Zaterdag 2 maart 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het regent hard als we opstaan, het is donker en het waait hard. We besluiten om eerst maar de kachel aan te doen en te ontbijten, we vrezen dat we anders na het douchen drijfnat op de boot aankomen. Het zijn zulke dikke druppels dat de bellen op het water staan. Het is dan wel voorspeld voor deze dag, maar het is toch altijd een teleurstelling na een paar dagen lekker weer. In de loop van de ochtend is het af en toe droog, maar er blijft een behoorlijk harde wind waaien. Als er helemaal geen regen meer is ga ik de kade op om een paar boodschappen te doen, maar het is niet aangenaam buiten, de harde wind maakt het koud. De hele middag schijnt de zon en af en toe is er helemaal geen wind meer, dan ziet het er bijna uit zoals de afgelopen dagen toen we zo heerlijk buiten konden zitten. Daar is nu geen sprake van, we hebben allebei een dikke trui en warme sokken aan, ondanks de kachel. Het zou maar 1 dag duren, we hopen dat morgen het voorjaarsweer van afgelopen dagen weer verder gaat.

Door het weer is het een dag van binnen zitten, het is niet eens aantrekkelijk om een wandeling te maken. Er is daarom niet veel te melden, dan dat Frans lekker aan de achterluiken aan het werk is. De gisteren aangebrachte plamuur is echter nog niet hard genoeg om te schuren, daarom doet ie tussendoor maar wat andere klusjes. In de garage vindt hij altijd wat te doen. Hij komt vroeger terug aan boord dan anders, het is toch ook voor ons zaterdag. Het is vreemd eigenlijk dat we nog zo de dagen van de week aanhouden, vaak denken mensen dat elke dag hetzelfde is, maar we houden hier toch het gevoel van ‘weekend’. Net zoals we ‘vakantiegevoel’ hebben als we een paar dagen weg zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *