Woensdag 20 maart 2019. Porto del Etna, Riposto op Sicilië.

Het weer is niet zo ernstig als het er gisteren uit zag in de voorspellingen, het zou regenen en hard waaien vandaag maar dat pakt heel anders uit. De wind is kennelijk op zee gebleven, we zien wel de voorspelde hoge golven van twee-en-een-halve meter over de muur heen komen tussen de middag. Maar alleen door een klein beetje deining in de haven hebben we dat binnen in de gaten.

De verwachte regen hebben we ook niet gezien, het blijft de hele dag droog. Het enige dat we zien is een hele donkere dreigende lucht, en dat de hele dag. Het is somber en er is niets over van het mooie zonnige lenteweer van de afgelopen dagen. Het is fris door de wind en het ontbreken van de zon, onder de buiskap is het maar 16 graden.

Frans is lekker aan het klussen in de garage. De loopplank van de catamaran van Chris is weer een fase verder. Het is altijd lastig als er op een cruciaal punt een klein stukje afbreekt. Maar Frans weet het gelukkig zo te repareren dat het weer heel sterk is. Er moeten nog een paar lagen glasmat op en dan kan hij de beschadigingen van het schuren bijwerken met verf. Chris is een paar dagen weg en komt vannacht terug, hopelijk is het eind van de reparatie in zicht. Zij blijven nog een paar weken in Riposto en gaan oversteken naar Griekenland zodra er een paar dagen rustig weer voorspeld wordt.

Door het weer is het al om half 6 schemerig en hebben we in de middag een paar uur de kachel aan. Als het buiten maar 16 graden is blijft het binnen door de luiken wel warmer, maar stilzittend is het toch koud en kil. Wat een geluk dat het hier, zeker in deze tijd, per dag enorm kan verschillen. Zo gokken we toch op een klein beetje zon morgen.

Frans maakt nog een plank op het aanrecht precies op de plaats waar het gasfornuis hangt. Onze oven doet het niet geweldig meer en de branders van het fornuis worden ook slecht. We willen langzamerhand overschakelen naar elektrisch koken en zijn er al een beetje mee aan het experimenteren. Nu liggen we nog aan de walstroom en gaat het goed, straks als we alleen zonnepanelen hebben moet het ook kunnen. De moeilijke factor is nog de omvormer, die nu niet krachtig genoeg is en niet goed functioneert. Als we die vervangen zou het volgens de berekeningen moeten lukken. Het fornuis blijft dan wel zitten voor het geval we toch geen elektriciteit hebben, maar we kunnen het doen met een kleine gasfles en niet een hele grote- en nog reserve flessen.

Dinsdag 19 maart 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We deden gisteravond een vreselijke ontdekking: ik deed het deurtje van het kastje achter het fornuis open en tegen de plastic doos met kruidenpotjes zat een enorme kakkerlak. Hij was echt enorm, zeker 4 centimeter zonder zijn voelsprieten die nog 2 cm uitstaken. Tot twee keer toe misten we hem bij het jagen en uiteindelijk verdween hij in een kier tussen wand en kastbodem. We hebben direct 2 kastjes ontruimd en gespoten, maar we weten hoe hardnekkig dit is. Waarschijnlijk is hij met fruit mee naar binnen gekomen en vanzelf zwemmen ze niet weer de boot af dus we moeten echt iets doen. Je hoopt op zo’n moment dat hij de volgende ochtend op zijn rug in het kastje ligt, maar dat was helaas niet zo.

Frans krijgt van George een busje dat we in een totaal afgesloten boot moeten openmaken en dan 2 tot 8 uur laten staan. Moeten we een paar dagen mee wachten, want er wordt slecht weer verwacht met regen en wind. En als iemand zegt dat we 2- tot 8 uur buiten de boot moeten blijven, dan zijn dat bij ons natuurlijk minstens 8 uur. Of we bedenken een alternatief programma voor die dag, we zien wel.

George gaat met de camper 2 weken naar Malta, waar hij vandaan komt. Frans heeft gisteren al geholpen met alle spullen in de camper plaatsen en vanmiddag vertrekken ze inclusief kat. Wij hebben dus nu de beschikking over een auto en besluiten aan zee op een terras te gaan zitten. Het weer is wat aan het veranderen en er komt plotseling een koele wind. Maar als we een half uurtje zitten wordt het toch weer zonnig en wat warmer, we genieten van dit eerste terrasje in het voorjaar. We zijn heel benieuwd wat het weer gaat doen, het ziet er in de voorspelling niet geweldig uit voor de komende dagen, maar het is al eens vaker heel anders geworden dan we dachten, misschien valt het mee.

Maandag 18 maart 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het is weer fantastisch vanochtend vroeg, De zon schijnt en er is maar een heel klein beetje wind. We genieten van een ontbijt buiten in de kuip en kunnen daarna maar moeilijk van de plaats komen. Frans wordt door George opgehaald, dus die moet op tijd klaar en aangekleed zijn na de douche en het ontbijt. Ze gaan met twee auto’s naar Catania om daarna met een auto terug te kunnen rijden. In Catania gaan ze eerst langs de firma die ons bijbootje misschien kan maken. Dat blijkt mee te vallen, voor een redelijke prijs wil hij alles nakijken en repareren. Hij heeft nog een opblaasbare bodem liggen die redelijk past en waar we weer mee vooruit kunnen voor minstens een jaar. Natuurlijk kijken Frans en George nog naar een heel nieuw bootje voor ons maar dan zijn we zonder motor toch snel 2 duizend euro kwijt. Dan is nu de keuze even niet moeilijk, ook omdat we deze zomer een bijboot van George kunnen gebruiken.

Ze rijden daarna langs de autohandelaar/garage waar de bestelauto van George gerepareerd gaat worden. Daarna weer terug naar de garage in Riposto. Daar blijkt de schipper te staan van een grote motorboot, die hier in de haven ligt, hij heeft wat spullen nodig uit de garage. Die garage staat afgeladen vol met alles wat George nodig heeft in de zomer voor het mooringfield bij Taormina. Er hangen aan een verlaagd plafond bv. 35 boeien, die nu zonder lucht zijn om minder plaats in te nemen. Daarboven is een verlaagd plafond, net zoals boven andere stukken in de garage en aan de wand staan een hele serie rekken. Die ‘zoldertjes’ en reken staan ram-vol met spullen van de boten, waar George op past. Dat zijn zeilen, kookspullen, apparatuur en nog veel meer. En de meneer van de motorboot heeft natuurlijk iets nodig dat in een uithoek helemaal achteraan op zo’n zoldertje ligt. Gelukkig weet George waar het precies ligt en zijn ze met een paar mensen om het allemaal naar beneden te krijgen. Vanmiddag kan Frans weer rustig verder met zijn luiken en loopplank-reparatie.

Zondag 17 maart 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We zijn vroeg op, Frans heeft een afspraak om de loopplank van de catamaran te repareren. Daar is een stukje afgebroken aan de zijkant, precies waar een steunpaal zit. Hij is er gisteren al mee begonnen en als ik het goed heb begrepen moeten er zeven lagen op het stukje hardhout dat ze er in hebben gezet. En George wil nog iets gepoetst hebben aan de camper die in de garage staat, ze gaan er 14 dagen mee naar Malta vanaf dinsdag, er zit een doffe plek precies midden boven het voorraam. Het is een grote hoge camper dus daar kom je niet gemakkelijk bij. Ze bouwen eerst een ladder met een kussen tegen het voorraam en pas dan kan Frans het van dichtbij zien. Het lijkt wel overgespoten, misschien is de vorige eigenaar tegen een tak aan gereden of zo, het is niet gedeukt. Na 2 keer stevig poetsen lijkt het al een stuk beter, George is tevreden.

Maar vóór dit alles gaan we eerst lekker buiten ontbijten in de zon. Op zondag is dat meestal iets extra’s en als je dan buiten kan zitten alsof het hoog zomer is, is het pure luxe. De rest van de dag blijft het zulk prachtig weer, met in de ochtend af en toe een heel klein beetje wind en ‘s middags windstil. Dan wordt het in de zon ook zo warm dat we echt de bimini nodig hebben. Tegen het eind van de middag daalt de zon precies aan de achterkant van de boot en wordt het zelfs te heet om in de kuip te zitten. In de zomer hangen we daar meestal een laken neer om wat schaduw te maken, nu gaat Frans de boot afspuiten wat hoognodig is. We hebben nog steeds Etna-gruis overal en dat hoopt zich aan de zijkanten op. Daar komt bij dat er in onze afwezigheid vorige week ook Saharazand is meegewaaid. En het is net alsof dat een beetje plakkerig is, zwart en geel op de boot geeft ook een beetje goor aanzien. Het is op zich niet een vervelende klus, maar steeds als hij een stukje verder is en achterom kijkt, ligt er weer ergens een gekleurd bergje. Op een gegeven moment moet het maar goed zijn en dan is de zon ook onder en wordt het behoorlijk fris. We verhuizen naar binnen voor de avond.

Zaterdag 16 maart 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

De dag begint weer heerlijk zonnig en het is ook warmer. Gisternacht was er veel sneeuw gevallen op de Etna, vandaag is daar niet veel meer van te zien. Dat komt door de wat hogere temperatuur maar ook door de nog steeds voortdurende vulkanische activiteit . Je kunt vanaf de haven duidelijk zien dat een deel van de sneeuw aan de top bedekt is met grijze stenen. In de loop van de dag wordt de sneeuw op de lager gelegen hellingen een stuk minder door de zon.

We zitten al vroeg met ons ontbijt buiten, Frans gaat met George en een trailer naar Catania voor de keuring. Hij neemt ook onze bijboot mee om na te laten kijken bij een firma. De bodem is lek en misschien kunnen zij een nieuwe- maken. Later blijkt, dat ze maandag pas langs die firma gaan, de boot is zo zwaar dat ze hem maar in de auto laten liggen tot maandag.

In de loop van de ochtend gaat het plotseling stevig waaien. Er is nog wel zon maar zonder dik vest kan je ineens niet meer buiten zitten. Ik heb geen zin om binnen te zitten, desnoods doe ik er nog een jas overheen. Als je eenmaal binnen zit heb je niet snel in de gaten dat het buiten weer een lekkere temperatuur is, dus het wordt 4 keer vest aan/vest uit. Door onze reis naar Nederland zijn we een beetje de dagen kwijt en moeten we een paar keer denken dat het echt zaterdag is. Het is allemaal niet zo belangrijk, maar morgen zijn de winkels maar beperkt open en niet allemaal openen ze op zondag. Daarom deed ik vanmiddag een rondje dorp om de voorraad weer een beetje op peil te brengen na een week afwezigheid.

Vrijdag 15 maart 2019. Terug in Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We hebben heerlijke dagen gehad in Nederland, een verjaardag groots gevierd, alle kinderen en kleinkinderen gezien en gesproken, op het strand geweest, een paar noodzakelijke Nederlandse boodschappen gedaan, een dinertje met oud-collega’s van Frans in Soest, rijbewijs verlengd en beiden naar de tandarts geweest. En dat alles in 6 dagen, we hadden het helemaal een beetje druk.

Het was de dagen voor ons vertrek erg aan het waaien en woensdag waren er verschillende vertragingen op Schiphol. Gelukkig was er donderdag iets minder harde wind, maar het vliegtuig ging af en toe toch behoorlijk heen en weer. Het rare was dat het het ergste was toen we landden in Catania. De vliegtuigen landen daar altijd een eind van het hoofdgebouw af en we rijden in 2 bussen naar de hal. De piloot waarschuwde al, dat we bij het uitstappen moesten oppassen voor harde rukwinden. Gelukkig werden we opgehaald en hoefden we niet met bus en trein en een half uur lopen vanaf Giarre naar de haven in Riposto. De boot lag helemaal scheef en ook hier waren sterke rukwinden.

Vandaag is het ineens weer rustig in de lucht. De zon schijnt de hele dag, de temperatuur is laag voor Sicilië. Maar door het ontbreken van wind is het al een stuk aangenamer dan gisteren. Na de extreem lage temperatuur in Nederland de afgelopen dagen (tenminste voor ons gevoel) is het toch al wat beter hier. En door de zon wordt de boot ook lekker opgewarmd. Frans heeft een achterluik helemaal klaar en is bezig met het tweede-. Het schiet lekker op, hij hoeft alleen nog de twee vaste stukjes aan de achterkant van de boot, en dan ziet het er allemaal weer perfect uit, het is toch nog een hele klus.

Woensdag 6 maart 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We staan vroeg op vandaag, Frans wil een heleboel doen en heeft liefst aan het eind van de dag zijn luiken gekit. Hij weet niet helemaal zeker of hij het gaat halen, want er is nog een andere klus die hij vandaag gaat doen. Er ligt in de garage een nieuwe ketting voor het anker van de catamaran van Chris. De ketting weegt 250 kilo, George en Frans halen eerst de camper uit de garage en hijsen de kist met de ketting een stukje op. Zo kunnen ze hem in de auto tillen en meenemen naar de haven. Op de kade wil Chris hem eerst markeren, zodat hij bij het ankeren kan zien hoeveel ketting er uit is. Dan laten ze de ketting vanaf de kade in de dinghy van Chris zakken en roeien er mee naar de catamaran. George laat daar het anker zakken met de huidige ketting en Chris maakt de nieuwe ketting aan de oude ketting en dan het anker er weer aan. We zullen een paar foto’s proberen te plaatsen. Het is prachtig zonnig en windstil weer, vooral dat laatste is wel belangrijk als je met een kleine rubberboot met twee grote mannen er in en 250 kilo ketting moet varen en alles in balans moet houden bij de catamaran, maar het gaat allemaal goed.

Frans gaat daarna terug naar de garage om aan de luiken te werken en precies aan het eind van de middag is alles zo ver klaar, het rubber kan nu hard worden. Hij hoeft alleen nog af te schuren en dan de twee kleine stukjes nog die vast op de boot zitten. Dat wordt nog een vervelend werkje, want die zitten ver naar beneden en daar kan je niet echt goed bij.

Dit is voor deze week het laatste blog, we vertrekken morgen vroeg naar Nederland om een familiefeest te vieren. We blijven een week weg en zijn volgende week vrijdag weer terug hier met het volgende blog. Ik besteed daarom de middag aan het inpakken van de koffertjes. Ik heb er altijd wat problemen mee om kleding te moeten inpakken voor heel ander weer dan wij hier nu hebben. Zoals vandaag is het zomer hier en pas om half 6 wordt het koeler en gaan we naar binnen, in Nederland is het een stuk kouder en volgens mij regent het vandaag. We hopen natuurlijk op mooi weer in Nederland.

Dinsdag 5 maart 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

De dag begint met heel mooi weer, het is zonnig en al vroeg redelijk warm. Buiten de kuip is het nog wat fris, omdat het af en toe een klein beetje waait, maar in de loop van de dag is het in de schaduw 25 graden. Halverwege de ochtend fiets ik naar Giarre en op het terrasje van de kiosk zitten veel mensen koffie te drinken. Ook ik ga er van genieten, want hoewel we bij wat minder weer ook veel buiten zijn, is dit toch wel anders door de zon en de warmte. En het duurt niet zo lang meer voor het zomer is en de temperatuur zo hoog oploopt, dat je er niet aan denkt om ‘lekker’ in de zon te gaan zitten.

Zoals op andere mooie dagen zijn er weer veel mensen in de haven, niet alleen booteigenaren, maar ook allerlei werkmensen. Achter ons installeren ze een nieuwe buiskap op een zeilboot, een stukje verder lopen mensen van een installatiebedrijf, er moet weer van alles gebeuren voor het nieuwe seizoen begint. Als het weer goed is, is het allemaal een stuk makkelijker. Twee dagen geleden monteerde een zeilmaker een nieuw rolzeil (stowe-away grootzeil) en gisteren ging het bijna niet meer terug in de mast, toen de boot terug kwam van zee. Gisteravond toen het al donker was zijn ze opnieuw uitgevaren, nu met de zeilmaker er bij om beter te kunnen bekijken waar het probleem nu zit. Het is een hele klus als de mast 25 meter hoog is en het zeil wil niet inrollen. Als je dat in de haven hebt met een klein beetje wind, ben je niet alleen het probleem aan het oplossen, maar ook aan het opletten, dat je boot geen gekke dingen doet. Ze liggen schuin achter ons, we konden alles volgen vanuit de kuip, we konden alleen het Italiaans geschreeuw niet verstaan, maar begrepen wel wat ze elkaar toeriepen.

We hebben gisteravond uren besteed aan onze internetsite. Naast af en toe een foto onder het blog van de dag wilde ik graag in de sitebar aan de rechterkant fotomappen kunnen plaatsen. Met heel beperkt internet heb ik uren gezocht naar informatie, het leverde heel weinig op. Het duurde ruim 3 uur voor we alle foto’s hadden geüpload, en toen nog 2 uur om uit te proberen ze zichtbaar te maken op de site. Het enige dat nu gelukt is, is de diashow met foto’s van de zomer 2018 in Griekenland. We hopen dat het voor iedereen zichtbaar is, vandaag is er bijna geen internet en ik kan daarom niet controleren of hij nog draait.

Maandag 4 maart 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het is een dag met fantastisch weer maar nog steeds niet een hele hoge temperatuur, het is ook nog maar begin maart. We zitten de hele dag buiten, de zon is al behoorlijk krachtig. Aan het eind van de middag daalt de zon waardoor we geen schaduw meer hebben van de bimini. Het wordt dan behoorlijk warm in de kuip en je voelt de zon al prikken op je huid.

We hebben twee maanden geleden de fietsen naar de fietsenmaker gebracht, mijn versnellingen deden het bijna allemaal niet meer, alleen de laagste en de bijna-hoogste versnelling deden het nog. Er tussenin zat niets meer. Heel lastig als je op wegen fietst die af en toe een beetje omhoog gaan. De eerste weken na reparatie deden de meeste versnellingen het weer, nog niet allemaal maar ik was er zeer tevreden mee. Nu is er van die reparatie niet veel meer te merken en was ik afgelopen weken nogal aan het martelen tijdens het schakelen, vooral als ik de berg op moest naar Giarre. Doordat Frans afgelopen dagen een paar keer met George met de auto is meegereden en ik een keer zijn fiets gebruikte, merkte ik dat zijn fiets heel veel lichter gaat dan de mijne en dat alle versnellingen van hem het doen. Het is een wereld van verschil. We fietsten even samen daarnet en hij vond het fietsen op ‘mijn’ fiets wel een goede training voor de bovenbenen, de ruil is dus gemaakt. Nu moet hij nog zorgen, dat we allebei een nieuwe ketting krijgen. Die zijn besteld bij de fietsenmaker en die zou bellen als ze binnen waren. Nu hebben we dat bericht al vaker gekregen als er iets besteld moest worden, maar er heeft nog nooit iemand uit zichzelf terug gebeld. Ze beloven het wel, maar je moet hier zelf bellen als je wil weten of je spullen binnen zijn. Soms hebben we het idee, dat ze pas gaan bestellen als je een paar keer aan de bel hebt getrokken. Want deze fietskettingen bijvoorbeeld, moeten waarschijnlijk gewoon uit Catania komen. We wachten dus gewoon nog even op onze nieuwe roestvrijstalen kettingen en bellen nog een keer. Of langsgaan bij de fietswinkel, dat helpt ook wel eens.

Zondag 3 maart 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We ontbijten echt op zijn zondags met een eitje en croissants heerlijk in de zon. Het is een heel verschil met gisteren toen de dag slecht begon met regen en wind, het was donker en zwaar bewolkt. Gelukkig werd het in de loop van de dag beter en eindigden we weer alsof het lente

was. We hebben een paar dagen de auto van George mogen gebruiken, Frans gaat met de auto naar de garage want George en Donatella komen terug met de camper vanochtend, dan kunnen zij met hun auto en spullen terug naar de haven.

Frans gaat verder met de achterluiken, hij verft de witte gedeelten zodat hij later de nieuwe hardhouten stroken kan plakken. Als ik de garage kom heeft hij de twee luiken opgehangen om te drogen. We hebben beiden nog wat klusjes in de garage en dan horen we de camper aankomen. Het is altijd fijn als iemand even helpt met het in de garage rijden, het is een grote en brede camper en er moet ruimte genoeg zijn om in te rijden. We hebben de auto expres al voor de deuren gezet om te voorkomen dat anderen daar parkeren, maar er staat toch een auto te dicht op de ingang. Vlak naast de garage is een kiosk waar de hele dag klanten af en aan rijden en schots en scheef parkeren, als we onze fiets even parkeren tegen de garagedeur komen we er soms amper uit.

Frans kan in de garage niet verder met zijn klus, de luiken zijn niet droog, hij komt op de boot de ‘schoentjes’ afmaken die hij gemaakt heeft voor de klampen om te voorkomen, dat de schoot van de genua erachter blijft haken. Het is nog een heel werk om ze mooi passend te maken, maar het schiet nu wel op. Aan het eind van de middag heeft hij er drie van de vier helemaal passend.

Het is vandaag een zonnige dag, we zitten de hele dag buiten, een dunne trui is genoeg, het lijkt nu weer echt voorjaar.