Vrijdag 7 december 2018. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het regent aan het begin van de nacht en dat houdt een paar uur aan. Als we opstaan is het donker in de lucht en voelt behoorlijk koud aan. Het was ook de voorspelling, dat het vandaag niet zo mooi zou zijn en dat komt uit. We zijn ontzettend blij dat we gisteren naar Syracuse waren, we hadden beslist vandaag niet zo rond kunnen kijken en het gevoel hebben dat het zomer is. De tocht heen en terug is natuurlijk ook veel mooier als de zon schijnt. Het blijft de hele ochtend donker en en blaast een stevige wind, die het ook koud maakt. Ik ga toch op de fiets nar Giarre en dan is het zo tegen de berg op fietsend al snel warm, zeker met een rugzak op. Ik vertrek op een tijdstip dat ik niet echt in de spits moet fietsen de smalle weg naar boven. De weg is niet zo smal, maar er staan aan één kant auto’s en na iedere zijstraat wisselt dat, dus je slingert wat heen en weer. Meestal stap ik wel af als ik zie dat er auto’s achter me aan komen en me willen passeren. De rijstijl van de Italianen hebben we al vaker beschreven: ze racen door de bebouwde kom. Daar komt nog bij dat ze eigenlijk altijd bellen en dat is nooit hands-free. Als je afstapt om ze te laten passeren kan je helemaal goed zien wat ze aan het doen zijn. Afgezien van bellen zijn ze ook berichten aan het intypen en kijken dan meer op hun telefoonscherm dan op de weg. Vandaag kwam er een dame langs, die in de ene hand een sigaret had en in de andere hand een telefoon en ze kon nog net met 1 pink sturen, zonder een blik op de weg te werpen. Dan ben ik blij dat ik ben afgestapt en soms op het trottoir ga staan.

Vanmiddag belt George of ik mee ga naar een winkelcentrum bij Catania, Frans gaat ook mee. Ik denk dat we naar het winkelcentrum gaan waar ik vaker met de trein en de bus naar toe ga. Maar het blijkt veel verder weg te zijn, we rijden bij Catania een stuk het binnenland in. George en Donatella doen hun inkopen en we rijden weer terug, het is inmiddels na 5 uur en daarom donker. Ook zitten we midden in de spits rondom Catania. Ben blij dat wij niet hoeven rijden.

Vanaf de kant van Catania hebben we een nog beter zicht op de Etna. De wolken zijn inmiddels opgetrokken en we zien dat de lavastroom langer wordt en nog steeds komen er vuurballen uit een van de Etna kraters