Zaterdag 4 mei 2018. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het is een sombere dag vandaag, de voorspelling is echt: de hele dag regen. Om 10 uur vallen er een paar druppels, en daar blijft het bij. In vergelijking met de weerberichten komen we er dus goed vanaf, alhoewel het een grauwe grijze dag is. De temperatuur is laag, het is weer voor 2 truien over elkaar, want we zitten natuurlijk wel buiten. Ik moet vandaag het internetabonnement verlengen en ga op de fiets naar het grote winkelcentrum in Giarre. Dat is 40 minuten fietsen en alleen maar berg op. Halverwege moet ik dan ook stoppen om een laag kleding in de rugzak te doen, door het fietsen is het ondanks de lage temperatuur weg erg warm geworden. Ik had gisteravond geregeld om met de auto te kunnen, maar ondanks de donkere lucht is het nu de heenweg droog. En als het straks regent als ik terug ga, is hett niet zo erg als ik nat wordt. Het is druk in het winkelcentrum omdat het zaterdag is. Net als in heel veel andere landen zijn de grote supermarkten hier allemaal ver buiten het centrum van de plaats, iedereen komt met de auto. Er zijn 2 grote ingangen en bij beide waren altijd een paar fietsenrekken. Maar bij de ingang waar ik altijd mijn fiets parkeerde zijn de rekken weggehaald, we hebben in het verleden ook nooit anderen op de fiets gezien daar. Er staat een hele rij bij de winkel waar ik moet zijn, ik sta zeker een half uur te wachten voor ik aan de beurt ben. Gelukkig is het dezelfde dame als de vorige keer toen we een internetkaartje kochten. Ze start direct het vertaalprogramma op haar computer, want na 2 vragen van mij begrijpt ze nog niet wat ik wil hebben. En als ik het heb ingetypt blijkt waarom ze me niet begrijpt. We konden daar wel een simkaart, met de eerste portie internet kopen, maar ik moet nu in een kiosk (tabacchi) betalen voor de volgende periode. Gelukkig is er één recht tegenover de winkel, en schrijft ze (die dame dus) voor me op een briefje wat ik moet hebben, in zo’n kiosk spreekt zeker niemand Engels. We zijn bijzonder tevreden over dit simkaartje en het internet dat ik ook een abonnement neem. De laatste dagen is het in de haven weer zo miserabel, dat we daarvan meestal geen internet hebben. Als de dame al mijn gegevens in de computer zet en komt bij geboorteplaats, vraagt ze me drie keer of ik in Noorwegen ben geboren. Eerst snap ik het niet zo, ze weet toch dat we uit Nederland komen, maar dan wijst ze de geboorteplaats ‘Bergen’ in mijn paspoort aan en al spreekt ze bijna geen Engels, dit is toch wel heel goed nagedacht! Op de terugweg is het nog steeds droog, ik ben blij dat ik ben gaan fietsen. Het is altijd een zware klim maar wel een mooie tocht helemaal buiten om Riposto en Giarre.