Vrijdag 12 oktober 2018. Porto dell’Etna, Riposto.

We slapen een beetje uit vandaag. Frans heeft in 2 nachten wachtlopen niet geweldig geslapen en dus is er wat in te halen. We zitten daarom laat aan het ontbijt heerlijk buiten in de zon. Als we koffie drinken zien we de wolken tegen de Etna en boven het dorp langzaam naar beneden zakken en donker worden. Het duurt niet lang of we horen de eerste onweersgeluiden in de lucht, het komt steeds dichter bij. Eerst begint het een heel klein beetje te sputteren, er volgen wat grote klappen in de lucht, het is alleen donder, gelukkig geen bliksem. En dan plotseling volgt er een enorme hoosbui die een paar uur aanhoud. Bij het begin van de harde regen zijn we naar binnen verhuisd, we maken het ons comfortabel met koffie en thee en veel leeswerk. Allemaal prima, maar Frans had graag begonnen met een paar klussen vandaag. En George heeft de afgelopen dagen ook al drie keer gevraagd wanneer Frans nu terug komt in Riposto, want hij heeft hulp nodig bij een paar dingen. Er zijn dus al weer plannen genoeg voor de komende maanden, we hoeven ons zeker niet te vervelen. Het blijft uren heel hard regenen, het weerbericht voor de komende dagen ziet er niet best uit: er komt nog heel veel regen. Pas om 5 uur vanmiddag wordt het een heel klein beetje minder, maar het stopt nog niet. Omdat het water van de hoger gelegen straten vlak achter ons de haven in stroomt liggen we inmiddels wat te rollen. Er is zoveel water gevallen in 6 uur, dat het gewoon een riviertje is dat binnen stroomt. En nu ik dit zit te typen is het al weer opgehouden met zachtjes regenen……

Donderdag 11 oktober 2018. Porto dell’Etna, Riposto.

Halverwege de dag ga ik richting Messina met de trein, Frans komt vandaag terug van de Gaeta, waar ze gisteravond met de boot van Maik zijn aangekomen. Hij reist met de trein naar het zuiden, ik stap in Messina in de trein en zullen we samen verder reizen naar Riposto.

De treinreis naar Messina duurt anderhalf uur, het is een stoptrein en begin van de middag stoppen de scholen en reizen alle scholieren terug naar huis. Ik heb in Riposto nog wel een plaats kunnen vinden, maar even later is het dringen en staat het gangpad vol met schreeuwende tieners. Misschien is het maar goed dat ik niet kan verstaan waar ze het allemaal over hebben, ze moeten heel veel lachen. In Messina ga ik eerst kijken bij de ferry’s, George denkt dat het sneller gaat als Frans uit de trein gaat aan de overkant, zelf op een ferry stapt en dan in Messina de volgende trein pakt. Als hij in de trein blijft zitten die dan losgekoppeld wordt en op een ferry gaat en daarna weer gerangeerd moet worden, dan duurt dat ruim anderhalf uur en de trein wacht in Messina een half uur. Als ik bij het loket vraag hoe laat de ferry naar het treinstation aan de overkant gaat, zodat ik daar kan wachten op Frans, blijkt dat niemand Engels spreekt en dat ze denken dat ik meteen met de volgende ferry mee wil. Ik krijg het ze niet uitgelegd, wat ik graag wil weten en bel Frans, dat hij maar gewoon de lange wachttijd voor lief moet nemen en dat ik in Messina op de trein stap zoals we eerder hebben afgesproken.

Ik vermaak me de rest van de middag in Messina wat een grote stad blijkt te zijn. Nooit gedacht, je hebt vanuit de trein een heel ander beeld. Er is helaas weinig te zien, geen mooie gebouwen of speciale dingen, het is gewoon een drukke stad met heel veel auto’s. Het is heerlijk warm en zonnig weer, ik wacht het laatste stuk van de middag lekker op een terrasje.

Frans heeft het nummer van de wagon en zijn zitplaats doorgegeven, de mevrouw aan het loket boekt daar voor mij ook een zitplaats. In de intercity zijn de plaatsen genummerd en die stopt 1 keer op het stuk naar Riposto, het duurt daardoor maar een uur. Frans zit vol verhalen van de tocht , ze hebben het geweldig gehad en zijn er zelfs nog op uit geweest met de bijboot om grotten te bekijken en ergens een dorp te bekijken. Het weer is de afgelopen dagen prima geweest, zij hebben niet zo’n regen gehad zoals hier op Sicilië.

Woensdag 10 oktober 2018. Porto dell’Etna, Riposto.

Frans is nog steeds onderweg met de catamaran van Maik en volgens mij hebben ze een prima overtocht. Een paar nachten lagen ze voor anker en op dit moment varen ze richting Gaeta, dat ten zuiden van Rome ligt. Frans belde daarnet, ik miste dat gesprek en zag het later pas op de telefoon. Toen ik hem belde werd er niet opgenomen en stuurde ik een bericht. Bleek dat ze net 2 vissen tegelijk gevangen hadden en bezig waren om alles binnen te halen. Ze zijn nog midden op zee en er is niemand in de buurt, Frans zei later dat ze alle vier hadden staan roepen. De oom van Maik heeft zijn visspullen mee, Frans ook behalve een hengel. Ik vraag of ze al wat gegeten hebben, maar ze gaan eerst de haven in varen om ongeveer 6 uur en hebben het plan om ze op de barbecue te leggen. Nu zijn ze van plan om tot de laatste minuut die lijnen uit te laten om toch nog een kans te wagen op meer vis. Ben benieuwd! Wij hebben dit ook al een paar maal gehad: tegen het eind van de middag vang je het meest. Frans doet altijd direct ‘s morgens de vislijnen uit als we onderweg zijn. Hij is er de hele dag mee bezig, soms happen ze ook wel en laten weer los, en soms is hij dan zijn dure kunstaas kwijt. En overdag vangen we vaak plastic zakken en zeewier en een enkele keer vaart een klein bootje over de lange lijn als we wat dichter bij de kant varen, dan is Frans ook zijn spullen kwijt. Maar nu hebben ze dan toch mooi succes na 3 dagen proberen.

Ik ben nog steeds lekker bezig aan boord, langzamerhand is alles schoon en opgeruimd. Tussendoor geniet ik van het zonnige en warme weer. Vandaag weer donkere wolken net als gisteren, nu was het rond het middaguur. Er viel geen regen uit en na 2 uur was het weer prachtig zonnig. Sommigen zeggen, dat dit de invloed van de Etna is, anderen beweren dat het komt door de klimaatverandering. Het zal allebei wel invloed hebben, we zijn heel benieuwd wat voor winter we krijgen na deze warme zomer en de heftige buien van de laatste paar weken.