Zaterdag 19 mei 2018. Van Port Gaios op Paxoi naar Preveza (vaste land van Griekenland).

We vertrekken weer vroeg, na het ontbijt en alles klaargemaakt te hebben, hijsen we om 8 uur het anker. Dat klinkt gemakkelijker dan het is, we hebben het achteranker uitgegooid en zijn met de boeg naar de kade gevaren. De lijn van het achteranker was tot 2 maal toe te kort en we bereikten de kade niet (Frans had het anker te vroeg uitgegooid, er zit maar 30 meter lijn aan). Nu vanochtend moeten we het anker weer ophalen, we varen rustig achteruit en Frans heeft al een hele bos lijn op de boot liggen als we bij het anker zijn. Nu zie ik ook hoe ver we van de kade zijn, dat moeten we toch nog een keer oefenen. Het anker zit behoorlijk diep ingegraven in de blubber en omdat we te kort lijn hadden, hebben we er gisteren hard aan getrokken. Maar het lukt. De dag begint heel zonnig, maar als we eenmaal buiten de baai zijn betrekt het wat en hebben we de eerste uren van de ochtend geen zon meer. In de verte zien we wat regenbuien, maar die lossen weer op en we hebben er verder geen last van. De wind draait behoorlijk en is soms helemaal weg, de motor staat veel aan vandaag, wel altijd met 1 of meerdere zeilen er bij. Halverwege de dag komt er iets meer wind, ook uit een goede richting, zodat Frans de grote gennaker op kan zetten. Het gaat fantastisch en we halen op een gegeven moment zelfs 7 knoop.

Ineens worden we opgeroepen in het Engels, we krijgen de vraag of we nog diesel hebben. Er komt ons een boot tegemoet, er zwaait iemand met een handdoek. Als we dichterbij komen blijkt, dat het een Belgische boot is en ze hebben geen diesel meer en vragen of ze wat van ons kunnen kopen, we schakelen over op het Nederlands. We zijn midden op zee en dan is het niet gemakkelijk om iets naar een andere boot over te zetten. We laten onze bijboot in het water zakken en zetten er een jerrycan diesel in. De lijn aan de bijboot is niet lang genoeg, tot 2 keer toe knopen we er een extra lijn aan. De meneer van de andere boot laat zich in onze bijboot vallen en geeft de jerrycan aan zijn vrouw aan. Terug klimmend aan dek zien we dat hij over het dek rolt, gelukkig gaat alles goed. We hebben een visitekaartje met ons banknummer aan de jerrycan gebonden, maar ze willen direct betalen en gooien een envelop met geld in de bijboot. Als we die terug willen halen met de lege jerrycan, zit ie vast onder hun kiel. Met geen mogelijkheid krijgen ze hem los. Frans doet snel de zwembroek aan en zwemt er heen. De lijn blijkt achter de boegschroef vast te zitten, met wat moeite krijgt hij hem los en zwemt weer terug naar onze boot. Alles gelukt! Ze roepen bedankjes en varen verder.

Wij gaan door naar Preveza. Op de kaart kunnen we zien dat er een hele smalle diepe geul is om in te varen en als we vlak bij zijn, zien we de boeien al liggen. Plotseling zien we vlak voor ons een enorme zwerm meeuwen, die op het water duiken. In het water is heel veel geplons te zien en als we dichterbij komen zien we grote vissen opspringen. Er liggen al een paar kleine bootjes te vissen en terwijl we doorvaren komen er steeds meer kleine bootjes met vissers. Die hebben waarschijnlijk ook die grote vissen gezien. Frans gooit nog even zijn hengel uit, maar eigenlijk zijn we er al voorbij. We varen met zeil de baai in en ruimen vlak voor de ankerplek de zeilen op. Paul en Anna, waar we gisteravond waren, liggen hier de winter. Ze vertelden al dat er op dit hele grote meer dolfijnen en grote schildpadden zijn. In dit uithoekje aan het begin vlak bij de ingang zullen geen dolfijnen zijn, maar grote schildpadden hebben wel al rond de boot gezien.