Donderdag 20 september 2018. Aankomst in Valleta op Malta.

We zeilen de nacht van woensdag op donderdag in na een heerlijke dag. In de loop van de avond gisteren is er in de lucht donkere bewolking te zien en boven Malta zien we lichtflitsen van de bliksem, wij hebben (nog) nergens last van. Langzamerhand draait de wind naar pal west, dat is precies onze vaarrichting, we zetten daarom de motor aan, maar laten het grootzeil er bij staan. We hebben uitgerekend dat we vanochtend vroeg zullen aankomen en lopen om de beurt wacht. Heel plotseling verandert het weer, de onweerswolken trekken vanaf het land de zee op in onze richting. Het bliksemt vreselijk, de donder knalt boven de boot en plotseling is er veel wind, die uit alle richtingen komt. De boot draait, we gaan verschillende momenten een totaal verkeerde richting op en het is moeilijk om hem in bedwang te houden. We hebben net gewisseld, Frans springt uit bed en begint snel het grootzeil naar beneden te halen, intussen regent het.

Als het zeil netjes op de giek ligt en de wind iets afneemt, gaat Frans weer naar bed en slaapt bijna direct weer. Hij heeft verder niet meer in de gaten dat het onweer precies boven de boot hangt. Er blijven nog een uur enorme knallen en lichtflitsen boven de boot hangen. De bliksem schiet om ons heen in het water op een afstand van 100 meter. Ik heb intussen alle apparatuur, telefoons en computers in de oven gelegd, de enige manier om het te beschermen als de bliksem inslaat. Maar gelukkig gebeurt er niets en neemt ook de regen langzaam weer af. We merken wel op, dat het altijd zo is als wij moeten invaren. Het begint dan heel hard te waaien of te regenen of we komen zoals nu in een onweersbui.

20 mijl voor Valetta moeten we dwars door een veld van geankerde vrachtboten, het zijn er meer dan 40. Ze liggen in een smalle reep voor de kust en wij moeten daar doorheen om bij de haven te komen. Er omheen varen is geen optie, dan zouden we een eind om moeten varen. We slingeren er tussendoor, later zie ik achter ons, dat andere vrachtboten dat ook doen.

Het laatste stuk van de aanloop naar de haven blijven we beiden wakker. Doordat we flink de motor hebben moeten laten draaien om de boot bestuurbaar te houden tijdens de harde wind en het slechte weer, zijn we eerder dan gepland in Valetta, maar het is al schemerig en we kunnen goed zien waar we naar toe moeten. Frans heeft zoals is voorgeschreven een plaats gereserveerd en als we bellen staan er al 2 mensen van de haven naar ons te zwaaien om de box aan te wijzen. We liggen hier prima en blijven 2 nachten om de stad te kunnen bekijken. Als we alles optellen blijkt dat we de afgelopen tocht 538 mijl hebben afgelegd in precies 5 dagen en nachten. We zijn wel wat vermoeid, dus de eerste dag de stad bekijken wordt een korte wandeling nemen we ons voor. Als we terug komen bij de boot blijkt dat we toch meer dan 10 km hebben gelopen en heel veel trappen hebben gelopen in de binnenstad. We zullen vast prima slapen komende nacht.

We liggen dicht bij de kade waar ook een aantal watertaxi’s ligt. Het zijn heel aparte bootjes, waar soms maar 6 personen in kunnen, ze doen een beetje denken aan Venetiaanse gondola’s maar zijn uitbundig beschilderd. Soms komt er een bus op de kade en worden alle toeristen in die bootjes geladen. Ze zijn heel laag en wiebelen een beetje, dus niet iedereen is happy als men bedacht heeft zo’n tochtje te maken. Voor ons is het een mooi schouwspel en we verbazen ons over de taal van de Maltezers, als de gondeliers met elkaar praten lijkt het alsof ze ruzie hebben of felle discussies en het is absoluut voor ons niet te verstaan. Wat fijn toch dat ze hier ook allemaal Engels spreken.

Woensdag 19 september 2018. Nog steeds onderweg van Kreta naar Malta.

Gisteren meldde ik in ons blog, dat we vanmiddag aan zouden komen in Valetta op Malta. Na het versturen van het blog en in de loop van de avond komen we er achter dat we dat niet gaan halen als we perse met licht aan willen komen. Eerst zien we in de berekeningen dat we om 12 uur in de nacht aan komen en dan wordt het ineens 3 uur in de volgende ochtend, al snel bedenken we dat het een nacht langer gaat duren. Dat is helemaal geen probleem, maar dan moeten we wel een stuk langzamer gaan om dan de volgende dag met licht aan te komen. We besluiten om met het beetje wind dat er is te zeilen en de koers een stuk naar het zuiden te verleggen. Vandaag zeilen we met een heel klein beetje wind alle richtingen op, op een gegeven moment zijn we zelfs terug aan het varen. We denken maar dat dit is zoals in Nederland op het IJsselmeer als je niet in gedachten hebt dat je ergens naar toe wil, maar gewoon een beetje wil zeilen. Het gaat alleen tegen het gevoel van Frans in, want die is ingesteld op snelheid en het maximale uit de zeilen halen en nu willen we ineens langzaam vooruit gaan. Het kleine beetje wind dat er is maakt het ons heel moeilijk, het veranderd soms in een paar minuten van richting en houdt ons lekker bezig: genua in, genua uit, genua naar de ene kant en dan weer naar de andere kant. Ondertussen haalt Frans met de zender een paar keer een nieuwe voorspelling binnen, we weten dat dat ook niet altijd klopt met de werkelijkheid, dus hoeveel waarde moeten we daar aan hechten?

Als we beide onze uren hebben geslapen en er is even geen wind, gooit Frans een lijn uit en zwemmen we om de beurt achter de boot, die een snelheid heeft van 1 knoop. Daarna lekker douchen, het lijkt alsof we ergens op een ankerplaats liggen. Het water is behoorlijk warm, terwijl we midden op zee zitten en het 3000 meter diep is.

Gisteravond heeft Frans nog een grote vis binnengehaald, het is een dorade. Ik heb hem direct gebraden, we hebben nu een flinke portie in de koelkast. Toch wil hij vanochtend weer vissen, hij heeft echt de smaakt te pakken nu het lukt om een paar binnen te halen. Ik vraag hem wat we doen als we straks weer iets vangen, we kunnen niet meer eten dan nodig is. Tja, dat wordt een probleem straks aan het eind van de middag. Want ook al heeft hij de hele dag de lijnen uit, steeds vangt Frans rond 6 uur de vissen. We zien straks wel wat we doen.

Inmiddels hebben we berekend dat als we nu op de motor gaan varen en dan 3 knoop (speed over ground) halen, we morgenochtend in Valetta op Malta zijn. Er is nu echt geen wind meer en als er af en toe een vlaag voorbij komt is het pal uit de richting die we varen. Zojuist blijkt dat we behoorlijke stroming tegen hebben, we vrezen dat we de rest van deze prachtige tocht op de motor moeten doen.

Dinsdag 18 september 2018. Nog steeds onderweg van Kreta naar Malta.

We hebben een prima nacht, de wind is goed en we zeilen heerlijk. Af en toe is de wind iets minder krachtig en gaan we wat langzamer, het duurt soms maar 10 of 20 minuten. Verder maken we een prima snelheid en de motor is de afgelopen 24 uur maar krap 3 uur aan geweest, we hebben 134 mijl afgelegd wat bijna dezelfde afstand is als de 24 uur hiervoor, maar toen hadden we meer motoruren gedraaid. Al met al zijn we heel tevreden. We hadden vanochtend nog 140 mijl te gaan en toen begon het rekenen en het studeren op de nieuwste weerkaartjes. We komen niet graag in het donker in een haven aan en we weten dat het in Malta allemaal wat anders gaat dan we gewend zijn. We moeten ons onmiddellijk melden bij de havencontroledienst om papieren in orde te laten maken. De douane kan aan boord komen ter controle en Frans heeft vandaag de gele vlag al gehesen ter bewijs dat we niets hebben aan te geven en niet ziek zijn. De Griekse vlag is opgeborgen, het was trouwens ons derde vlaggetje, we hebben er net als vorig jaar twee helemaal tot rafels versleten.

We hebben vannacht wat schepen om ons heen gezien en ook vandaag overdag zagen we aan de horizon grote tankers en containerschepen. Tijdens mijn wacht terwijl het echt heel donker was zag ik een lichtvlek aan de horizon en bleek er een schip van 400 meter lang en 60 meter breed langs te komen. Verder zien we helemaal niets, ook geen dolfijnen vandaag.

Gisteravond vlak voordat de zon onder ging heeft Frans nog een vis aan de lijn gehad, hij kon de lijn indraaien tot vlak bij de boot, we zagen een grote dorade maar net voordat Frans hem kon pakken viel hij van de haak af. Jammer natuurlijk, maar gelukkig heeft Frans vandaag nog een portie tonijn kunnen eten van de vis die hij eerder gisteren heeft gevangen.

Het is ook vandaag weer super mooi weer met minder bewolking dan gisteren. Het is daardoor ook weer wat warmer en we zijn nog steeds blij met onze bimini waardoor we lekker in de schaduw zitten waar het toch nog 33 graden is, door de vaarwind hebben wel wat verkoeling. Doordat het ‘s avonds en ‘s nachts wat vochtig wordt hebben we het gevoel dat het najaar wordt en het al half september is, maar verder is het nog gewoon zomer deze dagen.

We gaan onze vierde nacht in op deze oversteek en hopen morgen aan het eind van de middag in Valetta aan te komen.

Maandag 17 september 2018. Onderweg van Kreta naar Malta.

Afgelopen nacht was de derde nacht dat we onderweg zijn. We moeten altijd een beetje wennen en slapen niet zo goed aan het begin van zo’n tocht, vannacht was dat al een stuk beter. Alleen Frans komt de eerste periode dat hij binnen is niet zo goed in slaap. We draaien 3 uur wacht en met uit- en aankleden en even in de badkamer blijft er twee-en-een-half uur over. Ik begin om 20 uur met de eerste wacht. We besluiten om vanavond een uur later te starten met wachtlopen, misschien is dat beter. We hebben vandaag de klok een uur achteruit gezet, in Griekenland is het een uur later dan in Nederland en Malta. Frans gaat daarom straks 2 uur later naar bed dan de afgelopen nachten, we hopen dat hij beter slaapt. Hij zegt trouwens altijd dat hij de eerste periode ‘bijna’ niet slaapt, maar als ik in de hut kijk en luister naar zijn ademhaling slaapt hij meer dan hij zelf denkt.

Het zeilen ging perfect afgelopen nacht, Frans zag herhaaldelijk meer dan 8 knopen op de teller. Ik kan daar nog steeds minder goed tegen. Als we hard lopen is er meer wind en daarom ook meer golven. Die zijn niet hoog maar geven schokkerige bewegingen aan de boot, daar heb ik duidelijk last van en ik voel me niet prettig als ik om half 9 op sta. Na het ontbijt kan ik buiten nog een paar uur slapen en dan is het duidelijk beter dan vroeg in de ochtend. Het helpt ook om lekker buiten even te douchen, ik knap er heerlijk van op. Het is ook minder hard gaan waaien en de snelheid zakt gedurende de dag. Om 16 uur is het bijna afgelopen met de wind en doet Frans de motor aan, we moeten wel een klein beetje vooruit komen, we moeten nog meer dan 200 mijl.

Frans neemt net als de vorige 2 dagen om half acht de stand op, dat is het moment dat we 2 dagen geleden vertrokken uit Rethymno. We hebben de afgelopen 24 uur 134 mijl gevaren, dat is duidelijk meer dan de 100 van gisteren. We hebben 9 uur gemotord, tegen 12 uur in het eerste etmaal.

Gisteravond had Frans eindelijk succes met vissen. Hij haalt eerst een dorade binnen van ongeveer 40 cm. Ik zou net beginnen met het klaarmaken van de avondmaaltijd, dat werd dus vis. Ik denk dat men maar zelden zulke verse vis heeft gegeten, want binnen 10 minuten ligt ie in de pan en hij smaakte heerlijk. Als we net klaar zijn met eten, een uur later ongeveer, komt er een bonito aan de lijn, dat is een kleine tonijn van ongeveer 35 cm. Weer een maaltje dus, maar deze laten we schoongemaakt maar tot vandaag liggen om te bakken en te eten. Beide vissen zijn gevangen met het kunstaas, dat Frans in Rethymno kocht op aanraden van zijn collega Leo. Dat zijn dus de goede tips van ervaren vissers!

Als ik dit blog typ hebben we ruim 200 mijl te gaan van de 500, we zullen dus nog meer dan 2 dagen onderweg zijn als de windvoorspelling helemaal klopt. Het valt ons op hoeveel grote schepen er deze zelfde route varen als wij. We kunnen ze meestal alleen op de computer zien omdat ze meer dan 5 mijl van ons af varen. Zojuist kwam er een groot cruiseschip langs op 3 mijl afstand, dan staan we wel samen aan dek te kijken naar die grote boot en bedenken, dat de passagiers onze boot ook kunnen zien, een aparte gedachte. Wij keken vroeger onderweg vanaf de ferry’s ook altijd of we andere boten zagen en natuurlijk letten we vooral op zeilboten.

Er is vandaag af en toe een beetje bewolking, het blijft heel warm, de thermometer staat op 33 graden. Door de wind en onze vaarbeweging voelt het redelijk koel buiten. Binnen is het warm en benauwd, de luiken moeten dicht tegen het spatwater en de motor geeft uren na gebruik nog veel warmte af.

Zondag 16 september 2018. Onderweg van Kreta naar Malta.

Gisteravond heb ik de eerste wacht gelopen, De zeilen stonden op en de motor was aan. Twee keer heb ik geprobeerd om de motor uit te zetten en alleen te zeilen, maar steeds kwam er dan weer een periode van weinig wind en kwamen we bijna niet vooruit. Dan maar weer de motor aan, hoewel we dat vervelend vinden en zeker als je wilt slapen. Frans heeft dan ook de eerste periode weinig echt geslapen, het is door de motor lawaaiig in de boot en het wordt extra warm. Ook ik slaap de eerste periode heel weinig, het is net alsof we een beetje in het ritme moeten komen. De tweede slaapperiode gaat ons beiden beter af, een groot gedeelte daarvan kunnen we lekker zeilen en is het rustig in de boot.

Vanochtend om half 8 zijn we 24 uur onderweg en Frans wil dan altijd zien hoeveel we gedaan hebben in die periode. De totale lengte van de tocht is 500 mijl, we hebben 100 mijl afgelegd waarvan 12 uur de motor is aan geweest. Niet slecht vinden we, doordat er weinig wind is halen we zeilend niet enorme snelheden en zijn we al blij als we 5 knopen op de teller zien. Frans zag wel een paar keer 8 knoop, maar dat zijn dan maar hele korte stukken.

Na het ontbijt gaat Frans nog wat rusten, hij is moe van deze nacht. Ik probeer op de been te blijven want ik wil liever vanavond gewoon slapen en ben bang dat ik door overdag te slapen vanavond niet moe genoeg ben.

Frans maakt de hengel weer in orde met een nieuw kunstaas, de vorige verloor hij gisteren. Hij is er net bij weg gelopen en dan begint de molen van de hengel te ratelen. Hij moppert dat hij nu al weer zo’n dure kunstvis met haakjes kwijt is, maar als hij de lijn binnen haalt zit alles er nog keurig aan. Misschien heeft een vis er wel in gebeten, maar weer losgelaten. Het vervelende is, dat we steeds grote vissen uit het water zien springen, ze bijten helaas nog niet.

Gisteravond hadden we eindelijk weer dolfijnen om de boot, het waren van die hele grote-. Eerder zagen we vaak een kleiner soort met een witte buik, maar dit waren van die hele grote beesten, heel indrukwekkend om ze van zo dichtbij te zien. Ze zwommen wat om de boot heen en gingen weer verder. We willen dan graag dat ze wat langer bij de boot blijven, maar na een paar minuten verdwenen ze weer. Als we ze weer hebben gezien blijven we de uren daarna toch altijd speuren of we er meer zien, maar ook vandaag kregen we geen bezoek meer.

Vannacht kwamen er nog wel wat boten langs, soms ver van ons en soms redelijk dichtbij. Vandaag zien we heel in de verte een vrachtboot en zojuist passeerde ons een boot op 1 mijl afstand. Voor de rest zien we geen boten en al helemaal geen zeilboten.

NAGEKOMEN BERICHT VAN FRANS:

vanavond 2 vissen gevangen, het gaat nu dus eindelijk lukken.
de eerste was een dorade van 40 cm , een felle vechter zat niet heel veel vlees aan maar voldoende voor ons avondmaal. 
de tweede was een bonito ( kleine tonijn) 35 cm, maar dik en rond en heel veel vlees, dat is voor morgen.
het is nu 19:41 het begint hier donker te worden.
positie 35N47,94  bij 21E39,30

Zaterdag 15 september 2018. Van Rethymno op Kreta naar…..

We staan wel vroeg op maar niet om 6 uur zoals anders als we vertrekken. Het is langer donker en we gaan zo’n lange oversteek maken, dat het niet loont om zo vroeg op te staan. Omdat we een dag langer in de haven zijn gebleven dan we eerder dachten is Frans gisteren naar het havenkantoor geweest om nog voor een nacht te betalen. De dame daar waarschuwde dat we voor 8 uur weg moesten zijn, anders moesten we voor vandaag ook nog betalen. We varen om half 8 uit. Frans heeft de extra lijnen naar de kant gisteravond al los gehaald en ook één van de twee mooringlijnen aan de voorkant, we kunnen dus gemakkelijk weg varen. Net buiten de haven is een gedeelte waar de ferry’s aanleggen en precies op het moment dat we uitvaren zien we een snelle boot aankomen. De kade staat vol met mensen, allemaal zonder bagage dus waarschijnlijk gaat de snelboot naar Santorini waar ze een dag doorbrengen om vanavond weer terug te komen in Rethymno. We varen heel langzaam in een grote bocht om de snelboot ruim te laten passeren en daarna rustig naar de uitgang. Buiten is het zoals we al vermoeden: er is geen wind, de motor blijft aan. Af en toe komt er een zuchtje wind, maar soms is het water echt helemaal vlak. De zeilen zijn wel omhoog, als er een beetje wind is trekken die toch wat mee zodat we minder diesel gebruiken. We komen wat kleine vissersboten tegen en zien op de computer achter ons lange tijd een Nederlands zeiljacht, verder is er niets te zien, behalve de hoge bergen van Kreta. De eerste helft van de dag zien we met grote regelmaat vliegtuigen landen op het vliegveld waar we langs varen, maar dat we niet echt kunnen zien vanaf de boot.

Frans heeft gisteren een paar nieuwe kunstaasvissen gekocht in de hoop dat we nu ook echt iets vangen, tot nu toe hebben zijn twee lijnen nog geen vangst opgeleverd, terwijl we in de verte wat verder naar buiten hele grote vissersboten zien, er zit hier dus wel vis. Halverwege de dag zien we een stuk voor de boot water opspatten en af en toe een vis boven water, daar zijn duidelijk grote vissen aan het jagen. We denken nog even dat het een dolfijn moet zijn, zoveel geweld zien we, maar we zien geen vin of zo. We varen er langs en als we er ver voorbij zijn blijft het water nog steeds in beweging. Helaas hadden die grote vissen het te druk om in het aas van Frans te bijten. Met een trieste blik memoreert hij de aanblik van de vangst van een van een sportvisser in de haven gisteravond, we liepen over de steiger en bij een watertappunt was de visser zijn vangst aan het afspoelen: 2 barracuda’s en een tonijn van zeker een meter. Dat is nu echt de droom van Frans en wellicht gaat het op deze trip nog lukken, aan zijn spullen en alle tips zal het niet liggen.

Om 15 uur komt er een klein beetje wind. We zijn moe in het hoofd van de motor en we proberen het zonder. We gaan niet hard maar we zeilen, we weten dat er vanavond heel weinig wind zal zijn en dan moet de motor weer aan, nu hebben we even rust. Onze zeilvrienden uit Riposto van de catamaran die we deze zomer al twee keer hebben ontmoet zullen lachen om ons. Zij varen nooit langzamer dan 6 knoop, wij denken nu: dan duurt het maar een dagje langer om in Malta te komen.

nagekomen bericht:

Zojuist een kleine school dolfijnen (ongeveer 10 stuks) gezien.
Het was de grote soort dolfijnen donkergrijs en zeker een meter of 3 lang.
Ze bleven 5 minuten rond de boot zwemmen en gingen er weer vandoor.
Janneke heeft foto,s gemaakt of dat gelukt is weten we nog niet.
Het is nu 16:53 en we zijn nog steeds bij Kreta  35N40,16 bij 23E55,24

Vrijdag 14 september 2018. Rethymno

Als we opstaan is het nog een beetje grijs en bewolkt maar tegen de tijd dat we koffiedrinken is het zonnig. De temperatuur stijgt ook direct en we zien op de thermometer al weer 32 graden in de schaduw.

Frans moet de opnemer van het log weer terugplaatsen, hij heeft hem laatst schoon gemaakt omdat hij niet meer ronddraaide. Na inspectie bleek er aangroei op te zitten, kleine beestjes hadden er al een fijn gangenstelsel op gebouwd. En als we stil liggen zoals afgelopen week gaat dat dubbel zo hard. Daarom haalde hij hem er uit voor ons vertrek van de boot en plaatst hem vandaag weer terug. Ik kijk niet graag als hij zo’n plug onder uit de bodem van de boot haalt en de opnemer er weer in stopt. Het is niet direct een enorme fontein maar er komt toch even een straal water naar binnen. Maar gelukkig gaat alles goed.

Omdat we morgen vertrekken was ik nog even de spullen van de reis. Een goede fee heeft het meeste in Nederland al gedaan afgelopen maandag, maar van de reis hier naar toe hebben we natuurlijk weer wasgoed. Wassen is hier niet zo’n probleem, want de waterslang ligt op de steiger en na een uurtje zon is het water zo warm, dat het zelfs heet aanvoelt. De hele was lekker in de Griekse zon en na 2 uur kan bijna alles al weer van de lijn afgehaald worden.

We gaan naar Malta en zullen daar waarschijnlijk 4 dagen over doen. Er is tijdens die oversteek heel weinig wind zegt de voorspelling, daarom kan het ook nog een dag langer duren. Ik heb gisteren voor drie dagen eten gekookt en daarom 2 bakjes in de koelkast, vandaag kook ik weer voor 3 dagen. Onderweg is het belangrijk om goed te blijven eten en op deze manier hoef ik niet echt te koken en hebben we toch een warme maaltijd.

We gaan aan wal om de viswinkel te zoeken. Frans wil nog graag een paar nieuwe kunstaasvisjes kopen. Hij hoopt met alle tips van de laatste tijd en de 2 vissen die we een paar weken geleden vingen een grotere kans op een goede vangst te maken tijdens deze overtocht. Moet ik misschien toch nog aan het visbakken onderweg.

Donderdag 13 september 2018. Rethymno

We zijn vannacht om 1 uur terug aan boord gekomen na een paar heerlijke dagen in Nederland. Jammer genoeg niet alle familieleden gezien, maar een groot aantal wel. We zijn vorige week eerst met de ferry naar Athene gereisd, dat is nog een behoorlijke afstand en duurt 8 uur. We bezochten het Akropolis museum met een schat aan oudheidkundige overblijfselen, een prachtig gebouw wat alleen daarom al een bezoek waard is. Het wisselen van de wacht bij het Parlementsgebouw konden we niet overslaan en lopend kwamen we nog tal van opgravingen, mooie parken, leuke straatjes en natuurlijk een paar heerlijke terrassen tegen. We vlogen een dag later naar Nederland.

Op de terugweg zijn we niet nog een keer de stad ingegaan maar hebben weer een nacht geslapen in Piraeus en reisden een dag later met de ferry terug naar Kreta waar we met de bus vannacht in Rethymno aankwamen.

Het is droog als we van het busstation naar de haven lopen, maar zodra we aan boord zijn begint het hard te regenen. We zijn nog erg wakker van het reizen en ruimen eerst de spullen op. Het regent de hele nacht en ook als we opstaan is het nog donker en grauw en valt er af en toe een bui. Pas tegen de middag klaart het wat op en is er direct ook weer een aangename temperatuur.

De koelkast is leeg, de verse spullen en het fruit zijn op, ik loop twee keer naar de winkels om alles weer aan te vullen. Frans leegt de voorste watertank, die nog gevuld is met water uit Riposto. De achtertank gebruiken we voor het water dat onze watermaker produceert. We dachten een reservetank nodig te hebben en Frans wil graag in de voorpunt wat ballast hebben omdat er achter in de boot veel spullen liggen. Tot nu toe hebben we de reservetank niet nodig gehad en gelukkig smaakt het water nog prima. We vullen hem toch maar weer met vers water van de haven hier.

We bestuderen het weer en besluiten om niet morgen hier te vertrekken. Er is niet heel veel wind maar door het weer van de afgelopen dagen hebben zich golven gevormd, die we eerst wat laten uitsterven. Overmorgen vertrekken we en als alles goed gaat zeilen we naar Malta.

Maandag 3 september 2018. Rethymno

Het is weer prachtig weer en na het ontbijt lopen we eerst naar het strand om te zwemmen. Het is heel erg rustig in de haven, er zijn maar weinig mensen aan boord, het valt daarom extra op dat het strand al weer behoorlijk vol ligt. Wij lopen naar de zee over een stuk strand dat direct naast de kade is, 200 meter verder beginnen de verschillende stranden die door de hotels zijn ingericht met ligbedjes en parasols. Aan de boulevard liggen een hele rij grote hotels, die allemaal hun eigen strand hebben voor hun gasten. Het is al weer warm, er zijn al heel veel mensen aan het zwemmen, er is een beetje golfslag wat het extra aantrekkelijk maakt om het water in te gaan.

We doen een paar klusjes aan boord en Frans hijst de bijboot op de voorpunt van onze boot. We gaan een paar dagen weg en willen niet dat anderen er last van hebben als hij in het water aan de zijkant van de boot hangt. We lopen naar het busstation om alvast buskaartjes voor morgen te kopen. Het is prettig als je weet waar het precies is en niet meer hoeft te zoeken, maar het blijkt een warme wandeling, we doen er 40 minuten over. We zitten eerst een half uurtje in een cafetaria bij het busstation, er is airconditioning en we kunnen wat drinken. Op de terugweg lopen we een andere route dan heen, we gaan langs de benzinepomp om het jerrycan van de bijboot te vullen, we proberen zo veel mogelijk aan de schaduwkant van de weg te lopen. Als we terug zijn op de boot blijkt het 33 graden in de schaduw, het verschil met eergisteren toen het 37 graden was, voelen we niet echt, het is gewoon erg warm, zeker als je een eind loopt.

We gaan morgen voor een paar dagen onderweg en zullen daarom geen blog opstellen en versturen.

Zondag 2 september 2018. Rethymno.

Als we wakker worden is het al weer behoorlijk warm, we gaan na het ontbijt naar het strand zodat we in zee kunnen zwemmen. Het lijkt ons niet goed om in de haven te gaan zwemmen en het strand is maar een paar minuten lopen vanaf de boot, we hoeven alleen de brede kade over te steken en dan lopen we zo het strand op. We hebben gelukkig een kleine parasol mee om een klein beetje schaduw te maken, het is evengoed heel erg warm. We drinken binnen heel korte tijd een grote fles water leeg. Het zwemmen is heerlijk, we moeten wel heel ver het water in voor we de bodem niet meer raken. Er is 50 meter vanaf de plek waar we zitten een douche om na het zwemmen in het zoute water je even af te kunnen spoelen. Als we na een uur lezen nog een keer gaan zwemmen en willen douchen blijkt dat we door het warme zand bijna niet bij die douche kunnen komen. We rennen beide het laatste stuk en als we terug gaan moeten we eerst in de zee onze voeten afkoelen. Nu begrijpen we ook waarom al die kinderen met slippers aan komen lopen als ze gaan zwemmen. Ze doen ze alleen vaak zo laat uit, dat er verschillende slippertjes aan de kant op het water drijven.

Na een paar uur gaan we weer terug naar de boot. We hebben maar een kleine parasol in kunnen niet echt comfortabel zitten in de schaduw. Het is beter om op de boot onder de bimini te zitten en misschien straks aan het eind van de middag nog even te gaan zwemmen. Op de boot is het 35 graden in de schaduw, 2 graden minder dan gisteren, maar nog steeds erg warm. We klagen beslist niet en zeker niet als we in het blog van zeilende vrienden in Scandinavië lezen dat het daar koud en regenachtig is.