Woensdag 24 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Als we opstaan is het een beetje mistig, maar nu helemaal rondom ons en niet alleen tegen de Etna zoals gisteren. Het is wel al heel licht in de lucht, de zon probeert door de lage bewolking heen te komen. Het belooft een betere dag te worden, zoals we gisteren al in de voorspelling zagen. En het klopt: het duurt niet lang of de zon schijnt volop en we kunnen weer heerlijk buiten zitten. Frans gaat al vroeg naar de catamaran, die vorige week vanaf de werf weer in het water is gegaan. Daarna heeft een firma brandblusapparatuur geplaatst en toen Frans later zag hoe ze dat gedaan hadden schrok hij. De leidingen lopen scheef en slordig, het is geen gezicht. George stuurde een foto naar de firma en zonder verder iets te zeggen maakten ze voor vandaag een nieuwe afspraak om het opnieuw te komen doen. Frans heeft nog wat klusjes op die boot en zal er vandaag bij blijven om steeds te controleren of het nu beter gaat. Ik fiets naar de supermarkt in Giarre, af en toe is er wat wind maar ik heb er verder geen last van, het grootste gedeelte van de berg omhoog is tussen de huizen. Met dit zonnige voorjaarsweer zijn we direct al die regen vergeten.

‘s Middags spuit ik de boot schoon, het klink heel eenvoudig maar is nog een hele klus. Ik vertelde gisteren al dat het lijkt alsof het een beetje plakt aan de boot. En door alle richeltjes en inhammen, lijnen en luiken, blijft het oranje stof overal achter hangen. Ik ga drie keer overal langs en heb er dan een beetje genoeg van. Ik ben ook steeds aan het piekeren over de enorme hoeveelheid water die ik gebruik. We zijn er hier in het zuiden extra zuinig mee omdat er in de zomer altijd droogte-problemen zijn. We zijn wel op Griekse eilanden geweest waar het water iedere dag met een tankboot gebracht werd. Maar ook als we zelf zoet water maken zijn we er zuinig mee en nu sta ik een uur de boot af te spuiten. Na een doekje over de ramen en de luiken ziet de boot er weer prima uit en natuurlijk is het allemaal heel snel weer droog.

Op de catamaran lukt het ook redelijk, de leidingen worden opnieuw gelegd en nu ziet het er veel beter uit. Maar het volgende karwei duikt al weer op: de oven heeft verkeerde branders en zit helemaal vol roet. George en Frans gaan nieuwe branders halen en spullen om de gasflessen beter te kunnen aansluiten. Zo gaat het nu altijd op een boot, als je denkt dat de klus geklaard is, ligt het volgende karwei al weer te wachten.