Maandag 3 juni 2019. Van Porto dell’ Etna naar de baai van Taormina bij Giardini.

We staan op tijd op, want we gaan vandaag omvaren naar de zomer-ligplaats. We moeten natuurlijk altijd nog een paar dingen op de kant regelen, Frans gaat eerst met de auto naar de garage om spullen bij elkaar te zoeken, die nodig zijn voor het leggen van de boeien. Er zijn nu 16 boeien klaar, ze zijn halverwege. Ik doe nog snel een laatste boodschap en dan beginnen we met het klaarmaken van de boot. De waslijn moet afgebroken, allerlei ‘hulplijntjes’ van de winter moeten er af, zoals de lijn die de giek strak houdt. We halen vast de huik er af, Frans wil graag zeilen en we willen minstens even het zeil er uit hebben om te kijken hoe het de winter heeft doorstaan. We koppelen de elektriciteit af……..en zo nog wat meer van die klusjes waar je toch een paar uur mee bezig bent. George en Donatella varen eerst uit, we helpen om de lijnen, die achterblijven op de steiger, netjes neer te leggen zodat ze die weer op kunnen pakken als ze terugkomen. Wij nemen onze landvasten altijd mee aan boord en zeker nu, want we willen die gebruiken om ons aan de boei vast te maken. Als we uitvaren gaat het moeizaam, waarschijnlijk zit de schroef wat vast en is er aangroei. Frans had nog willen duiken, maar eigenlijk heeft dat geen zin omdat je door de slechte waterkwaliteit in de haven, toch niets ziet. Als we eenmaal uit de haven zijn en de zee op gaan wordt het beter, maar erg veel snelheid maken we niet. Als het zeil omhoog is hebben we er een halve knoop bij, maar de wind is niet sterk en komt uit de verkeerde richting dus we hebben er niet veel aan. We komen dan ook een half uur later dan George aan, Maar die kan ons dan ook keurig aan de boei vastmaken. Het is vreemd om na een half jaar in de haven nu hier te liggen. Veel ruimte om ons heen en we moeten wat wennen aan de geluiden van de weg en de spoorlijn. Maar na een paar uur horen we dat niet meer, Frans zegt dat hij geen trein meer heeft gehoord terwijl er 3 langs zijn gekomen. Donatella blijft niet aan boord, zij gaat terug naar de camper in Riposto en komt over een paar dagen. We reizen samen met de trein terug naar Riposto, zodat ik een auto kan terugrijden naar Giardini. Als ik terug ben komt Frans me halen met een grote RIB, toch wel spannend want het gaat enorm hard, dat zijn we anders gewend met ons kleine rubberbootje.

Zondag 2 juni 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We zijn vroeg op vandaag omdat George en Frans op tijd in Taormina moeten zijn. Ze hebben gisteravond de bus al geladen met de spullen die ze nodig hebben om drie grote boeien te kunnen plaatsen. Het zijn boeien voor grote super-jachten en liggen ook op een grote diepte. Het is moeilijk om die boeien te plaatsen, vooral voor de duiker, die een ketting vanuit het betonblok omhoog moet zien te krijgen. Maar het lukt allemaal, ondanks het feit dat het eigenlijk miserabel weer is. Frans heeft trui en regenjack mee en reservekleding, dit is toch echt geen zomerweer.

Ik blijf op de boot in Riposto en begin die klaar te maken voor vertrek. Begin van de dag is het nog niet duidelijk, maar later krijg ik het bericht dat we inderdaad morgen verrekken vanuit de haven naar het mooringfield in de baai van Taormina. George gaat ook met zijn boot, Donatella blijft nog een paar dagen in de camper hier in Riposto om dingen te regelen. De camper gaat straks in de garage, maar daar liggen nog te veel boeien en andere spullen, zodat er geen ruimte is om die te stallen. Omdat we nog aan de steiger en in de haven liggen maak ik de boot nog even lekker schoon met zoet water. Het is een hele klus, want het Etna-stof blijft overal in zitten en als je bv. de lijnen afspuit en terug loopt, blijkt er weer een lading zwarte stof achter te zijn blijven hangen. Ik spuit daarom 5 keer de boot af en nog zie ik in richeltjes zwarte bergjes liggen. Maar op een gegeven moment is het genoeg en dan belt Frans of ik hem kom halen in Giardini. Ze hebben de boeien gelegd en zijn klaar voor vandaag. George wacht op een grote catamaran, die aan een boei wil liggen vannacht en Frans gaat terug naar Riposto. De treinen rijden hier op zondag minder frequent en hij zou bijna 2 uur moeten wachten. We doen nog even snel een boodschap onderweg en als we op de boot zijn maakt Frans alles klaar om morgen weg te kunnen varen. In de loop van de winter in de haven zijn er dingen los blijven liggen, die nu wel vastgezet moeten worden. De boom ligt op het dek omdat Frans een nieuwe constructie aan de mast moet maken, nu hangt hij hem toch nog even tegen de mast aan, de nieuwe rail komt later wel. Waslijnen worden afgebroken en zo nog wat klusjes. Inmiddels is het prachtig zonnig weer en genieten we nog even. Wat een verschil met afgelopen dagen! Het was de hele dag enorm rustig in de haven en nu plotseling zien we veel wandelaars op de kade en onderweg zagen we de terrasjes al vol zitten. Morgen dus verhuizen naar onze zomerligplaats in de baai van Taormina.