Vrijdag 12 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We staan vroeg op want we gaan eerst hardlopen. Het is nog wat fris als we weg gaan maar na een half uur wordt het al warmer door de zo die volop schijnt. Het gaat lekker en al een stukje beter dan de eerste keer, drie dagen geleden. Opmerkelijk dat er zo ‘s morgens vroeg toch al veel wandelaars zijn, vaak met z’n tweeën en sportschoenen aan, maar wel in gewoon wandeltempo lopend. Er zijn dit keer geen andere hardlopers onderweg op dit stuk, maar het is ook een gewone doordeweekse dag. Veel jonge mensen zullen gewoon moeten werken, die zien we in het weekend vaker.

Na het ontbijt gaat Frans naar de garage en ik besteed mijn ochtend aan lekker relaxen en uitrusten van het hardlopen, ik heb er dit keer wat meer last van dan de eerste keer, moe en stramme spieren. Maar er staat niets op de planning en ik hoef niet het dorp in. Vanavond zijn we uitgenodigd door de eigenaar van een Duitse boot om bij een wijnbedrijf wat te gaan drinken. We ontmoetten hem al eerder, hij ligt aan het begin van onze steiger en is af en toe een week op zijn boot. Vanavond maar eens horen wat hun plannen voor de zomer zijn, dat is het favoriete onderwerp in deze tijd, onder de mensen die hier met een boot liggen. Iedereen is altijd benieuwd welke plannen anderen hebben en er wordt veelvuldig gevraagd naar goede tips van havens in de omliggende landen.

Om 3 uur wordt het ineens heel ander weer: de wolken die tegen de Etna hangen zijn echt pikzwart en in de verte hoor ik onweer. Het wordt ook direct kouder en ik ga binnen zitten. Al heel vaak schreef ik er over in dit blog, hier kan het weer in 10 minuten totaal veranderen. Als Frans 2 uur later aan boord komt is het ineens weer zonnig en zitten we nog heerlijk een uurtje buiten. Daarna is het echt afgelopen met de warmte en zitten we binnen tot we naar onze afspraak gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *