Maandag 11 juni 2018. Ormos Koukounaris

We hebben vannacht nog een keer gecontroleerd of we vast lagen, het computerbeeld geeft aan dat het anker niet is verplaatst en we er alleen een halve cirkel achter maken. We blijven daarom vandaag nog liggen. Het strand is heel lang rondom de baai en er staan enorm veel parasols en ligbedjes. We gaan in de bijboot naar de kant om het van dichtbij te bekijken. Het ziet er allemaal heel gezellig uit en op verschillende plaatsen kan je op een terras zitten. Het is een heel stuk warmer zo aan de kant. Doordat het op de boot altijd een beetje waait hebben wij daar geen erg in, op het strand is het echt heet als je in de zon loopt.

We hebben de bijboot aan een steiger vast gemaakt waar de watertaxi aanlegt. Van daar uit lopen we naar de andere kant van de baai waar een heel groot hotel staat. Je kan er met een trap op de weg komen en een stukje verder is een trap om bij het hotel te komen. We gaan kijken of we van zo hoog mooie foto’s kunnen maken. Dat lukt wel, maar het is wel heel erg ver naar de boot. We hebben inmiddels lopend op de kant een behoorlijke afstand afgelegd. We kijken nog even bij het strand van het hotel en Frans denkt dat we van die kant af wel naar het grote strand terug kunnen lopen. Maar dat gaat niet lukken. Je zou een flink eind langs de rotsen moeten klauteren, we nemen de trappen maar weer.

Als we teruglopen zijn er inmiddels nog meer mensen op het strand en we constateren, dat we toch wel veel privacy hebben op de boot. Net als gisteren komen er in de loop van de middag wel een paar andere boten, maar die blijven meestal maar een paar uur. Vannacht lagen we hier alleen met een Duitse boot, die gisteren op de vorige ankerplaats ook naast ons lag. Dat “naast” ons is dan wel 100 meter verder. We hebben niemand gesproken en ze zijn vertrokken, toen wij op het strand liepen. Misschien komen we ze de komende dagen nog tegen.

Als we terug zijn op de boot zwemmen we lekker en Frans kijkt nog naar het anker. Door de enorme hoeveelheid planten op de bodem is het moeilijk ankeren. De stukjes zand zijn maar klein en het is moeilijk om daar precies het anker te laten vallen. Frans heeft ook het idee, dat het heel hard zand is waar het anker zich moeilijk in graaft. Als we aan boord zitten zien we dat verschillende boten meerdere keren het anker uitgooien en weer ophalen omdat het niet goed ligt en zich niet ingraaft. We zijn dus beslist niet de enigen, die er moeite mee hadden.