Woensdag 30 mei 2018. Van Aias naar Olympic Marina ten zuiden van Lavrion.

We staan om 7 uur op en ontbijten eerst voor we vertrekken. Ik heb het vermoeden, dat we direct buiten de baai gaan zeilen en dan kun je beter al ontbeten hebben, voordat de bordjes met ontbijt vreselijk beginnen te schuiven over de tafel of bank. We hebben nog een beetje twijfel of het anker wel snel los komt, omdat we hier 6 nachten hebben gelegen en het zich behoorlijk heeft ingegraven. Iedere dag heeft Frans met de duikbril de ligging van het anker gecontroleerd, we konden zien op de computer, dat we uiteindelijk door de harde wind en windstoten 9 meter naar achteren waren geschoven. Het anker was bijna niet meer te zien, maar gelukkig kwam het snel los met de ankerlier. We hadden alleen een stuk net met een halve vis aan de ketting van het anker hangen. Als Frans alles heeft opgeruimd zijn we de baai uit en kan het zeil omhoog. Het gaat in een geweldig tempo, af en toe halen we 8 knoop snelheid. Dat maken we hier in Griekenland niet veel mee. We zeilen een paar uur en genieten van de heldere dag. In tegenstelling tot de afgelopen tochten kunnen we vandaag veel zien om ons heen. In de verte zien we de immense stad Athene, vanaf het water lijken de stad en alle voorsteden een groot geheel van gebouwen. In de ochtend neemt de wind enorm toe, dat belooft niet veel goeds voor het laatste stukje van onze trip vandaag. We moeten namelijk om Kaap Sounion en dan naar het noorden recht tegen de wind op. De hele ochtend heeft er een Frans zeiljacht met ons opgevaren ongeveer een kilometer van ons af iets verder naar buiten. Uiteindelijk vaart hij een stukje voor ons op onze koers en kunnen we zien dat als we een smalle doorgang tussen een eiland en het vaste land passeren, de wind en de golven erg toenemen. Frans besluit te reven en inmiddels is de wind toegenomen tot 25 knoop. Hij krijgt het allemaal voor elkaar en een stukje verder halen we het hele zeil naar beneden. Inmiddels zien we 30 knopen wind op de teller, er staan witte schuimkopjes op de golven. We hebben de motor aan en varen recht tegen de wind en de golven in naar de haven Olympic Marina ten zuiden van Lavrion. We melden ons en er komt keurig een rubberboot ons halen en wijst een plaats aan. De marinero’s helpen ons aanleggen, pakken de lijnen aan en geven de moorings aan. Na een half uurtje liggen we hier keurig, we zijn blij dat we er zijn. We melden ons bij het kantoor en de dame zegt, dat deze wind niet normaal is. Nou, dat vonden wij onderweg ook al, het gaat weer heel anders dan de voorspelling. Frans had echt gestudeerd en wat opgeteld bij de voorspelde windsterkte, maar dit ging toch allemaal een beetje anders dan verwacht.