Vrijdag 18 mei 2018. Van Ormos Valtou naar Port Gaios op Paxoi.

We zijn vroeg op omdat we willen vertrekken, maar eerst nog even zwemmen. De zon schijnt nog niet heel erg en het is Griekse tijd en daarom een uur vroeger, het water is nog koud en de luchttemperatuur is laag. Maar toch is het heerlijk om zo uit bed even te zwemmen. Als we hebben ontbeten en alles opgeruimd en de boot vaarklaar hebben is het kwart over 8. Alleen op de boot het dichtst bij ons zijn al mensen wakker. Ook de Belgische Paul en An, die gisteravond langs kwamen met de kano en iets verder liggen, zijn nog niet wakker. Ze dronken bij ons aan boord een glaasje wijn en nodigden ons uit voor vandaag bij hen aan boord, zij gaan ook naar Paxoi.

We varen de baai uit en kunnen direct het zeil omhoog trekken. Dat blijft ook zo, maar de wind verandert steeds van richting en is soms helemaal weg. We hebben veel de motor aan en zodra we weer wind voelen doen we hem snel uit. Er is weinig zon en we zien onderweg langzaam een dikke regenwolk aankomen. We voelen ook twee keer 10 druppels, meer wordt het niet gelukkig.

Frans wil graag ankeren aan de zuidkant van het eiland Paxoi. We proberen het ook maar als we liggen hebben we er niet een goed gevoel over. En als er een boot langs komt liggen we ineens wel heel erg te schommelen. Vanavond zal de wind draaien en krijgen we golven, het valt ons een beetje tegen dat het geen echte baai is, die wat bescherming biedt. We halen het anker op en gaan terug naar de ingang van het stuk eiland waar je aan de kade kunt liggen. We maken alles klaar, want dan moeten er stootwillen hangen en lijnen klaar om aan de kade vast te maken. We gebruiken eigenlijk altijd het achteranker zo tegen de kade. Frans is altijd bang dat er bij de kademuur rotsen onder water liggen, dat hebben we diverse malen gezien. En als je achteruit naar de kade toe vaart zou het roer beschadigd kunnen worden. We gebruiken altijd een achteranker en varen met de punt naar de kade toe. We verkijken ons op de afstand en Frans gooit het anker te vroeg in het water. 5 meter voor de kade komt de boot tot stilstand. Het anker zit prima vast en de boot gaat niet verder. Hij bind er snel een andere lijn aan en we komen prima tot de kant.

We gaan direct van boord om wat boodschappen te doen in de supermarkt. Daarna lopen we nog even het dorp in en dan komen Paul en An binnen varen. Zij gaan helemaal door tot het centrum, we helpen hen aanleggen en drinken daarna met hen nog wat op een terrasje.