Zaterdag 27 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Frans gaat de klus afmaken op de boot van George, zijn gasflessen staan op een polyester vlonder waaronder het hout totaal verrot is. Er zijn 2 grote gaten in uitgespaard waar de gasflessen in staan, nieuw hout er in maken heeft daarom weinig zin, ze staan zo ook wel vast. Er wordt bij ons heel wat gereedschap gehaald om op de andere boot alles er uit te halen. Maar als ze alles er uit hebben moet de bodem natuurlijk ook weer netjes gemaakt worden en dat is weer een heel karwei. Al met al zijn ze samen uren aan het werk terwijl Frans vanmorgen dacht dat het in een paar uur wel gebeurd zou zijn. Het is weer als altijd en de inschatting van de werktijd is alweer te krap gemaakt. Maakt niet uit, in de tussentijd ben ik naar Giarre gefietst. Het is hier in de haven heerlijk zonnig weer en het waait bijna niet, den is het altijd moeilijk om in te schatten hoe warm het fietsen is. Daarom maar een dunne trui aan, maar al na een paar honderd meter blijkt het veel te warm, ik heb de grote rugzak voor de boodschappen mee, daar kan de trui mooi in. Op onze fietsen zit geen bagagedrager met fietstassen. Maar ondanks de rugzak is het een stuk minder warm zonder trui. Ik doe bij twee supermarkten boodschappen en drink koffie op het terrasje daar in de buurt. Door de week zit ik er soms alleen, nu zijn alle 10 tafeltjes bezet en in de zaal achter de winkel zie ik nog heel wat mensen binnen zitten. Het is toch heel anders op zaterdag, dan op andere dagen. Als ik terugfiets is het nog steeds heerlijk weer, maar zodra ik de winkelstraat uit rij en op de grote kade fiets loeit er een enorm harde wind. Ik krijg met de fiets een zwieper en kan nog net mijn stuur recht houden. Op de steiger kom ik langs Frans en George, die zeggen dat het net begonnen is met waaien, ik vond het al zo raar dat ik in Giarre niets heb gemerkt. Die harde wind blijft de hele verdere middag zo, we zitten wel buiten tussen de middag, maar dat kan alleen omdat we achter de buiskap zitten en lekker in de zon. Het is een hels lawaai om ons heen van alle lijnen die klapperen en de wind die langs de masten giert. Deze harde wind is totaal onverwacht, alle weerberichten gaven mooi zonnig, en warm weer aan zonder een halve storm. We weten uit ervaring, dat het ook weer zo afgelopen kan zijn, daar hopen we dan maar op.