker.

Dinsdag 24 april 2018. Riposto, Sicilië.

We meldden gisteren al. Dat we van plan waren om wat eerder te vertrekken, omdat er slechter weer gemeld is. We welen de oversteek naar het vaste land gemaakt hebben als het zo hard gaat waaien. We zijn vanochtend vroeg op. Twee keer naar de wasmachine fietsen en de spullen weer ophalen en Frans wil de dieseltank vol hebben. Hij weet na het schoonmaken van de tank precies hoeveel er in is gegaan toen en vult nu bij met 125 liter. Hij loopt 5 keer heen en weer naar de benzinepomp op de kade en vult uiteindelijk de jerrycan, die we altijd als reserve bij ons hebben. Gisteren heeft hij de brandstoffilters nog gecheckt, want we zijn er vorige week donderdag uit geweest en toen heeft de motor aangestaan. Maar gelukkig ziet het er allemaal prima uit.

We gaan om 11 uur varen met Chris en Gillian, die een catamaran hebben en net als wij vorige week ook even willen uitvaren om alles te proberen. Ik was nog nooit op een catamaran geweest voor ik hen ontmoette en vind het leuk om even mee te varen. Frans wil natuurlijk alles van de techniek weten. We varen na ruim een uur op zee weer terug en gaan de haven weer in. Het “inparkeren” in de box is wel even wat anders, dan een gewone zeilboot. Chris doet het keurig!

Frans poetst daarna onze boot. Ik ga met George een busje ophalen. Hij moet spullen naar een boot brengen, die nu nog in Portopalo ligt. Frans was mee, toen ze de boot gingen wegbrengen. Nu komt de eigenaar terug en wil de boot meenemen, terwijl er nog veel spullen van hem in de garage van George liggen. Als we terugrijden, George in de bus en ik in de auto er achteraan, moet ik me wel even aan het Italiaanse tempo aanpassen. Anders ben ik het busje zo kwijt en we zijn zeker 30 km van de haven af. We moeten diverse keren afslaan en een drukke weg over. Dan moet ik wel direct achter George aan, anders ben ik hem kwijt. Als ik een gaatje laat vallen tussen de bus en de auto van 15 meter, schiet er bij een zijweg al een auto tussen. Gelukkig komen we heelhuids bij de garage aan.

Vanavond gaan we wat drinken in de Irish Pub, hier een paar minuten lopen vandaan. We nemen afscheid van elkaar, sommigen zien we niet meer en bijvoorbeeld Chris en Gillian komen heer waarschijnlijk net als wij weer terug.

Maandag 23 april 2018. Riposto, Sicilië.

We beginnen de dag rustig met ontbijt buiten, direct de koffie er maar achteraan. Ons bezoek is gisteravond vertrokken en na vier-en-een halve dag onderweg hebben we heel wat indrukken te verwerken. We hebben prachtige dingen gezien en soms weer een ander stuk Sicilië dan we eerder bezochten. We hadden een heerlijke zeildag met soms een beetje wind en af en toe de motor aan omdat we helemaal stil lagen op een vlakke zee. We hebben het enorm warm gehad toen we in Taormina naar boven liepen over een smal pad omgeven door bloemen waarbij we 400 meter stegen. En de dag er na viel er sneeuw en hagel, onweerde het en was het 4 graden boven nul. We liepen in drukke plaatsen en steden en op eenzame stukken van de Etna. Kortom: het was een heel lang weekend met heel veel gezelligheid, een verjaardag te vieren, lekker eten, soms een glaasje bubbels en anders een glas wijn, veel cappuccino en een B&B die echt een ontdekking was. Onze gasten gingen mee naar de overwinteraarsbijeenkomst en maakten kennis met onze havengenoten. We hebben vier dagen genoten en hadden allemaal het gevoel dat het veel langer duurde en echt vakantie was.

En nu zijn we weer alleen en gaan ons klaar maken voor vertrek. De laatste klusjes worden gedaan en we slaan extra eten in. Als we de kans krijgen liggen we in de zomer in Griekenland heel graag in baaien voor anker en dan liefst waar niet zo veel mensen en andere boten zijn. Maar dat betekent soms ook, dat er geen dorpje is met winkels.

Halverwege de dag krijgen we het bericht, dat zaterdag misschien niet zo’n goede dag is om te vertrekken. Er wordt harde wind verwacht en uit de “verkeerde” richting om bij Crotone te komen. Frans kijkt een paar maal naar het weerbericht voor de komende dagen en zelfs in een paar uur veranderen die berichten. We wachten af, misschien gaan we woensdag al onderweg om tijdig de oversteek naar het vaste land te maken.

Zondag 22 april 2018. Riposto, Sicilië.

We hebben in de B&B bij Biancavilla een heerlijk ontbijt. En eigenlijk kunnen we niet goed afscheid nemen van dit mooie plekje. We drinken nog een cappuccino buiten op het terras en gaan vertrekken. We zijn sinds gisteren eigenlijk helemaal rondom de Etna gereden en gaan nu richting Nicolosi op 1910 meter, waar we met een kabelbaan kunnen om nog hoger te komen. Als we er na een mooie autotocht aankomen is het inmiddels aan het onweren en het laatste stuk van de rit zien we sneeuwvlokken op de autoruit. De thermometer geeft 4 graden aan en als we uitstappen is het hard aan het hagelen. We melden ons bij de kassa van de kabelbaan en kunnen daar op het tv-scherm zien, dat er boven helemaal geen uitzicht is. Later zien we ook, dat de kabelbaan een tijdje stil staat. We zijn van de korte wandeling naar de kassa al behoorlijk nat en het is echt koud, ondanks dat we alle vier truien en jacks aan hebben. We drinken eerst maar koffie en besluiten om een klein stuk verder om een grote krater te lopen. Prachtig gezicht en veel sneeuw en gisteren liepen we nog te puffen van de hitte in Taormina. We slingeren over de autoweg weer helemaal naar beneden en langzamerhand wordt het weer een hogere temperatuur. In Acireale lopen we nog een eind naar beneden naar het visserdorpje, maar er is te weinig tijd om helemaal naar beneden te lopen. Doen we volgende keer. We eten nog in het centrum van Acireale en Rene en Caroline zetten ons bij het station af. Zij rijden naar het vliegveld om de auto weer in te leveren en ze vertrekken vanavond nog naar Nederland. Wij gaan met de trein terug naar Riposto. Het was een fantastisch lang weekend waarin we heel veel hebben gezien en gedaan en erg hebben genoten van alles!

Zaterdag 21 april 2018. Riposto, Sicilië.

We vertrekken samen met Rene en Caroline naar Taormina. We vinden met wat moeite een parkeerplaats voor onze auto. We hadden nooit gedacht dat er al zoveel toeristen zouden zijn en later in de grote hoofdstraat zijn ook al heel veel mensen. Toen we aankwamen zagen we een enorm cruiseschip in de baai liggen en aan de stickers op de kleding van veel mensen te zien is de hele boot aan het passagieren in Taormina. We drinken midden in de hoofdstraat op een heel klein terrasje koffie en genieten van alles wat er langs ons komt. We lopen tot het eind en slaan rechtsaf naar de weg die omhoog gaat naar Castel Mola. Frans en ik hebben al een paar keer deze wandeling gemaakt. Het is redelijk steil en de zon schijnt stevig, binnen 20 minuten hebben we het behoorlijk warm. Alle toeristen blijven in het centrum hangen, we komen maar een paar mensen tegen. We genieten van het uitzicht en de prachtige bloemen onderweg. Bovengekomen vinden we dat we wel iets te drinken hebben verdiend en we zitten heerlijk op een terrasje met prachtig uitzicht. Als we weer beneden zijn en de auto hebben opgehaald, rijden we aan de noordkant langs de Etna. We stappen uit bij de grotten en later bij een plaats waar we naar kraters kunnen lopen. Het is nog steeds prachtig zonnig weer.

Daarna verder langs de oostkant van de Etna naar Biancavilla. We hebben een B&B gereserveerd voor ons vieren, maar dat is nog een heel stuk van de plaats af kunnen we op de kaart zien. We hebben 2 navigatieprogramma’s, maar beide komen er niet echt uit waar we moeten zijn. We navigeren Rene, die de auto bestuurt, met kaartjes en plattegronden naar onze overnachtingsplek. We rijden over smalle wegen en af en toe liggen er alleen 2 rijen stenen en denken we dat we over privé-terrein rijden. Het lijkt er op dat we ieder moment zullen moeten omdraaien omdat de weg ophoudt. Maar dan ineens is daar de B&B waar we moeten zijn. Prachtig, we herkennen het van de foto’s van internet maar het ligt echt helemaal verlaten. We hebben 2 prachtige kamers, het ziet er allemaal heel smaakvol en gezellig uit. De mensen spreken perfect Engels, dat zijn we helemaal niet gewend hier. Na een drankje hebben we in het restaurant een heerlijk diner.

 

Vrijdag 20 april 2018. Riposto / Etna, Sicilië.

We staan om 10 uur bij de auto van Caroline en Rene op het parkeerterrein van de haven. We vertrekken voor een Etna-tour. Het is lekker zonnig, maar rond de Etna hangt wat bewolking. We rijden door een paar dorpen richting wat hogere gebieden van de Etna aan de noordkant. Het is een prachtige autorit, we zien mooie fruitboomgaarden, bloemen alsof het zomer is en er zijn weinig andere weggebruikers. Dat laatste komt ons goed uit, want af en toe is de weg zo smal, dat je moeilijk kan passeren. We stoppen in Linguaglosa waar een grote markt is. Rene is 2 meter en dat is een heel verschil met die kleine Italianen, die hier lopen. Dus vooral als hij voor ons loopt zien we de blikken van de mensen, die kijken nar die enorm lange man. Na lekkere koffie rijden we verder om nog een stuk hoger te komen op de Etna. Het is een prachtige autorit. We stappen onderweg uit om een grot te bezoeken en proberen ook wel even naar beneden te lopen. Maar voor Rene en eigenlijk voor ons allemaal is het plafond van de grot op verschillende plaatsen zo laag, dat we enorm moeten bukken. Het zijn scherpe randen en uitsteeksels, je hebt zo je hoofd open gehaald. Met een gids krijg je ook altijd een helm en een grote zaklantaarn, maar dat hebben we nu niet. Toch leuk om even beneden te zijn geweest.

We rijden verder en nog hoger, zodat we komen bij de plaats waar je naar een paar vulkaanbergen kan lopen. We treffen het, er zijn maar heel weinig andere wandelaars en als we terug komen begint het te regenen. Eerst zacht met dikke druppels, later wat meer, maar dan zitten we al weer in de auto. We rijden nog naar de plek waar een kabelbaan omhoog gaat als er geskied kan worden, het is nu natuurlijk uitgestorven.

De terugtocht is ook weer een prachtige rit met af en toe mooie uitzichten richting zee. We komen heel voldaan weer in de haven terug. Vanavond overwinteraarsbijeenkomst, Caroline en Rene gaan ook mee. Het zal heel gezellig worden!