Zaterdag 25 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

De weersvoorspelling voor dit weekend is niet geweldig, er wordt beloofd dat het grijs en regenachtig wordt deze twee dagen. Daar is vanochtend nog niet heel veel van te merken, behalve dat de zon niet schijnt. We ontbijten buiten en Frans gaat daarna naar zijn klus in de garage. Het metaal van de boeien wordt netjes afgeschuurd en geschilderd, zodat het niet weer roestig wordt deze zomer. Hij is er de hele dag mee bezig, maar komt tussen de middag terug naar de boot. Ik ga naar Giarre om boodschappen te doen en drink op ‘mijn’ terrasje een kop koffie. Het ziet er steeds grijzer uit, als ik uit de andere supermarkt kom is het aan het regenen. Het valt eerst wel mee, maar aan het eind van de terugrit op de fiets is het toch een stevige bui. En natuurlijk heb ik geen jas mee, want ik ging met ‘redelijk mooi’ weer weg uit de haven. In de loop van de morgen en zeker de middag is het afwisselend droog en mooi weer. Af en toe is er een bui met dikke regendruppels, het duurt nooit lager dan tien minuten. Heel vreemd is dat soms de zon schijnt terwijl het regent en soms is het donker alsof het avond wordt. Als Frans terug is, aan het begin van de avond, kunnen we nog wel lekker buiten zitten en een glas wijn drinken, daarna is het afgelopen. De zon gaat onder en het wordt direct kouder, we gaan binnen zitten en aan de avond beginnen.

Vrijdag 24 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het is een heerlijke zomerse dag die al vroeg heel zonnig start. Na douche en ontbijt gaan direct de korte broek en het hemdje aan. Eindelijk lijkt het dan toch een warme dag te worden. Hopelijk houden we dit zo vol vandaag, en komt er niet ineens een dikke wolk voor de zon. Als dat zo is, dan wordt het ook direct koud want de luchttemperatuur is nog niet hoog. Frans besteedt vandaag aan het schuren van de metaaldelen van de grote boeien voor het mooringfield in Taormina. Door omstandigheden is alles na het seizoen opgeruimd in de garage en niet gerepareerd. De lijnen moeten allemaal gecontroleerd worden en soms gerepareerd. De as, waar de boeien omheen zitten, en de grote ringen om de boten aan vast te maken, zijn bijna allemaal verroest en moeten met een schuurschijf weer toonbaar gemaakt worden. Een hele klus maar gelukkig helpt de duiker ook mee. Tussen de middag hijsen we de bijboot uit het water. Onze bijboot was niet meer te repareren, ik kan een bijboot van George gebruiken op het mooringfield, Frans zal een grote RIB gebruiken om ook mensen te kunnen vervoeren naar de kant. Als de bijboot van George bij ons achter de boot is opgehesen zien we wat er in 3 weken al aangroei aan is gekomen. Frans krabt het grootste gedeelte er af en gaat dan eerst weer terug naar de garage. We moeten het weekend nog maar wat tijd besteden aan de bijboot; de plug werkt ook niet goed, hij loopt heel langzaam vol water. Niet handig als ik naar de kant ga en al natte voeten heb bij vertrek en de boodschappen in een bodem water moet vervoeren. Net als de weersvoorspelling aangaf vanmorgen, blijft het de hele dag zonnig, dit weer bestellen we voor de komende dagen ook. Het is niet te warm, hoewel we de zon wel voelen prikken op de huid. We zijn er nog niet echt aan gewend, het zal nog wel warmer worden. Hopelijk hebben we af en toe op het mooringfield een licht briesje zoals we dat afgelopen zomers ook onderweg in Griekenland hadden, anders is het wel erg warm.

Donderdag 23 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het is een beetje bewolkt als we opstaan, maar de zon breekt er toch af en toe doorheen. Zoals wel vaker ‘s morgens kunnen we ook vandaag de top van de Etna goed zien. Er is heel veel sneeuw weggedooid, maar er ligt toch nog wat, en op sommige plekken redelijk laag. Je kunt goed zien dat het niet alleen door de zon wegdooit, het komt ook door de verschillende temperaturen aan de buitenkant van de vulkaan waar soms de wand wat dikker is dan op andere plekken. Het blijft de ochtend steeds wat bewolkt en dan is het wat koeler, tussen de middag is het heerlijk weer en kan eindelijk weer de korte broek aan.

Frans gaat vanochtend weer “gewoon” naar de garage van George. Het strandhuisje is klaar en hij heeft al het gereedschap mee terug genomen. Gisteravond had hij geen fut meer om alles te sorteren, het gereedschap van Frans en wat in de garage hoort, lag in de bus door elkaar. In de garage sorteert hij eerst alles uit, en brengt zijn eigen spullen naar de boot. Daarna hebben George en hij overleg samen met de duiker over het plaatsen van de moorings in Taormina. Het is nog een megaklus en alle spullen moeten eerst gecontroleerd worden voor de lijnen en boeien naar Giardini worden vervoerd. Dat zal allemaal in porties gebeuren, er is daar geen opslag dus ze kunnen maar steeds meenemen wat ze direct kunnen plaatsen. Maar eerst denken ze na over de bevestigingen, die toch weer iets anders moeten dan vorige keer en misschien moeten er nog nieuwe dingen aangeschaft worden. De tijd vordert nu en we komen aardig in de richting van verhuizen naar de baai van Taormina. Wij zullen pas gaan als de boeien liggen, maar volgens mij gaan ze een beetje haast maken met plaatsen. Gisteren waren er al verschillende boten, die op de plek van George voor anker lagen. George heeft natuurlijk liever dat ze aan een boei liggen en dat er geld verdiend wordt.

Ik ga aan het eind van de middag ook even naar de garage omdat de webdesigner komt met de laatste veranderingen. Ook de ontwerper is daar omdat het drukwerk iets veranderd moet worden. We hopen, dat dit het laatste overleg is zodat we kunnen beginnen met de site plaatsen en de administratie.

Woensdag 22 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Frans gaat eerst met George de aanhanger in orde maken, zodat er een dinghy op kan, die opgehaald wordt in Catania. George gaat er alleen heen en Frans gaat met de bus naar Giardini Naxos om nog een paar dingen aan het strandhuisje te doen. Hij komt mij in de haven ophalen en samen zijn we in 40 minuten daar. Ik zie voor het eerst het huisje, behalve de foto’s die ik heb gezien, het ziet er echt keurig uit. Frans wil nog een soort dakgoot maken tussen het buurhuisje, anders loopt er wel erg veel water langs het huisje als het hard regent. Er is een ruitje in een deur gesneuveld, waar Frans gaas voor maakt. Misschien nog wel handig ook, het wordt nu niet zo warm binnen als alles afgesloten is. Ondertussen verken ik het dorp een beetje, dat bestaat voornamelijk uit een enorm lange kade. Ik probeer een stuk langs het strand te lopen, maar door het losse grind en de stenen is het heel moeilijk, na 250 meter geef ik het op. Inmiddels is het tijd om een broodje te eten en zitten we lekker op het terras van de kiosk, waar het strandhuisje naast staat. Ik besteed mijn middag aan foto’s maken en lezen op het terras. Er zijn toch al wat toeristen, hoewel de meeste mensen naar Taormina gaan, wat van daar af een heel stuk hoger ligt. Er komen verschillende Nederlandse mensen naast me zitten, altijd leuk om mee te luisteren met iedereen. Omdat ik er alleen zit, hoort niemand dat ik Nederlands spreek.

Frans gaat nog een paar uurtjes door en dan is de klus echt geklaard. We nemen al het gereedschap mee terug in de bus, inmiddels zijn er heel wat spullen verzameld in Giardini. Het uitzoeken moet morgen, er zitten ook spullen van George tussen die in de garage horen.

Dinsdag 21 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Frans gaat al vroeg terug naar Giardini Naxos om de laatste hand te leggen aan het strandhuisje. Dat wil natuurlijk zeggen: hij zal nog de hele dag werk hebben om alles mooi af te werken. Gisteren heeft hij al staalkabels over het huisje geplaatst om te voorkomen dat het door harde wind beschadigd wordt. Er staat een beschermingsplaat voor het huisje, maar daar moet hij ook wat aan doen zodat het beschermd is tegen de golven. Beter nu maar direct doen in plaats van aan het eind van het seizoen nog te moeten klussen daar. Frans is vanochtend met het busje daar heen gegaan, en ik kon met de andere auto naar Catania. Dat is natuurlijk wel luxe nu George twee auto’s heeft en wij die mogen gebruiken, hoewel ik ook graag met de trein en de bus reis.

Ik heb een paar boodschappen bij het Zweedse woonwarenhuis en ga om halftien onderweg. We kochten in Nederland een nieuw navigatiesysteem, omdat we daar veel gebruik van maken hier en ons oude apparaat was dusdanig verouderd, dat zelfs hier allerlei veranderingen niet zichtbaar waren. Maar ik vrees, na vandaag, dat we niet de juiste keuze hebben gemaakt, ik zocht het adres op internet op en toets alles in en ga onderweg. Eerst stuurt het apparaat me helemaal door Riposto, maar de weg heb ik al zo vaak gereden, dat ik op een andere manier veel gemakkelijker op de tolweg kom. Ikea ligt ten zuiden van Catania, maar is moeilijk te bereiken vanaf de snelweg. Er is namelijk geen afslag, je moet er eerder of later af en dan een stuk kriskras over een industrieterrein. Ik ben er één keer met de auto geweest, maar toen zijn we eerst ergens anders geweest en kwamen op een andere manier aanrijden. Mijn navigatieprogramma zegt dat ik van de snelweg af moet als we iets voorbij Catania zijn, het lijkt mij vroeg maar ik doe het toch maar. Als ik ongeveer een kilometer heb gereden na de afslag komt er een rotonde en die moet ik helemaal rond en weer terug de snelweg op. Zo gaat dat tot drie keer toe en bij de derde keer besluit ik op het industrieterrein verder te zoeken. Nergens een plekje om te stoppen en op de telefoon te kijken naar een plattegrond en ze racen me aan alle kanten voorbij. In de auto met Italiaans nummerbord ben ik ook niet herkenbaar als een zoekende buitenlander. Uiteindelijk vind ik het parkeerterrein, Door de kleuren en de hoge reclamezuil is het gelukkig van verre te zien waar je moet zijn, wel lastig als je aan de verkeerde kant van de grote weg zit, maar het lukt. De terugweg gaat een stuk makkelijker, even zoeken en helemaal rond het Ikea-terrein en dan draai je de snelweg weer op. Toch nog maar eens heel goed kijken naar ons navigatieprogramma, misschien doen we iets helemaal fout.

Maandag 20 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Frans gaat weer vroeg naar Giardini om verder te werken aan het huisje op het strand. Zijn maatje van de afgelopen dagen heeft wat anders te doen en komt morgen weer. Hij heeft een heleboel gereedschap mee in de auto, want daar is natuurlijk niets en er zijn ook geen winkels om snel wat te halen als hij iets mist, met de auto gaat het gratis mee. Vandaag neemt hij zelfs de workmate mee en nu is het net een mobiele werkplaats. Ik krijg verschillende foto’s toegestuurd en kan zien dat het dak er op zit. Dat is nog een hele klus want er staan een paar van die huisjes en Frans bouwt op het laatste stukje beton, maar natuurlijk staat het op één na laatste huisje ietsje scheef en passen de planken van het dak niet helemaal. Daar moet hij schuine stukjes afzagen en dat kost veel tijd, het is niet ‘even de dakplanken er op leggen en vastzetten’. Maar het lukt, hij heeft zelfs de dakbedekking er op liggen en met de brander bewerkt. Het is heerlijk weer en lekker zonnig, hij zal het daar op het strand wel warm hebben.

Ik doe eerst boodschappen in Giarre en maak dan de boot van binnen schoon. We hadden 4 dagen geen water door het lek en dat is toch lastig. We konden de slang wel uitrollen om water te tappen, maar dan heb je alleen koud water. Doordat de pomp niet werkte konden we geen warm water uit de boiler tappen. Met koffie en thee hadden we een ander probleem: ik tapte water op de steiger en dat bleek een vreselijke smaak te hebben. Als wij water in de tank doen, wordt het eerst gefilterd en er komen mineralen bij, zodat het lekker en gezond is. Maar het water rechtstreeks uit de waterleiding heeft een vieze smaak door het chloor, waardoor vooral de thee niet lekker is.

We kunnen bijna de hele dag de Etna zien en dat is uitzonderlijk. Meestal zit de punt in de wolken en soms is de hele Etna verdwenen. Er is vandaag zelfs te zien dat de sneeuw snel weg smelt, er ligt vanavond een stuk minder sneeuw dan vanmorgen. Hier beneden is het in de zon een lekkere temperatuur, als de zon weg is wordt het snel kouder. Na 6 uur kunnen we niet meer buiten zitten zonder trui aan, het blijft toch ander weer dan de eerdere jaren dat we hier waren.

Zondag 19 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië

Frans was gisteravond mega-moe van het werken op het strand. Hij lag om 21 uur al in bed, gelukkig heeft hij vandaag vrij. We beginnen de dag daarom maar rustig met een ‘zondags ontbijt’ heerlijk buiten in de zon. Het belooft een mooie zonnige dag te worden en we merken aan alle mensen op de boten om ons heen, dat de Sicilianen ook een mooie dag verwachten.

Natuurlijk moet er ook geklust worden, want als Frans veel weg is schieten de klusjes aan onze eigen boot er een beetje bij in. Maar nu hebben we een mega-probleem: we hebben al 4 dagen geen water op de boot omdat de waterpomp bleef lopen. Al eerder verwachtte Frans daar een probleem mee omdat de pomp af en toe raar deed, hij heeft al een nieuwe pomp gekocht maar het is er nog niet van gekomen om die te installeren. Gisteren ging de bilgepomp ineens lopen en vreesden we dat er water onderin de boot staat. De pomp liep maar een paar seconden dus veel kon het niet zijn, maar als Frans vandaag de vloerdelen open maakt staat er toch behoorlijk veel water in het vak. Er blijkt uiteindelijk zeker 80 liter uit te komen, we legen diverse malen de waterzuiger. En dan is het zoeken waar het probleem zit, we zien onder de motor een straaltje water lopen maar kunnen eerst niet traceren waar het vandaan komt. Frans weet natuurlijk precies hoe alle slangen lopen en de eerste dingen die hij checkt geven niet aan dat daar het probleem zit. Hij kijkt met de camera, verder onder de motor en achterin de boot, we kijken of het misschien de boiler is, maar het water wat stroomt is ijskoud en zo checken we alle mogelijkheden waar de oorzaak van het probleem kan zitten. Ondertussen ga ik bij de wasmachine de was ophalen en als ik terugkom vertelt Frans wat het allemaal NIET zou kunnen zijn. Terwijl hij alles uitlegt denkt hij ineens aan een vorig probleem en bedenkt dat daar nu wel weer iets zou kunnen zijn. En ja…..hij heeft het gevonden, er is een slang los geschoten. Gelukkig op een plek waar hij redelijk bij kan en daarom is het snel allemaal weer vast gemaakt. We vullen de watertank en proberen het uit en alles is weer in orde, weer een probleem opgelost.

Tussendoor komt nog een Canadese mede-overwinteraar, die een grote motorboot heeft en vanmorgen op weg naar Calabria omgekeerd is en terug is gevaren. Het is een Nederlandse boot en hij vraagt Frans een vertaling te maken van de uitleg bij de tekening van de motor en het hydrauliek, dat staat er natuurlijk allemaal in het Nederlands. Er blijkt een probleem te zijn met het stuurwiel en het roer, waardoor het roer uit zichzelf een andere kant op gaat. Ze zijn om 5 uur vanochtend vertrokken en zijn na 2 uur varen terug gegaan. Hopelijk vindt iemand de oorzaak van het probleem, hij gaat morgen een monteur zoeken wat niet eenvoudig is hier.

Zaterdag 18 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

.

De dag begint wat somber, het is niet zwaarbewolkt maar toch wel zo dat de zon er niet door heen komt. Af en toe wordt het wat lichter in de lucht en dan kunnen we ook de Etna zien. De sneeuw ligt nog wel zo laag maar is over het geheel wat weg gedooid, er zitten op de dikke witte vlakte van gisteren nu smeltstrepen. De temperatuur is tamelijk laag voor de tweede helft van mei. In de loop van de dag wordt het af en toe een beetje zonnig en dan is het natuurlijk ook direct wat warmer. Ik ga op de fiets naar Giarre en als ik alles heb verzameld in de supermarkt zit ik op het terras van het koffietentje. Het is behoorlijk fris en het waait, de Sicilianen kiezen er allemaal voor om binnen te zitten, ik ben de enige die buiten zit. Vreemd dat het in Giarre vaak ander weer is dan in Riposto. Hemelsbreed ben ik helemaal niet ver van de haven, door de fietstocht berg-op ben ik een half uur onderweg, maar dat komt niet door de afstand. Vaak is het andersom, dan heb ik in Giarre helemaal geen last van het weer en kom ik terug in de haven waar het dan behoorlijk hard waait.

Frans is weer vroeg weggegaan naar Giardini Naxos om verder te werken aan het huisje op het strand. Hij stuurt me een foto waarop al een paar wanden te zien zijn, ze zijn nu echt aan het opbouwen.

Er zijn voor het weekend tamelijk veel zeilboten binnengekomen, er lopen daardoor veel “onbekende” mensen in de haven. Ook zijn er hele grote motorboten en kleine cruiseboten aangemeerd, ze varen met gasten die vaak van hier uit een Etna-excursie doen en dan weer verder gaan, heel veel reuring dus na de stille wintermaanden. Na 3 winters kennen we de meeste mensen wel van de boten die aan onze steiger liggen en degenen die aan de andere steigers liggen kennen we vaak wel van gezicht. We hebben allemaal zin in de zomer, maar het weer wil nog niet echt meewerken.

Frans komt aan het eind van de dag terug, ze zijn een heel eind opgeschoten met het opbouwen van het huisje, het dak moet er nog op. Morgen blijft hij op de boot om een paar klusjes, die niet kunnen wachten, er moet ook af en toe aan onze boot gewerkt worden, maandag weer verder in Giardini.

Vrijdag 17 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We zijn vroeg op want Frans gaat vandaag het huisje op het strand bouwen voor de activiteiten van George op het mooringfield. Daar kunnen ze spullen in leggen, zodat niet steeds alles in de auto heen en weer gereden hoeft te worden. De plek waar het huisje komt te staan zou door iemand opgeruimd worden, er lag een berg planken en andere dingen. George heeft daar verschillende keren over gebel en vandaag komen Frans en de duiker, die hem helpt met opzetten, en er is niets gebeurd. Daarom eerst opruimen en dan pas beginnen. Er moet een vloertje gelegd worden en stenen daar onder, want dan kan het water er onderdoor. Als er weer zo’n regendag is als gisteren, moet het water niet door het huisje heen, maar liefst er onderdoor. 

Het is prachtig helder weer als we naar de douche lopen. Dat is vaker zo en dan komt er in de ochtend snel een dikke laag wolken tegen de Etna aan, zodat de top niet meer te zien is. Er ligt nog enorm veel sneeuw op de helling, ik heb direct foto’s gemaakt en ook van een uur later als die wolken al zichtbaar zijn en nu is er de hele dag al geen Etna meer te zien. (Ik zal de foto’s onder dit blog plaatsen). Nu is het al de hele dag heel zonnig, de weerberichten geven aan, dat er vandaag zon is en bewolking en dat klopt. De bewolking hangt tegen de Etna aan en in het dorp en de haven is het onbewolkt en we hebben geen regen vandaag. Er is gisteren zo veel gevallen, dat het bijbootje wat achter de boot in het water ligt zeker met 15 centimeter regenwater gevuld is. Ook vandaag heeft iedereen het over die vreselijke regen en de kou van afgelopen dagen. Het is hier toch ook uitzonderlijk zoals het weer zich ontwikkelt.

George krijgt een telefoontje dat zijn boot klaar is, die ligt in Catania op de werf. Natuurlijk wil hij die zo snel mogelijk terug halen, ik ga met de auto mee naar Catania om hem terug te kunnen rijden, terwijl `george en Donatella terugvaren. Als we bij de werf komen is de boot natuurlijk helemaal niet klaar. Ze zijn nog met 4 mensen tegelijk aan het werk, er moet nog van alles gebeuren. Uiteindelijk moet er nog iets op de loopplank gelast worden en moeten we nog een uur langer wachten. De boot ziet er geweldig uit zo pas geschilderd en helemaal gepoetst. Uiteindelijk wordt hij om 4 uur weer in het water gehesen, terwijl wij er volgens afspraak om 2 uur waren. In het water moet de verstaging vast gemaakt worden en om half 5 varen ze uit de haven op weg terug naar Riposto. Ik ga terug met de auto, wat heel gemakkelijk klinkt maar niet zo eenvoudig is in de praktijk. Terug moet je een heel groot stuk slingeren door de binnenstad en het is natuurlijk weer super druk. Als ik binnen een uur na aankomst in Catania had kunnen vertrekken, was het nog in de lunchpauze geweest als het een heel stuk rustiger is op de weg. Nu moet ik me weer aanpassen aan de rijstijl van de Sicilianen en voor mijn gevoel is dat redelijk agressief. De wegen gaan ‘zomaar’ over van drie banen naar 1 baan en er zijn enorm veel zijstraten waar auto’s uit komen. Iedereen drukt zicht er maar gewoon tussen en als je dat een half uur hebt gezien, ga je het ook doen anders kom je nergens. Een weg oprijden betekent bij een heel klein gaatje de neus van de auto er tussendrukken of beginnen over te steken als je linksaf moet. Als je lang wacht, beginnen achter je de auto’s allemaal te toeteren, het is weer een hele ervaring, maar ik heb het er heelhuids en zonder deuken afgebracht.

Frans komt terug en gaat morgen weer naar Giardini Naxos, want het huisje op het strand is nog niet klaar. Ze hebben veel tijd verloren met eerst opruimen en oude platen afbreken voor dat ze echt konden beginnen en net als klussen aan de boot, het kost allemaal veel meer tijd dan Frans vooraf denkt. 

Donderdag 16 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het is heel hard aan het regenen als we wakker worden en tegen de tijd dat we opstaan is het aan het onweren. Het zijn harde slagen en redelijk dichtbij, samen met de harde regen op het dek is het een behoorlijk lawaai in de boot. Er is geen stroom vanaf de steiger, alle apparatuur is uit. Frans schakelt de accu’s van de boot in, dan hebben wij weer gewoon stroom op de boot. Maar als we naar de wal lopen om te douchen zien we het al, er is in hele haven geen stroom. We klimmen om het elektrische hek heen dat aan het begin van de steiger staat, ook dat hek gaat natuurlijk niet open. In de douche is het licht ook uitgevallen maar gelukkig komt er wel warm water uit de douche en door de hoge ramen is het nog redelijk licht. Precies als we het gebouw weer uitlopen klikt het licht weer aan. Op de boot is het dan nog niet in orde, dat duurt nog 2 uur voor we weer elektriciteit vanaf de steiger hebben. Het regent de hele ochtend heel erg hard. Later vertelt George dat oudere mensen, die altijd op Sicilië hebben gewoond, dit nog nooit hebben meegemaakt. We zijn vandaag aan de tweede helft van mei begonnen en het is nog steeds koud en er valt enorm veel regen de afgelopen dagen.

Frans gaat met de auto naar de garage, het is fijn dat George twee auto’s heeft en wij er een mogen gebruiken. Ik denk dat als hij op de fiets zou gaan hij drijfnat aankomt daar. In de garage gaan ze langzamerhand alles klaarmaken om vanaf volgende week de moorings in de baai bij Taormina aan te kunnen leggen. Frans maakt samen met de duiker die de kettingen aan de betonblokken op de bodem van de zee vastmaakt, alle lijnen in orde. Het is nog een hele klus, want er moet ook nog het nodige gerepareerd worden, uiteinden van lijnen zijn aan het rafelen en aansluitingen zijn soms kapot. Morgen gaan ze eerst het huisje op het strand bouwen om spullen in op te kunnen bergen.

Vanmiddag hebben George en ik een afspraak met de websitebouwer, die tevens zorgt voor het ontwerp van het drukwerk. En er moet een klantregistratiesysteem gemaakt worden waarin alle gegevens van de bezoekers en boten ingevuld kunnen worden. Het is nog een hele klus om voor elkaar te krijgen wat George graag wil.

Het regent nog steeds en voor het eerst doe ik boodschappen met de auto. Het liefst ga ik altijd met mijn rugzak op de fiets, maar dit is echt veel te erg. We zien vanavond in het nieuws dat zelfs in Catania, hier maar 35 kilometer vandaan, enorme overstromingen zijn. We hebben niet echt het gevoel dat we bijna zomer hebben. Waarschijnlijk blijft dit nog twee dagen zo en hebben we pas zondag kans op wat hogere temperatuur en hopelijk minder regen.