Woensdag 10 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Vandaag ga ik direct na het ontbijt naar het station in Giarre, ik ga wat boodschappen doen in het grote winkelcentrum in Catania. De treinreis heen gaat prima en ik loop in een kwartier naar het grote busstation in de stad. En dan begint het grote wachten van vandaag. Ze zeggen altijd dat de bussen elk half uur vertrekken, maar volgens mij doen ze maar wat. Er staat ook nergens een vertrekschema of tijden. Ik wacht 20 minuten en als de bus komt zitten we nog 15 minuten te wachten voor hij vertrekt. Het is weer een woeste rit door de stad en je komt door de armste wijken, wat heel duidelijk te zien is aan de winkels en de gebouwen, het is echt vreselijk zoals het er uit ziet en niet alleen de leegstaande panden zijn erg vervallen. In het winkelcentrum doe ik alle geplande inkopen en om kwart voor drie besluit ik terug te gaan. Als ik naar de bushalte loop zijn er al vier mensen aan het wachten. Ik versnel nog wat, want het is me eerder gebeurd dat de bus net langs kwam en ik hem miste, maar dat blijkt totaal onnodig. Als we een kwartier gewacht hebben lopen twee anderen weg in de richting van de volgende halte, het duurt hun te lang. Nou voor ons zou het nog veel langer duren, want uiteindelijk komt de bus pas na meer dan twee uur wachten. Het aantal medereizigers is inmiddels opgelopen tot zestien- en een aantal is al aan het bellen, maar ik versta niets van wat ze elkaar vertellen, want ze spreken geen Italiaans maar Siciliaans en ik begrijp er helemaal niets van. Ik probeer nog iemand iets te vragen in het Engels en meerderen bemoeien zich er mee, maar niemand kan me uitleggen wat er aan de hand is, ik berust er maar in. Als we uiteindelijk weer terug zijn bij het busstation in de stad besluit ik door de stad naar het station te lopen, ik wil toch nog even langs de markt lopen. Had ik het maar niet gedaan, want het is een beetje om en ik kom precies een minuut te laat aan om de trein naar Riposto te halen. Dat betekend 50 minuten wachten op de volgende. Uiteindelijk ben ik, op een kwartier na, 5 uur onderweg om van het grote winkelcentrum naar de haven terug te komen. Maar goed, het maakt niets uit, het is mooi weer en er staat niets op de planning, maar ik ben wel blij weer terug te zijn. Het was een lange reis, vooral terug, voor een paar uurtjes in het grote winkelcentrum.