Dinsdag 12 juni 2018. Koukounaris

We zijn heerlijk nog een dag gebleven op deze fantastische plek. We zwemmen en snorkelen en zitten heerlijk in de schaduw van onze bimini. Het is warm en er is een redelijke wind. We hebben het plan om wat aan de kant te gaan wandelen, maar op het moment dat we van de boot af willen gaan draait de wind en komen we een stuk dichter bij de kant te liggen. De dieptemeter, die eerst 8 meter aangaf staat ineens op 4,5 meter. We liggen een stuk dichter bij de betonnen steiger waar de watertaxi’s aanleggen. We besluiten om niet van boord te gaan maar even te kijken hoe de boot draait en of we nog dichter bij de kant komen. Frans gaat meten hoe diep het is richting de kant en we denken dat het nog 20 meter is tot het ondiepe gedeelte. Maar als hij de ketting bekijkt ligt die nog in een bocht en niet helemaal uitgestrekt. Dus als de wind toeneemt zal de ketting zich strekken en komen we een stuk verder. De hele middag blijven we op die plaats liggen en Frans ontwikkelt een plan om een lijn te leggen tussen de boot en een gezonken zwemplatform dat naast de boot ligt op 10 meter afstand. We kunnen die lijn gedurende de middag niet vastmaken, want dan ligt hij precies in het vaargebied van de watertaxi’s. Dan hebben die de lijn straks in de schroef. Maar om half 7 is alles rustig, er lopen bijna geen mensen meer op het strand en we hebben het idee dat de laatste watertaxi wel langs geweest is, er staat niemand meer op de steiger te wachten. Frans knoopt een lijn, waar een stootwil aan zit, vast aan het gezonken platform en ik haal de andere kant binnen aan de voorkant van de boot. Nu liggen we helemaal vast en kunnen nergens meer heen. Kunnen we lekker slapen vannacht.

Morgen gaan we een klein stukje verder. In de volgende baai is het vast ook mooi en dan kunnen we aan de kant komen om een paar boodschappen te doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *