Zondag 22 juli 2018. Ormos Ay Ioannous op Paros.

We zijn gisteravond om 22 uur vertrokken van onze fijne ankerplaats op Fournoi. Het was er prachtig, er waren alleen hevige rukwinden in de middag en de avond. Dat liep soms op tot boven de 30 knoop. De snubberlijn was gistermiddag al gebroken en we hebben de klauw, waarmee die vast zit aan de ketting, niet kunnen zoeken. Het was zo hard aan het waaien, dat je de bodem niet zag en al snel werd het donker en leek het water pikzwart. We lagen er samen met een ander jacht, dat ver van ons aan de andere kant van de baai geankerd was. Op een gegeven moment zien we die boot achteruit langskomen, het anker was los geslagen. Ze hebben zeker 8 pogingen gedaan om weer te ankeren, door de harde wind pakte het anker niet, uiteindelijk lukte het. In de loop van de avond werd de wind ietsje zwakker. Frans heeft verschillende windprogramma’s gedownload en de wind zou wat minder sterk worden in de loop van de avond zo was de voorspelling. We besluiten om 22 uur te vertrekken, het lijkt alsof er buiten de baai minder golven zijn en minder schuimkoppen en er zijn daar niet van die rare valwinden zoals in de baai. We zijn snel buiten de baai en alles lijkt goed. We varen op de motor een stukje pal tegen de wind in en kunnen na een eiland wat bijdraaien om gunstiger voor de wind te komen. In dat korte stukje neemt de wind behoorlijk toe en we zetten de kleine fok op. Er zijn wat golven en het is niet echt aangenaam de eerste uren. Het kleine zeiltje wordt uiteindelijk nog een beetje ingerold omdat het allemaal wel erg heftig wordt. Inmiddels is het na twaalf uur en natuurlijk pikkedonker, later zeggen we tegen elkaar dat we beide dachten, dat dit echt wel veel hardere wind was dan ze voorspelden. We zaten buiten de eerste uren en pas later is Frans 2 uur binnen gaan liggen om te slapen, wat niet erg lukte. De wind was toen dusdanig afgenomen, dat hij alle zeil op had gezet en ik zelfs de motor heb gestart omdat we bijna stil lagen. Wat een tegenstellingen binnen een paar uur. Ik slaap een paar uur en als het licht is, komt er weer een klein beetje wind.

We varen richting Paros en hoe dichter we daar bij komen, hoe meer andere boten we zien. Een paar grote ferry’s passeren ons en in de verte zien we wat zeilboten. Vannacht zijn we niemand tegen gekomen. Als we bijna bij Paros zijn is de zee inmiddels helemaal vlak, er is geen zuchtje wind. We zien heel in de verte een groep dolfijnen boven het water uit springen en kijken om ons heen of er wat dichterbij misschien ook dolfijnen zwemmen. Helaas hebben we geen geluk vandaag. We draaien de baai in en om 1 uur vanmiddag gooien we het anker neer in Ormos Ay Ionnou. We waren hier vorig jaar ook en we liggen bijna op dezelfde plaats in deze grote baai. Er liggen een paar hele grote motorboten, een aantal zullen voor de avond hier wegvaren. Vorig jaar lagen we hier 10 dagen om een storm af te wachten en ook nu wordt er over een paar dagen hardere wind voorspeld. Dit is een prima plek om dat af te wachten. Frans checkt met de duikbril het anker, dat zich al mooi heeft ingegraven in het zand. Hij meldt dat het water een paar graden warmer is dan in de vorige baai, we nemen lekker een duik na deze lange tocht van 15 uur.