6 juni 2018. Van Olympic Marina naar Voufalo.

We staan vroeg op vandaag want we hebben zin om hier uit de haven te vertrekken. Na 6 dagen in de Marina en terugkomst van Frans gisteravond hebben we beiden het gevoel dat we weer verder willen. De harde wind uit het noorden is wat gaan liggen en we hebben de komende 5 dagen de kans om wat noordelijker te komen. We varen de haven uit langs het langgerekte eiland Makronisi richting het noorden. Direct buiten de haven kan de motor al uit. We hebben de hele dag vooral zuidelijke wind, maar het wisselt een beetje van richting. Daarom zijn we de hele dag bezig met de zeilen. Als er niet zo veel wind is en pal van achteren gaat de gennaker op, maar na een tijd moet die ook weer naar beneden. Als de wind een beetje uit het oosten komt zeilen we met 2 zeilen en gaan lekker snel. Op een gegeven moment moet er 1 zeil naar bakboord en 1 zeil naar stuurboord omdat de wind pal van achteren komt. De gennaker hebben we inmiddels opgeruimd en weer binnen gelegd. De hele dag hebben we behoorlijk stroming mee. Afgezien van het feit dat Frans altijd het liefst ‘heel hard’ zeilt, is dit een super dag. We halen bijna 4 knoop gemiddeld en dat hebben we deze zomer nog niet gehaald met zoveel uren zeilen. Het was een fantastische zeildag vandaag.

We komen bij de ingang van de baai waar we willen overnachten. Voor ons varen er 2 andere boten in kunnen we in de verte zien. Als we dichterbij komen komt er 1 boot weer uitvaren. Jammer dat je niet weet waarom iemand dat doet maar we besluiten om toch verder te gaan. Als we vlak bij de baai zijn en beter kunnen zien wat voor ruimte er is, zien we dat er nog 9 andere boten liggen. Aan de ene kant is dat fijn, want het betekent dat die goed geankerd liggen, aan de andere kant is de ruimte daardoor beperkter. We zien een catamaran het anker ophalen, die gaat het op een ander stukje proberen, bij ons pakt het anker direct en we liggen prima. Frans gaat voor alle zekerheid nog even zwemmen om te kijken of het anker goed ligt. Het blijkt moeilijk te zien omdat we het anker op 8 meter diepte hebben laten vallen en het water ietsje troebel is, maar na wat zoeken vindt hij het toch en het ligt mooi met de punt in het zand. Inmiddels is de middagwind gestart, zoals ik de afgelopen dagen in de haven steeds meemaakte. Zo tegen drie uur ‘wordt de wind aangezet’ en soms is dat om 6 uur over, maar het duurt ook wel eens tot 9 uur. Morgen starten we weer op tijd, we moeten door een brug en als we alles goed hebben begrepen, kan je daar alleen om 12 uur ‘s nachts door en moeten we ons eerst ergens melden. We zien het wel, er is een mooie ankerbaai bij, dus daar gaan we eerst naar toe.