Zaterdag 30 juni 2018. Mirina op Limnos.

Het is weer een stralende dag, Frans besluit heel stoer om te gaan hardlopen. Hij vertelt later dat hij naar de top van de berg gelopen is, waar we gisteren wandelend zijn geweest. Daarna ietsje naar beneden en nog een andere top op. Maar je kunt aan het begin van het pad hier niet goed inschatten wat je onderweg allemaal tegen komt. Hij moet over een hek klimmen tussen de schapen door, daarna een pad oversteken en een andere hek openmaken waar ook een hele kudde schapen staat. Die schapen denken dat hij eten komt geven en beginnen allemaal te naar die hekken te lopen en te blaten. Gelukkig kan Frans er tussendoor komen en ziet al snel een pad wat verder gaat, de schapen achterlatend want voer heeft hij niet meegenomen.

Vanmorgen vroeg was ik om 5 uur wakker, het begon al wat licht te worden en dan is het heerlijk om even buiten te kijken. Toen ik langs de kade keek, stond er 100 meter van de boot een hert te eten van het mooie groene gras langs de kade. Ik heb een tijd zitten kijken en toen verdween hij achter een gebouw richting de rots waar het kasteel op staat. Daar lopen een paar geiten, herten hadden we er nog niet gezien. Twee dagen terug zijn we naar de top en het kasteel gelopen, het pad zit een beetje aan de zijkant van de boot af gezien. Aan onze kant lijken het hele steile rotsen maar vaak lopen daar de geiten op smalle richeltjes of zien we ze liggen op een vlak stuk steen. En wat ze eten is een grote vraag, want wij zien alleen verdord geel gras. Logisch dat het hert lekker beneden bij de kade komt eten.

Het is vandaag weer redelijk hard aan het waaien en vooral in de middag trekt de wind aan. Er zijn wat boten weg gegaan vanochtend en die lege plekken worden vanmiddag weer ingenomen door andere boten. Bij het achteruitvaren is het fijn als er mensen op de kade staan, die de lijnen kunnen aanpakken. We zien een Griekse boot binnenvaren die van een verhuurfirma is, zie we aan het vlaggetje. Eerst vaart de boot 8 rondjes en maakt dan de keus voor een plaatsje. Het voorzeil is nog anderhalve meter uit en daardoor is de boot eigenlijk niet te sturen, want de punt begint steeds te draaien door het stukje zeil. Ze gooien te laat het anker uit, ze zijn nog maar 20 meter van de kade en varen in. Op de buurboten is iedereen paraat met stootwillen en goede raad, Frans pakt op de kade de lijnen aan, maar de boot ligt helemaal scheef en het anker heeft niet gepakt en ligt los met te weinig ketting. Het blijkt een gezin, waar alleen vader enig verstand heeft van aanleggen. Met heel veel moeite varen ze er weer uit en draaien ze weer een paar rondjes waarna ze aan een stuk kade gaan liggen waar de kustwacht ook ligt. Hopelijk mogen ze daar een nachtje blijven.

Vrijdag 29 juni 2018. Mirina op Limnos.

We blijven hier een paar dagen dus we starten rustig deze dag. Na een paar weken is de koelkast en vooral het diepvriesvak helemaal aangegroeid met ijs en het duurt 3 uur voor alles ontdooid is. Lekker even alles schoon maken en daarna doen we bij de supermarkt boodschappen, er is weer ruimte in de koeling. Omdat we ruim 10 dagen niet aan de kant geweest zijn, hebben we weer wat nieuwe voorraad nodig. De supermarkt is niet ver en we hebben een karretje, dus we hobbelen over de keien weer terug met onze aankopen. Als alles is ingeruimd gaan we naar het kerkje aan de andere kant van de baai, dan waar wij liggen. We moeten een heel klein stukje over de weg lopen en zien een waarschuwingsbord voor overstekende herten. We lachen nog samen en zeggen dat ze wel Griekse geiten zullen bedoelen, maar nog geen honderd meter verder zien we tussen de dennenbomen 2 grote herten staan. Ze lopen van ons weg, maar een stukje verder blijven ze weer staan kijken. Dit hebben we echt nog nooit gezien in Griekenland. De weg gaat omhoog naar het kerkje. Jammer dat het gesloten is, maar door de ramen kunnen we toch naar binnen kijken. En omdat het op een rotspunt staat hebben we prachtig uitzicht rondom, we maken weer mooie foto’s.

Als we terug zijn bij de boot gaan we op het terras recht tegenover de boot zitten om iets te drinken. Eigenlijk is het om hun wifi-code te krijgen, maar we zitten er heerlijk, en Frans kan met zijn telefoon eindelijk weer even inloggen en de mail bekijken. Hopelijk doet de wifi het straks op de boot ook nog, zou fijn zijn.

Omdat we hier na heel lange tijd weer een gewone grote supermarkt hebben, konden we inkopen doen om te barbecueën. Frans maakt het vuur aan en we genieten van een heerlijke zomeravond met een lekkere temperatuur.

Donderdag 28 juni 2018. Mirina op Limnos.

We worden vroeg wakker, ondanks onze aankomsttijd van half 3 vannacht. Tijdens het ontbijt besluiten we om anker-op te gaan. We liggen recht voor de opening van de baai en er komt behoorlijk wat deining binnen. De wind neemt wat toe en er ontstaan korte golfjes, in de verte zien we een paar boten aan de kade liggen en daar is nog ruimte. Om 12 uur starten we de motor. Het is nog wat spannend, want de wind staat dwars op de boot als we gaan aanleggen. Frans gooit het anker uit en ik vaar achteruit naar de kade. Gelukkig staan er 2 mensen op de kade, die bij de buurboot horen, zij vangen de lijnen op. Door de harde wind komen we wat schuin naar de kade toe, maar later kunnen we dat met de lijnen corrigeren en nu liggen we prachtig. Na 2 maanden bijna alleen geankerd te hebben gelegen is het wel heel apart om nu aan een kade te liggen. Meestal liggen we met de punt naar de steiger of de kade met een achteranker, maar nu zijn we met de achterkant van de boot naar de kade gevaren en gaan we met de loopplank naar de kant. We moeten helemaal een beetje wennen aan de mensen die er langs lopen. Een stadje en restaurants aan de overkant is ook helemaal nieuw.

In de loop van de middag gaan we aan wal en beklimmen de rots, die naast de kade ligt. Er is van hier uit een stuk van een kasteel te zien en we klimmen helemaal naar boven. Prachtig uitzicht naar alle kanten, we maken veel foto’s. Het is eindelijk weer eens heel helder. De afgelopen weken was het wat dampig en konden we niet ver kijken. Nu zien we zelfs de eilanden, die we gistermiddag en in de nacht gepasseerd zijn op weg hier naar toe.

Als we naar beneden gaan vanaf het kasteel ontdekken we een mooi terras met geweldig uitzicht, dat we natuurlijk niet zomaar voorbij lopen. Daarna gaan we door het centrum naar de vissershaven, die in het verlengde van de kade ligt, waar onze boot aan ligt. We lopen nog over een prachtig zandstrand en gaan weer terug naar de boot. Heerlijk om nu even gewoon een wandeling te kunnen maken en niet zoals in de vorige baai vast te lopen in prikkerige struikjes. Leuke plaats is Mirina en een mooi eiland hebben we gelezen, dus we blijven hier nog even.

Woensdag 27 juni 2018. Van Nisis Panagia naar Mirina op Limnos.

Er zijn gisteravond 2 boten aan de andere kant van de baai komen liggen. Vanochtend komen de zeilers van één van de boten langs in hun bijboot. Het blijken een Italiaanse meneer en een Belgische mevrouw, die een beetje Nederlands spreekt. Wij gaan straks vertrekken en ze geven ons nog goede tips over ankeren op Limnos, waar wij vandaag naar toe gaan. Zij zijn samen met een andere boot met vrienden en gaan ook richting Limnos. We hebben hen vorige week al ergens anders gezien onderweg. Vlak voor we vertrekken geeft meneer nog het Griekse weer en windbericht door via de marifoon.

We gaan om 12 uur anker-op. We hebben direct buiten de zeilen op maar het blijft de hele middag een beetje raar weer met wind uit allerlei richtingen. We hebben golfjes, motregen, een stortbui, onweer, donder, bliksem in de verte, af en toe stevige golven die ons laten rollen, wel wind en geen wind, motor aan en weer uit……we zijn er druk mee. Maar het gaat boven verwachting, we zijn laat vertrokken, want we denken er 20 uur over te doen. Maar al snel zien we dat we veel eerder aan zullen komen in Mirina en dat was nou niet echt de bedoeling. We willen altijd graag bij licht aankomen en ankeren terwijl we alles bij daglicht kunnen zien.

Uiteindelijk varen we om half drie in de vroege ochtend van donderdag 28 juni de baai in van Mirina. Er zijn gelukkig navigatielichten bij de ingang en duidelijke lichten op de kade rond de baai. En omdat het bijna volle maan is kunnen we redelijk wat van de omgeving zien. Aan de kade in de verte kunnen we een tiental jachten zien en vlak bij waar we willen ankeren zien we een catamaran geankerd liggen. Als het overdag is als we ergens gaan liggen, checkt Frans altijd de ligging van het anker met de duikbril. Nu het donker is heeft dat geen zin, we denken dat alles goed is en kijken straks wel verder als het licht is.

Dinsdag 26 juni 2018. Ormos Planitis op Nisos Kiros Panagia.

We waren gisteravond vroeg met eten en zijn nog een rondje door de baai gevaren met de bijboot. Vanuit de verte kunnen we aan de overkant van de baai, een stukje richting de ingang, een rode overhangende rots zien. We dachten dat daar misschien een grot was, maar als we dichterbij komen zien we dat het echt alleen een overhangend stuk van de kant is. Het water heeft het helemaal uitgesleten. Het is prachtig rood van kleur, jammer dat we nu geen foto’s mee kunnen sturen met het blog. We kijken nog even bij het kleine strandje aan die kant en varen dan naar het grote strand aan het eind van de baai. Doordat er nog redelijk wat wind staat en er daarom korte golfjes zijn waar we recht tegenin moeten, worden we wel nat. Maar door de hoge temperatuur is het ook weer zo droog als we aan de kant zijn. We waren hier eerder en zagen toen al, dat er enorm veel rommel en afval ligt. We zoeken eerst een berg stevige droge takken en als Frans een fiks vuur heeft gemaakt, zoekt hij grote stukken afval op het strand en in de struiken om te verbranden. Hij is zeker een uur bezig en constateert dat hij nog niet een tiende van de rommel heeft opgeruimd. Omdat het strand recht tegenover de ingang zit blijft het zwerfafval bij sterke wind en golven op het strand achter. Maar ook zien we een plek waar een vuur is gemaakt en waar mensen glazen flessen in het vuur hebben gegooid die zijn geknapt. Het is een fantastische baai waar je gratis ligt met je boot. Op een andere manier dan met een boot kan je hier niet komen. Het is onvoorstelbaar dat mensen dan zulke dingen doen en de rotzooi achterlaten.

De dag begint vandaag wat somber met een donkergrijze lucht, het ziet er naar uit dat het gaat regenen, maar er valt geen druppel. In de loop van de ochtend trekken de wolken voorbij en halverwege de dag is het weer lekker zonnig.

Vanavond gaan we nog maar even terug naar het strand. Frans wil graag een vuurtje maken en dan ruimen we nog wat op. Heel vaak staan er borden dat je geen open vuur mag stoken en vaak is het zo droog dat het te gevaarlijk zou zijn. Maar hier is de strook zand zeker 35 meter breed en er is de afgelopen weken behoorlijk wat regen gevallen, dus heel droog zal het niet zijn.

Maandag 25 juni 2018. Ormos Planitis op Nisos Kiros Panagia.

Als we gaan zwemmen zien we dat onze Zweedse ver-weg-buurboot gaat vertrekken. Ze liggen aan de andere kant van het stuk baai, waar wij liggen. Ze halen het anker in en varen weg, het is zo ver van ons af, dat ze niet zien dat we zwaaien. Ze moeten pal tegen de wind in de baai uit door de smalle ingang. We zien dat er schuimkoppen op het water staan aan die kant van de baai. Het waait behoorlijk hard, wij hebben er geen last van omdat we achter een smalle landtong liggen. Frans controleert het anker, het is door de harde wind en vooral de rukwinden wel wat opgeschoven. Er heeft zich een bergje zand voor het anker gevormd, maar het ligt nog helemaal ingegraven.

Het is voornamelijk zonnig, maar door de harde wind wel wat frisser vandaag. We hebben beiden wat klusjes te doen en vermaken ons prima. Tegen het eind van de middag gaan we met de bijboot naar de kant. We kunnen nu alleen bij onze inham aan land komen, om aan de overkant te komen moeten we de strook met harde wind en golfjes oversteken en we zijn van dit korte stukje met rustiger water al nat. Frans probeert een stukje over het land te lopen langs de geitenpaadjes. De korte struiken vol prikkers maken het niet gemakkelijk. Ik heb alleen mijn waterschoenen aan en blijf aan de kant.

Er komt een grote zeilboot ons stuk van de baai binnenvaren. Ze varen helemaal rond, duidelijk op zoek naar een plekje, maar kiezen toch voor de inham dichter bij de ingang. We zien ze tenminste hier weer uitvaren en boven de landtong gaat de mast richting de andere inham, of ze daar dan gaan liggen kunnen we niet zien.

Morgen zal de wind nog wat toenemen en blijven we hier nog een dag. Hopelijk hebben we dan het ergste gehad en kunnen we verder naar het volgende eiland dat we willen bezoeken. En dan is het ook weer tijd om te foerageren, vooral de verse dingen raken langzamerhand op.

Zondag 24 juni 2018. Nisos Kiros Panagia op Ormos Planitis.

Gisteravond is de onweersbui, die we achter de bergen zagen hangen, aan ons voorbij gegaan. We hoorden gerommel in de verte en zagen een donkere lucht, maar het ging mooi de andere kant op. Wel was er harde wind en de boot zeilde heen en weer met af en toe wat fikse rukken aan de ketting van het anker. Om 1 uur vannacht is het gaan regenen, het is dan nog steeds hard aan het waaien. Vroeg in de ochtend regent het nog wel maar de wind neemt af. Overdag lijkt het altijd minder erg, dan dat alles donker is. De hele ochtend blijft het grijs en grauw en nog steeds redelijke wind. Pas in de middag klaart het op. 1 van de 2 andere zeiljachten aan de andere kant van de baai vertrekt halverwege de dag. Wij willen een klein stukje noordelijker en wachten hier nog een paar dagen op wind uit een betere richting. Als je, zoals wij, alle tijd hebt, ga je niet knal tegen de wind opboksen met alleen de motor heel hard aan. Het is beslist niet vervelend om op dit mooie en heel rustige plekje nog een paar dagen te wachten. Of de 2 jachten, die we bij het binnenvaren zagen, er nog liggen kunnen we van hieruit niet zien. Maar heel rustig is het hier wel, we vermoeden dat het ontbreken van dorpjes met winkels en horeca de reden is dat niet veel mensen dit soort baaien in vaart.

Als de wind wat minder is en de zon weer heerlijk schijnt in de loop van de middag, gaan we lekker zwemmen. En met onze e-readers komen we de dag wel door!

Zaterdag 23 juni 2018. Nisos Kiros Panagia op Ormos Planitis.

Frans heeft gisteravond het weerbericht bestudeerd, er komt een paar dagen harde noordelijke wind aan. We willen heel graag nog een klein stukje noordelijker naar Limnos. dat schijnt een mooi eiland te zijn. We liggen in deze heel beschutte baai prima en besluiten om hier de harde wind af te wachten. Om ons heen zijn bergen, niet heel hoog maar ze geven voldoende bescherming. En omdat de baai een nauwe ingang heeft en wij van hier uit die doorgang niet kunnen zien omdat we in een zijarm liggen, hebben we geen deining en golven vanaf de zee. We slapen een beetje uit en beginnen de dag met lekker zwemmen. Gisteravond laat kwam er een vissersboot aan de overkant liggen. Die is kennelijk vannacht weg gegaan, de hele ochtend liggen we hier alleen. Pas tussen de middag komen er kort na elkaar 2 zeilboten binnen die ook helemaal aan de overkant zijn gaan liggen. We zien en horen op de kant een aantal geiten en verder is er nog steeds niets te zien op de wal.

Er is een redelijk harde wind met af en toe windstoten. In de loop van de ochtend horen we wat onweer in de verte en er komt een donkere wolk boven de bergen uit. Het lijkt eerst of het slechtere weer deze kant op komt, maar het gaat ons voorbij. Het blijft bij wat rukwinden die duidelijk van de bui af komen. En verder is het de hele dag zonnig en warm. We blijven hier nog even!

Vrijdag 22 juni 2018. Van Nisos Peristeri naar Ormos Planitis op Nisis Kiros Panagia.

We zijn heel vroeg wakker en besluiten om dan ook maar vroeg te vertrekken. Na het ontbijt haalt Frans eerst het gewone anker op met de lier. En daarna trekt hij vanaf de zijkant van de boot het andere anker omhoog. Dat is nog behoorlijk zwaar, maar het lukt. Gisteren dacht hij het vanuit het bijbootje te doen, maar dat wiebelt en je kan eigenlijk geen kracht zetten. Maar zo gaat het prima. Om even over zevenen varen we de baai uit. Eerst denken we dat het alleen rustig en windstil weer is in de baai, maar buiten blijkt het net zo te zijn. Er is werkelijk geen zuchtje wind en de zee is spiegelglad. We zetten wel het grootzeil op en als er even een heel klein beetje wind is dan trekken we de genua bij, maar de motor gaat vandaag niet uit. Het is een heel verschil met gisteren toen we heerlijke zeilwind hadden en een paar uur geen motorgeronk hebben gehoord. We steken over van Peristeri naar Panagia en varen een heel stuk langs beide kusten. We zitten er soms samen naar te kijken en genieten van de verscheidenheid in de kust. Grote rotspartijen, diepe kloven en opvallend is dat hoe oostelijker we komen, hoe minder begroeiing er is op de eilanden. De eerste eilanden van de Noordelijke Sporaden waren groen met veel grote bomen. Hoe verder we komen hoe kaler de eilanden met veel rotsen en alleen een paar lage struikjes. En overal lopen geiten, we snappen niet goed wat die eten, wij zien nergens lekkere sappige blaadjes als we aan land zijn. En water voor die beesten is helemaal nergens te vinden.

Aan het begin van de dag als de zee helemaal vlak is, denken we dat we hier toch wel dolfijnen kunnen zien als ze er zijn, onze wens wordt verhoord, we zien er eerst 2 heel dicht bij de boot. Ze zwemmen er voorlangs en achterlangs, maar het gaat zo vlug dat we steeds om ons heen moeten kijken waar ze nu weer opduiken. Even later zien we er meer, iets verder van de boot, we hopen, dat ze wat dichter bij komen maar helaas blijven ze op een redelijke afstand. Later zien we heel in de verte dolfijnen opduiken, het was dus toch een grotere groep. Je denkt daarna dat een donker golfje een rugvin van een dolfijn is als je zo aan het turen bent. Maar als ze echt te zien zijn is er geen twijfel mogelijk, die dichtbij zwemmen hoor ook zo snuiven in het langskomen.

We komen om half 12 aan bij de baai, waar we willen gaan liggen. Het is nog een groot stuk het land invaren en we moeten door een nauwe doorgang van 40 meter breed met alleen in het midden een diepte van 15 meter. We slingeren een beetje door de ingang, want eerst is er aan de ene kant een uitstekend stuk en dan aan de andere kant, waar onder water de rotsen nog een stukje doorlopen. Maar het gaat prima. En dan komen we in een grote baai met eerst een zijbaai waar heel in de verte 2 zeilboten liggen. Wij gaan dieper de baai in en leggen aan het eind aan, en daar liggen we nu helemaal alleen, hier is werkelijk geen huis te bekennen. We verkennen met de bijboot de baai, gaan op een paar plaatsen aan land, het is hier doodstil. Zelfs al zien we op sommige eilanden niets, dan zijn er kennelijk toch wegen en soms wat huizen, waardoor je een brommer of auto hoort. Maar hier is werkelijk buiten de krekels helemaal niets te horen

Donderdag 21 juni 2018. Van Ormos Panormou naar Ormos (baai) Peristeri op Nisos (eiland) Peristera

We zijn vroeg op en gaan vandaag een stukje verder. Eerst moeten we de drie achterlijnen losmaken van de kant. We zwemmen voor het ontbijt en Frans maakt dan al 2 van de 3 lijnen los van de kant, er is niet veel wind, we kunnen best even aan 1 lijn hangen. Als we klaar zijn om weg te gaan maakt Frans vanuit het bijbootje de laatste lijn los en ik trek hem snel aan die lijn naar de boot terug. Snel het bootje achter vastmaken en Frans haalt het anker op. We hebben hier 6 nachten gelegen en af en toe was er sterke wind, het anker heeft zich helemaal ingegraven. Gelukkig krijgen we het los door er een beetje overheen te varen, Frans haalt het omhoog met een flinke kluit klei en zand er aan. We varen langzaam de baai uit, we moeten het bijbootje nog omhoog hijsen. Alles gaat prima. Het was de eerste keer dit seizoen dat we met lijnen naar de kant lagen. Toen we kwamen was er bijna geen wind en ging het redelijk gemakkelijk. Als je weg gaat met harde wind en je moet met z’n tweeën alles heel snel doen ,omdat de boot al begint te draaien door de wind, dan is het best lastig. We hebben de afgelopen dagen heel wat boten zien aanleggen en wegvaren, waar ze met 6 of 8 mensen waren, dan is het toch wat gemakkelijker.

We hebben een paar heerlijke zeiluren vandaag. De wind komt uit een andere richting dan voorspeld en behalve het laatste stuk is het een prima richting om snelheid te maken. Er zijn veel boten op het water, iedereen maakt gebruik van dit heerlijke weer met fijne wind. Het is het eerste gedeelte van de dag een beetje bewolkt, maar toch warm.

We varen de baai in bij het eiland Peristera en hebben vooraf op 2 computers een route uitgezet en iets gelezen over deze baai in de pilot, maar al van verre kunnen we zien dat het niet zo groot is als we dachten. Er liggen al 2 boten in, maar we vinden toch nog een mooi plaatsje. Het anker pakt niet de eerste keer en we proberen het nog een keer. Als we een uur later in de kuip zitten zien we de boot 180 graden draaien en komen we wel erg dicht bij de kant. Frans heeft een gewichtje aan een lijn van 2.20 m (zo diep steekt de kiel van de boot) en gaat zwemmend kijken hoe het aan de kant is. Het blijkt er vrij steil op te lopen, maar we vinden toch dat we te dicht bij de kant komen als de wind verder doordraait. We besluiten een 2e anker uit te gooien, zodat we de boot wat van de kant kunnen trekken. Heel veel ruimte om opnieuw te ankeren is er niet, daarom is dit de beste oplossing. We maken alles klaar en Frans gaat in het bijbootje het anker weg brengen. De eerste keer is hij niet tevreden en we doen een tweede poging die een stuk beter uitpakt. Nu heeft hij ook even geoefend op het omhoog halen van dat 2e anker vanuit het bijbootje. We zitten de rest van de middag heerlijk in de kuip onder de bimini, de zon is gaan schijnen en het is echt warm.