Zaterdag 6 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië

Als we opstaan is het zonnig en helder, waardoor we de Etna goed kunnen zien.  Er is weer heel veel sneeuw en door de lage temperatuur van de afgelopen dagen ligt het laag op de hellingen dicht tegen de dorpen aan. We kunnen er maar kort van genieten want een uur later als we buiten ontbijten ontstaan er al wolken rondom de top die het uitzicht op de prachtige sneeuwvlakten behoorlijk belemmeren. In de loop van de ochtend komen er steeds meer wolken daar, maar blijft het beneden in Riposto nog lekker zonnig en warm. Zo warm zelfs dat ik bij de koffie uit de zon ga en onder de bimini ga zitten. Frans vertrekt naar de garage en ik ga op de fiets naar Giarre om wat boodschappen te doen. Het is weer lekker om het stuk te fietsen met dit mooie weer na een paar dagen regen. Dit hadden we gisteren niet verwacht toen we binnen zaten met midden op de dag de kachel en de lampen aan. Gisteravond zijn we naar een restaurant in de winkelstraat gelopen. Het regende een beetje maar na zo’n dag binnen is het lekker om even frisse lucht te happen. Het restaurant heeft aan de voorkant een afhaalbalie die heel druk bezocht wordt en aan de zijkant een ingang naar het restaurant, het is niet groot en staat vol met tafeltjes en stoelen. We hoorden buiten al zeer luide muziek en binnen bleek er iemand met een bedieningspaneel en een paar enorme boxen in de weer. We besluiten maar geen diepgaande gesprekken te gaan voeren en ook geen oppervlakkig gekeuvel, want we verstaan elkaar niet. Het is nog niet druk, het is ook pas half negen, maar langzamerhand stroomt het toch aardig vol. En dan blijkt dat we in een karaoke-avond zijn beland. Om de beurt meldt iedereen zich bij de geluidsman en spreekt af wat ze willen zingen. Er zitten hele goede zangers bij en natuurlijk ook wat mindere-, maar het belangrijkste is dat ze het allemaal heel serieus nemen en enorm hun best doen. De toehoorders maken allemaal filmpjes en klappen om het hardst, ze hebben allemaal heel veel plezier. We raken al snel wat gewend aan het harde geluid en af en toe is er iemand die niet zo hard zingt zodat we toch nog wat tegen elkaar kunnen zeggen. De twee dames van de bediening komen dan ook soms voor de tweede keer de bestelling opnemen omdat ze het de eerste keer toch niet hebben verstaan. Inmiddels is de eigenaar van de zaak aan het tafeltje naast ons gaan zitten en krijgen we wijn om te proeven en later een likeurtje. Natuurlijk haalt hij Frans over om ook te gaan zingen, gelukkig houdt Frans de microfoon wat verder van zijn mond, zodat het niet zo goed te horen is, verstaan doen ze de Engelse tekst toch niet. Maar de hele zaal staat op z’n kop en iedereen is luid aan het klappen. We hebben een geweldige avond.