Vrijdag 17 mei 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We zijn vroeg op want Frans gaat vandaag het huisje op het strand bouwen voor de activiteiten van George op het mooringfield. Daar kunnen ze spullen in leggen, zodat niet steeds alles in de auto heen en weer gereden hoeft te worden. De plek waar het huisje komt te staan zou door iemand opgeruimd worden, er lag een berg planken en andere dingen. George heeft daar verschillende keren over gebel en vandaag komen Frans en de duiker, die hem helpt met opzetten, en er is niets gebeurd. Daarom eerst opruimen en dan pas beginnen. Er moet een vloertje gelegd worden en stenen daar onder, want dan kan het water er onderdoor. Als er weer zo’n regendag is als gisteren, moet het water niet door het huisje heen, maar liefst er onderdoor. 

Het is prachtig helder weer als we naar de douche lopen. Dat is vaker zo en dan komt er in de ochtend snel een dikke laag wolken tegen de Etna aan, zodat de top niet meer te zien is. Er ligt nog enorm veel sneeuw op de helling, ik heb direct foto’s gemaakt en ook van een uur later als die wolken al zichtbaar zijn en nu is er de hele dag al geen Etna meer te zien. (Ik zal de foto’s onder dit blog plaatsen). Nu is het al de hele dag heel zonnig, de weerberichten geven aan, dat er vandaag zon is en bewolking en dat klopt. De bewolking hangt tegen de Etna aan en in het dorp en de haven is het onbewolkt en we hebben geen regen vandaag. Er is gisteren zo veel gevallen, dat het bijbootje wat achter de boot in het water ligt zeker met 15 centimeter regenwater gevuld is. Ook vandaag heeft iedereen het over die vreselijke regen en de kou van afgelopen dagen. Het is hier toch ook uitzonderlijk zoals het weer zich ontwikkelt.

George krijgt een telefoontje dat zijn boot klaar is, die ligt in Catania op de werf. Natuurlijk wil hij die zo snel mogelijk terug halen, ik ga met de auto mee naar Catania om hem terug te kunnen rijden, terwijl `george en Donatella terugvaren. Als we bij de werf komen is de boot natuurlijk helemaal niet klaar. Ze zijn nog met 4 mensen tegelijk aan het werk, er moet nog van alles gebeuren. Uiteindelijk moet er nog iets op de loopplank gelast worden en moeten we nog een uur langer wachten. De boot ziet er geweldig uit zo pas geschilderd en helemaal gepoetst. Uiteindelijk wordt hij om 4 uur weer in het water gehesen, terwijl wij er volgens afspraak om 2 uur waren. In het water moet de verstaging vast gemaakt worden en om half 5 varen ze uit de haven op weg terug naar Riposto. Ik ga terug met de auto, wat heel gemakkelijk klinkt maar niet zo eenvoudig is in de praktijk. Terug moet je een heel groot stuk slingeren door de binnenstad en het is natuurlijk weer super druk. Als ik binnen een uur na aankomst in Catania had kunnen vertrekken, was het nog in de lunchpauze geweest als het een heel stuk rustiger is op de weg. Nu moet ik me weer aanpassen aan de rijstijl van de Sicilianen en voor mijn gevoel is dat redelijk agressief. De wegen gaan ‘zomaar’ over van drie banen naar 1 baan en er zijn enorm veel zijstraten waar auto’s uit komen. Iedereen drukt zicht er maar gewoon tussen en als je dat een half uur hebt gezien, ga je het ook doen anders kom je nergens. Een weg oprijden betekent bij een heel klein gaatje de neus van de auto er tussendrukken of beginnen over te steken als je linksaf moet. Als je lang wacht, beginnen achter je de auto’s allemaal te toeteren, het is weer een hele ervaring, maar ik heb het er heelhuids en zonder deuken afgebracht.

Frans komt terug en gaat morgen weer naar Giardini Naxos, want het huisje op het strand is nog niet klaar. Ze hebben veel tijd verloren met eerst opruimen en oude platen afbreken voor dat ze echt konden beginnen en net als klussen aan de boot, het kost allemaal veel meer tijd dan Frans vooraf denkt. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *