Zondag 5 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We staan vroeg op vandaag want George en Frans gaan een mede overwinteraar naar het vliegveld brengen, waar hij om 9.00 uur moet inchecken. Jammer dat ik niet mee kan, maar de auto is in de garage voor een reparatie en in de bus zitten maar 3 stoelen voorin. De drie heren gaan dus alleen naar Catania en op de terugweg gaan Frans en George langs een bouwmarkt. Het gaat allemaal heel vlot, ze zijn om half elf al weer terug en komen mij halen. George wil vlak bij de aanlegplaats voor de dinghy’s, bij het mooringfield in Taormina, een soort tuinhuisje plaatsen zodat er wat spullen, zoals de generator, kunnen worden opgeborgen. We zeggen altijd dat de boeien bij Taormina liggen en dat is ook zo, alleen ligt de plaats zelf op 500 meter hoogte tegen de berg aan. Het dorp beneden, waar we naar toe gaan heet Giardini Naxos. Het blijft een mooie rit in de auto, we gaan het laatste stuk vlak langs de kust, George laat ons een aantal plekken zien waar we deze zomer bijvoorbeeld boodschappen kunnen doen. Als we op de plaats van bestemming zijn hebben de heren tijd nodig om alles te bespreken met de kioskeigenaar, die er ook een tweetal huisjes heeft staan. De maten van een huisje hebben ze vanmorgen in de bouwmarkt bekeken en nu is het zaak om te kijken hoe het het beste geplaatst kan worden. Er ligt een stuk betonnen vloer waar de huisjes op staan direct op het strand. Echt Italiaans dat je daar dan zomaar iets mag neerzetten, in Nederland zouden ze in zesvoud een vergunning moeten aanvragen, die een paar maanden duurt en dan mag het misschien helemaal niet. Ondertussen vermaak ik me met mijn fototoestel, want er staan prachtige golven die op grote rotsblokken uiteenspatten. Eerst begreep ik niet waarom George niet eerder begint met het mooringfield, maar nu snap ik het, het is te vaak onrustig weer met golven en ook nog te koud. Het is vandaag wel een prachtige zonnige dag en in de zon valt de temperatuur niet tegen, ook niet daar aan het strand. Als we terugrijden zien we ter hoogte van Riposto en tegen de hellingen van de Etna dikke grijze wolken hangen. Dit is soms het gevolg van de Etna die ons soms beschermt tegen de wind, maar die ook die dikke wolken veroorzaakt. Vanmorgen heb ik even buiten gezeten, maar was de wind te koud. Als we nu terug aan boord zijn is het zonnig en warm en zitten we lekker buiten. Er is regen voorspeld, maar we hebben helemaal geen druppel gezien vandaag.

Ik was gisteren zo blij met de verlenging van ons internet, we moesten 24 uur wachten voor het bijgeschreven zou zijn staat er op het bonnetje. Deze ochtend staat het er inderdaad op, maar we kunnen het niet gebruiken met onze telefoons. Na lang zoeken en veel proberen, accounts aangemaakt en app’s geïnstalleerd werkt het nog niet. We zijn samen een uur bezig en snappen niet waar welke codes ingevuld moeten worden. Uiteindelijk probeert Donatella het, maar die krijgt het ook niet voor elkaar. Zij belt met een helpdesk en hangt ongeveer 20 minuten in de wacht, nadat ze eerst zeven dingen heeft ingetypt om voorbij het bandje te komen. De TIM-dame aan de lijn snapt het helemaal en zet in haar computer alles goed en nu werkt het! Toch lastig als allerlei technische dingen in het Italiaans worden uitgelegd en we begrijpen al heel veel, maar Donatella kwam er toch ook niet uit. Het lag niet alleen aan onze gebrekkige kennis van het Italiaans.

Giardini Naxos