Vrijdag 26 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Als we opstaan is het direct al mooi zonnig weer, alleen in Noordelijke richting is er lichte mist te zien tegen de bergen. Het blijft de hele dag zo, Taormina is onzichtbaar en de Etna is ook het grootste gedeelte van de dag in de mist gehuld. Maar wij hebben nergens last van, er is ook geen wind dus het belooft een prachtige zomerse dag te worden. Na een paar klusjes aan boord zoek ik in de voorhut de stoelzitjes, zodat ik op het dek kan zitten, waar ik me installeer met thee en een boek. Maar de zon is zo fel en warm dat ik het steeds maar 20 minuten uithoud. Ik heb een korte broek aangedaan om te voorkomen dat mijn benen wit blijven, ik moet een beetje voor-bruinen. Af en toe ga ik maar weer onder de bimini zitten, het is echt een warme zomerse dag. Ik doe in het dorp een paar boodschappen en loop langs de bankjes op de brede kade in de winkelstraat. Daar zitten altijd wel mensen, ook als het winter en koud is. Maar vandaag zijn ze allemaal bezet, overal zitten mensen en de terrasjes zitten vol, iedereen geniet van de eerste echt zomerse dag.

Frans maakt de laatste klusjes af op de grote catamaran en komt tussen de middag een overzicht in de computer typen van alle werkzaamheden. George heeft er geen idee meer van wat Frans allemaal gedaan heeft en er moet verslag uitgebracht worden aan de Amerikaanse eigenaar. Na de lunch gaat hij zijn spullen ophalen en door naar de garage/werkplaats. Maar in de middag komt hij gereedschap halen en blijkt hij bij George op de boot de gasleiding aan het vernieuwen te zijn. Die heeft natuurlijk gezien hoe mooi Frans dat maakte op de catamaran en wil het nu zelf ook beter aangelegd hebben. Het verschil is alleen, dat er enorm veel ruimte is op zo’n grote catamaran en daarom kun je het allemaal keurig aansluiten en de leidingen mooi tegen de wand monteren. Op de boot van George, maar ook de onze is dat een heel ander verhaal. Er is nooit ruimte om alles ’keurig’ te maken, het moet altijd passend gemaakt worden in een te kleine ruimte. Bij ons zitten de gasflessen in de bakskist, waar Frans ook het gereedschap heeft staan. Als we bij de gasflessen moeten zijn, bv om ze om te wisselen, pakken we een gedeelte van het gereedschap uit om er bij te kunnen. Dat is één van de redenen dat we blij zijn dat we nu niet meer op gas koken. Daarbij hebben we twee keer een lekkende gasfles gehad en vind ik het een vreselijk idee die ‘gasbommen’ aan boord. Frans zegt altijd dat door het gas de meeste brandongelukken aan boord van een boot gebeuren.