Zondag 20 mei 2018. Van Preveza naar Ormos Abelike op Meganisi.

We varen om kwart voor acht uit. De baai waar we vannacht lagen is heel groot en er liggen zeker 30 zeilboten heel ver van elkaar. Maar zo te zien is er nog niet veel leven aan boord van de andere boten. We draaien de baai uit en als we de wind recht op de kop hebben, hijsen we het zeil. Als we eenmaal buiten zijn is er niet veel meer over van de wind. We hebben niet zo’n groot stuk te gaan, maar we moeten door de brug aan het begin van het kanaal van Levkas. En die draait alleen op het hele uur. We lezen dat er vlak voor de brug als je al bent ingevaren, heel weinig ruimte is om te wachten. En er staat, dat er geen kade is om aan te wachten. Als we halverwege zijn zetten we de motor aan en komen om kwart voor tien binnenvaren voor de brug. Frans houdt de boot vlak voor de brug, beetje vooruit, beetje achteruit….Er is inmiddels nog een jacht achter ons gekomen, die willen ook door de brug van 10 uur. Het lukt allemaal en om 10 uur luidt de sirene en blijkt het een enorme draaibrug te zijn. We varen langs de enorme haven van Levkas met heel veel huurboten kunnen we zien. Aan het eind van de haven kunnen we tanken. De tank zit nog halfvol, maar beter hier op een gemakkelijke plek even aanleggen, dan straks misschien moeten zoeken naar een tankstation. En we kunnen ook de reservejerrycan vullen, waar we gisteren de Belgische boot mee hebben geholpen. Daarna varen we het kanaal in. Het is goed beboeid en we houden toch de diepte goed in de gaten. Als we op open water zijn aan het eind van het kanaal gaan direct de zeilen omhoog. Het lijkt net het IJsselmeer, zoveel boten komen we hier tegen. Heel veel huurders gaan overdag heerlijk dit brede water op en keren in de avond terug in de haven.

We kruisen wat op, er is niet veel wind en hij dwarrelt een beetje. Maar we hebben tijd genoeg en varen om 14 uur de baai binnen, waar we willen ankeren. Veel boten liggen met de achterkant naar de kant en liggen geankerd en vast met een lijn naar de kant. Wij gaan eerst proberen om te ankeren. We varen heel diep de baai in en de eerste keer ankeren lijkt direct te lukken. Het anker zit volgens ons vast, we kunnen op het computerscherm zien als de boot rare bewegingen maakt, maar alles lijkt in orde. Voor alle zekerheid zwemt Frans nog naar het anker met een duikbril om te kijken. Gelukkig kan hij het anker zien en het heeft zich al wat ingegraven. En daarna vermaken we ons met het kijken hoe andere boten aan de kant gaan liggen en met heel veel moeite een lijn naar de kant brengen. Het zijn bijna allemaal huurboten en veel catamarans. Sommige mensen doen alsof het een auto is die ze inparkeren. Een catamaran krijgt het voor elkaar om zeker 5 keer tegen een andere catamaran te gaan liggen, terwijl er minstens 100 meter ruimte is.