Zaterdag 28 april 2018. Crotone, Italië

We slapen heerlijk om dat we na 2 nachten varen toch wel moe zijn. Ik schreef gisteren al dat we altijd wat moeten wennen aan het varen in de nacht en vooral het slaapritme. We halen dat lekker in vannacht. Ik heb het gevoel dat het al half 11 of zo is als ik wakker wordt, het blijkt pas 8 uur. De zon schijnt al volop, het is heerlijk weer. Dat eerste kopje thee buiten, genietend van het fantastische uitzicht, het is heerlijk!

We lopen naar het centrum van Crotone en kijken op de geweldige vis en groentemarkt. We lopen nog de Vodafone-winkel binnen, want bij Frans loopt het internetabonnement nog niet helemaal goed. De medewerkers zoeken van alles op in de computer en zeggen natuurlijk eerst dat er niets meer op de simkaart staat; dan dat hij al in een andere telefoon is gebruikt (klopt, dat is mijn telefoon) en dat dit niet kan; dan dat er maar 0,01 euro op staat (klopt niet, want het moet nog 27 GB zijn) en uiteindelijk nadat 3 mensen zich er mee bemoeien moet er een account gemaakt worden op de telefoon van Frans. Dat doen ze en nu werkt het weer allemaal. Het is bewonderenswaardig hoe ze via via toch tot een oplossing komen. Maar ze zeggen soms ook maar wat, want ik kocht 180 GB en nu zegt de Vodafone-medewerker dat ik er 190 over heb. Dat is vreemd natuurlijk. En als ik zelf later wat zoek, zie ik dat ik nog 190 euro over heb. Dat is heel wat anders. En als je met ze praat staan ze ondertussen Facebook te lezen, snoepjes uit te pakken, andere klanten te helpen, hun privetelefoon op te nemen en zo nog wat dingen. Het zal wel Italiaanse cultuur zijn, maar ik weet zeker dat het in Nederland allemaal wat anders gaat.

We drinken koffie op een terrasje aan de boulevard en lopen terug naar de haven. Geoffrey, die even buiten de haven voor anker ligt en motorproblemen heeft, komt Frans ophalen. Ze vertrekken met enige apparatuur en zijn na anderhalf uur weer terug. Gelukkig blijkt het allemaal niet zo ernstig als Geoffrey dacht en met de nodige spullen en tips keert hij weer terug naar zijn boot. Hij moet wat schoon maken en Frans heeft alles nagekeken. Nu alleen nog het zeil repareren, waar een scheur van 40 cm in is gekomen. Maar ook daar zullen ze iemand voor vinden aan de wal.

We drinken thee bij Chris en Gillian, die met hun catamaran naast ons liggen. Ook zij gaan straks naar de werf en uit het water. Wij worden maandagochtend uit het water getild en zij zullen maandagmiddag er uit gaan.

Het gaat aan het eind van de middag ineens waaien, de zon is weg en er vallen zelfs een paar regendruppels. Maar het is van heel korte duur, want in de avond is het al weer windstil en direct ook weer warmer.