Zaterdag 2 juni 2018. Olypic Marina bij Lavrion.

Het is de hele avond en nacht heel rustig geweest qua wind. Ik heb het gevoel dat het langzamerhand wat minder hard gaat waaien, maar het weerbericht zegt wat anders. Het zou hier nog steeds hard waaien. En dat klopt, want om 10 uur wordt de wind weer “aangezet”. Zoals we al eerder schreven gaat dat echt van de ene op de andere minuut en het blijft de hele dag zo.

In de ochtend loop ik naar de supermarkt in Lavrion. Bij de receptie van de haven vraag ik of er een andere weg is in plaats van de grote provinciale weg. Ik hoop, dat er nog een kleine weg wat dichter langs het water gaat. Helaas is dat niet zo, dus ik moet gewoon in de berm van de grote weg lopen. Het is heel erg warm en het is een wandeling van 45 minuten in de brandende zon. Er is werkelijk geen streepje schaduw onderweg. Ik loop nog even door het centrum van de havenplaats maar vlucht eigenlijk naar binnen bij de supermarkt. Het is er heerlijk koel en ik heb alle tijd om rustig mijn boodschappen bij elkaar te zoeken. Omdat ik de weg nog niet zo goed ken in de winkel ben ik volgens mij wel 4 keer helemaal rond gelopen voor ik alles heb. De logica van een Nederlandse supermarkt gaat hier niet op. Ze zetten veel artikelen op verschillende plaatsen, die wij bij elkaar zouden zetten. Na 2 keer daar geweest te zijn, heb ik nog steeds de suiker niet gevonden, terwijl ik toch meerdere keren door alle straatjes ben gelopen. Volgende keer nog maar eens zoeken.

Gelukkig heb ik voor de terugweg wat te drinken gekocht, want zo midden op de dag is het nog warmer. Er zitten een paar heuvels in de weg wat het niet aangenaam maakt met deze hitte. De auto’s racen langs me en af en toe komen er brommers voorbij, die zelfs de auto’s nog inhalen. Ze hebben geen helm op en rijden vaak met 1 hand en in de andere hand een tray met ijskoffie of een pizza.