Maandag 1 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We staan op tijd op en ontbijten buiten, maar het is niet zulk lekker weer als gisteren. Er is wat hoge bewolking waardoor de zon niet zo fel schijnt. In de loop van de ochtend wordt de bewolking wat dikker en er komt een beetje wind bij. Met een trui aan is het prima, maar het lijkt niet op het prachtige weer van gisteren. We zijn blij dat we toen die mooie rondrit langs de Etna hebben gemaakt en niet hebben gekozen voor de maandag. Het is op zondag wel wat drukker maar we hadden beslist minder gezien vandaag.

Frans maakt nog wat klusjes af aan boord en zet de nieuwe luikjes achter op de boot. De vaste delen waar hij al hout en kit op heeft gezet worden uitgepakt, en alles is keurig droog. Het moet alleen nog worden geschuurd en afgewerkt en dan is ook deze klus klaar. Het kastje voor onze kennis, waar Frans in de garage mee bezig is, hoeft alleen nog geschilderd te worden en dan kan het geplaatst worden en is ook dat klaar. Langzamerhand gaan we een beetje naar de zomer toe werken en komen er toch altijd wat klusjes op de boot boven water die zijn blijven liggen. Frans verkijkt zich altijd op de tijd die het allemaal kost. Hij denkt altijd dat hij heel veel klusjes op een dag kan doen, maar het kost meestal meer tijd dan hij denkt. Vaak moet hij ook nog wat spullen bij een winkel halen en dan zit je altijd met die lange sluitingstijd in de middag. Frans begint altijd enthousiast met de spullen, die hij aan boord heeft en halverwege de klus is de kitspuit hard geworden, de verfbus bijna leeg, het schroefje van de verkeerde maat of de kwasten allemaal hard. En als het dan net 13.00 uur is geweest moet hij 3 uur wachten voor de winkels weer open gaan. Hij gaat daarom aan het eind van de middag verf halen voor het kastje zodat hij direct morgenochtend kan beginnen.

Ik houd me bezig met de binnenkant van de boot. Eerst ruil ik wat kleding om in de boxen: de echt dikke truien kunnen worden opgeborgen en wat voorjaars-shirtjes mogen alvast klaar liggen voor het warmere weer. Het is toch altijd weer een hele klus om de boxen verplaatst en open te krijgen. Het past allemaal precies in de achterhut, maar ik kan niet bij de achterste boxen, dus alles moet naar voren om ergens bij te kunnen, maar het lukt! Verder poets ik binnen een beetje en erger me aan het stof dat er na 2 dagen al weer ligt. Ik heb vrijdag alles gedaan en nu ligt er alweer grijs Etna-stof. Door het mooie weer hebben we de hele dag de toegangsluiken open en dwarrelt alles lekker naar binnen. Het is ook geen doen om de hele tijd de boot potdicht te houden, dan zouden we er trouwens ook af en toe door moeten en komt er evengoed stof naar binnen. Het is tegenstrijdig dat we zo genieten van de Etna als we zoals gisteren onderweg zijn en ik er vandaag over mopper, ik weet het.