Dinsdag 19 februari 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

De start van de dag is weer geweldig, we zitten lekker buiten met ons ontbijt en overleggen wat er vandaag gedaan moet worden. Frans gaat naar de garage en heeft een afspraak met George om langs een paar winkels te gaan om spullen te zoeken en te kopen. Gisteren waren ze voor iets bij een grote bouwmarkt, die helaas niet had wat ze zochten. Toen ze daarna naar een kleinere winkel dichterbij de garage gingen vragen, bleek die precies te hebben wat er nodig was. Zo gaat dat wel vaker, ze zoeken soms een onderdeeltje voor het een of ander en moeten diverse zaken af om het te vinden. Soms moet het dan ook nog besteld worden, ze zijn soms uren onderweg en komen dan nog met lege handen terug. En soms krijgen ze niet de juiste informatie als ze bellen: er moest vorige week een busje opgehaald worden, dat voor reparatie in Catania in de garage stond. George belt ‘s morgens of het klaar is en krijgt de mededeling, dat alles klaar is en hij hem op kan komen halen. Als hij een paar uur later aankomt, blijkt de auto niet klaar en kan hij onverrichter zake weer terug naar Riposto, zo gaat dat veel vaker. Wij zullen niet snel wennen aan de manier van zaken doen in Sicilië, je weet nooit zeker of ze de beloften na komen.

Ik ga op de fiets ook langs verschillende winkels op zoek naar thee. We denken nog altijd aan de zeer uitgebreide assortimenten in de Nederlandse supermarkten, maar hier is dat een heel ander verhaal omdat dit waarschijnlijk veel meer een ‘koffieland’ is. Eerst fiets ik naar een supermarkt in Giarre, die vorige week wegens een verbouwing gesloten was. Nu hangt er een heel andere naam op de gevel en lees ik dat hij zaterdag pas open gaat. Jammer, want het was een hele grote supermarkt met een mooie koffie- en thee-afdeling. Misschien volgende week nog maar eens terug gaan. Het is superfijn weer, dus ik besluit naar de andere kant van Giarre te fietsen waar nog 2 supermarkten zijn. Altijd goed om eens van een heel ander punt ergens naar toe te fietsen, want ik kom door allerlei straten waar ik nog nooit gefietst heb. Ik weet wel ongeveer waar ik naar toe moet en kom op een gegeven moment weer op bekend terrein, maar zit iets ‘te hoog’. Ik ben dus veel te ver de berg op gefietst en ik laat me weer een eind afzakken. De eerste winkel heeft niet wat ik zoek en ik besluit naar de andere- te gaan, maar weet niet meer waar die precies is. Ik fiets wat rond en kan het niet vinden, dus ga richting haven. Drie straten verder zie ik de derde supermarkt toch nog, maar die heeft ook mijn gezochte thee niet. Een hele fietstocht zonder gevonden te hebben wat ik zocht, maar het was een heerlijke tocht.