Vrijdag 8 juni 2018. Van Khalkis naar Ormos Vathikelon.

Het bericht van gisteren heb ik afgesloten met de vermelding dat we bij Khalkis voor anker lagen en wachtten op de opening van de brug.

Frans heeft bij de havendienst en de politie betaald en we kunnen vanaf 21.30 uur een bericht verwachten dat we mogen varen. Maar het kan ook wel 23 uur worden, er moet eerst een vrachtschip vanaf de andere kant doorvaren.

Het is om 21 uur donker en we zien weinig om ons heen, want er is erg veel licht van de stad en vooral de kade. Opeens zien we een stuk of 7 jachten in de verte uit de haven komen. Die varen heen en weer bij de doorvaart van de brug. We horen de vrachtboot heel hard toeteren en kunnen zien, dat die is begonnen met de doorvaart. De zeiljachten gaan uit de weg en langzaam beginnen ook de geankerde jachten los te gooien. Maar in totaal zijn het zeker 30 jachten, en als die allemaal heen en weer gaan varen en dwars door elkaar heen wordt dat in het donker niet prettig wachten. Daarbij weten we niet hoe lang het gaat duren. Dus wij blijven netjes achter ons anker liggen en houden in de gaten of er boten richting de brug varen. Als dat zo is, is het half 11 en ook wij halen het anker op. We liggen nog een stukje van de brug af en die andere zijn allemaal direct gaan varen, dus we zijn bij het laatste groepje, na ons komen er nog drie. Bij de brug is het natuurlijk een beetje opstopping, dus wij kunnen dat achteraan mooi zien allemaal: enorme lichten op de kade, een vrij nauwe doorgang en de brugdelen schuiven in de kade. Op de kade staan heel veel mensen die roepen en zwaaien. Aan beide kanten zijn heel veel terrassen, die vol zitten, het is een heel spektakel. En direct na de brug wordt het weer wat breder en zijn de lichten ineens weg. We kunnen wel nog lang de terrassen zien en horen, maar op het water is het pikdonker. Er zijn heel veel boten, die direct na de brug aan de kade gaan liggen of er langs verder varen naar een ankerplek. Maar 2 boten gaan dezelfde richting op als wij, we gaan de nacht doorvaren. Eerst kunnen de zeilen op en gaat Frans een paar uur slapen. Maar na 2 uur van mijn wacht is er nog maar zo weinig wind, dat de motor er bij aan moet. Als ik later slaap heeft Frans nog wel weer even de motor uit gehad, maar we redden het toch niet. Pas vanochtend om 10 uur kan de motor weer uit, dan is onze vaarrichting veranderd en trekt de wind weer wat aan. Om 13 uur is het zo hard en moeten we er bijna recht tegen in, dat we op gaan kruisen. We mikken op een baai bij het vaste land tegenover de noordkant van het eiland Evia, waar we nu al 2 dagen langsvaren. Het opkruisen kost wat meer tijd, maar we komen evengoed om half 3 in de baai aan. Er ligt 1 Zwitserse zeilboot bij het strand, wij ankeren aan de andere kant van de baai, waar alleen wat vissersbootjes liggen. Er staan wat huizen, we zien veel olijfboomgaarden rondom en verder is er niets, heel stil dus. Het ziet er prachtig uit zo vanaf het water en na het laatste stuk harde wind is het hier ineens heel rustig.

 

PS.:

Beste bloglezers.

Zoals jullie gewent zijn, heeft janneke aan het eind van de dag haar verhaal geschreven en wordt door Frans met de zender naar mij in Bergen NH gestuurd.

Ik zet het vervolgens zsm op de website, waarna iedereen de belevenissen weer kan lezen.

Komende zaterdag, zondag en maandag zullen jullie geen blog verhaal kunnen lezen.

Ik ben drie dagen afwezig en heb geen mogelijkheid om dan het blog te vullen.

Vanaf dinsdag lezen weer dagelijks iets over de ervaringen en belevenissen van Janneke en Frans op hun Bolbliksem.

Hans.

https://www.instagram.com/janneke_donders3/?hl=nl