Zondag 14 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Omdat we gaan hardlopen vanochtend staan we op tijd op. Het is nog wat fris als we vertrekken, maar als we later onderweg gaan in de felle zon wordt het al snel veel te warm. Ons zondags ontbijt genieten we in de kuip buiten met mooi uitzicht op de Etna. We kunnen nog net zien dat er door de regen de afgelopen dagen toch weer nieuwe sneeuw is gevallen. De afgelopen dagen was de temperatuur hier beneden tamelijk laag, het zal boven de 2000 meter zeker erg koud zijn geweest. Op het dek is in de richels een beetje zwart Etnastof te zien wat zich verzamelt als het regent. Als de boot droog is zien we geen stof maar na de natte afgelopen dagen is duidelijk te zien dat er nog steeds stof naar beneden komt. Al tijdens het ontbijt nemen de wolken rondom de top van de Etna toe en zien we steeds minder van de vulkaan. In de loop van de ochtend worden de wolken net als een paar dagen geleden pikzwart, hier hebben we er weinig last van. We zitten lekker buiten in de zon tot het plotseling om 12 uur afgelopen is, het begint te regenen. De wolken gaan de hele middag ook niet meer weg en af en toe valt er een stevige bui. Door de lage temperatuur kan ik tussen de buien niet buiten zitten, het is gewoon te koud.

We liggen hier in de haven op gehoorafstand van drie kerken die ieder uur en ieder kwartier alle drie luiden. Vandaag is het rond 8 en 9 uur een lawaai van jewelste want ze luiden alle drie zeker een kwartier lang omdat het Palm Pasen is. Gisteren was het aan het eind van de middag een aantal keren ook al heel heftig. Buiten die klokken is het verder heel rustig en er zijn bijna geen mensen op straat in de middag. Net als vorige week zondag zit iedereen waarschijnlijk binnen, het is geen wandelweer om boten te kijken in de haven. Van ons mag nu toch echt het voorjaar starten. Maar wij mogen niet kagen, we lezen dat er in Nederland vandaag nog sneeuw is gevallen.

Zaterdag 13 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het is fris vanmorgen, we ontbijten binnen, daarna stap ik direct op de fiets om naar Giarre te gaan. De weersvoorspelling is niet geweldig en het is nu nog droog. Ik heb bij twee verschillende winkels boodschappen en zit dan altijd een beetje met mijn rugzak. Als die bij de eerste winkel erg vol is vraag ik meestal of ik hem even bij de klantenservice van de tweede winkel mag neerzetten. Dat mag altijd maar meestal zit er zo’n super aardig meisje aan de balie, die de rugzak tegen haar benen en stoel aan zet en zo blijft zitten tot ik terug kom, dan voel ik me een beetje opgelaten. Nu heb ik niet zoveel in de rugzak dus ik besluit hem maar op de rug te houden. Hetgeen ik wil kopen is nog niet klaar en uit de oven, dus ik drink eerst koffie voor ik een nieuwe poging doe. Het is inmiddels zo vreselijk druk in de supermarkt dat ik in de rij moet staan. Ineens is er een oorverdovend lawaai in de winkel, vanuit de rij kan ik zien dat het buiten enorm hard regent, wat het lawaai veroorzaakt. Als ik mijn spullen heb hoost het nog steeds en zoek ik op mijn telefoon hoe lang dit gaat duren. Maar zo gedetailleerd kan ik dat niet vinden en ik wacht 20 minuten bij de uitgang in de hoop dat het minder wordt. Als ik weer op de fiets zit regent het nog wel een beetje maar ik heb geen geduld om nog langer te wachten. Onderweg komt er natuurlijk nog een fikse bui en inmiddels is de rand langs het trottoir van de steile weg naar beneden veranderd in een 50 cm brede rivier. Er zitten her en der wel wat afvoerroosters, maar de meeste zijn dicht of ze hebben er een mat overheen gelegd tegen de stank. Ik probeer altijd zo dicht mogelijk langs het trottoir te fietsen omdat het zo smal is en er (zeker op zaterdag) heel veel auto’s passeren. Daarbij is de straat van grote blokken Etna-gesteente en super glad als het nat is. Het is maar beter om lopend naar beneden te gaan, waardoor ik nog langer in de regen onderweg ben. Natuurlijk blijft ook de spooroverweg bij het station 20 minuten gesloten. Het is nog nooit gebeurd dat ik zo nat terug kwam aan boord. De regen blijft, in buien, de hele dag doorgaan, zo is het ook voorspeld. En het is koud, we doen in de loop van de middag al de kachel aan. Dit heb ik toch niet voorzien, toen ik gisteren mijn winterjack en truien in de boxen heb opgeborgen.