Dinsdag 4 juni 2019. De baai van Taormina bij Giardini.

Gisteravond kwam er langzaam steeds meer deining in de baai, We waren beiden moe van de dag en gingen op tijd naar bed, Drie keer alles gecontroleerd want we liggen nu niet meer in de haven en er zitten 2 bijboten aan ons vast. De grote rib, die Frans overdag gebruikt als er schepen komen liggen en aan de achterkant hangt een kleine rubberboot, die ik kan gebruiken als ik naar de kant wil. De rubberboot moeten we nog schoon maken en Frans moet hem oppompen, er kan wel een beetje lucht bij. Rond 12 uur vannacht is het door het rollen een enorm lawaai in de boot, zelfs van alle spullen in de kastjes. De zwemvesten slingeren heen en weer, de jassen en vesten slepen langs de wand met ritssluiting en op een gegeven moment werd het zo erg, dat we tegelijk uit bed springen om nog wat spullen ‘te redden’. Er was al een stapel borden omgevallen en het glaswerk hing ook tegen het deurtje van de kast aan. We zetten alles vast alsof we met stevige wind gaan zeilen. Frans springt in het (te slappe) bootje en heeft twee lange lijnen bij zich om de achterkant van de boot aan een andere boei vast te maken, zodat we aan twee boeien vast zitten en beter op de golven liggen. Het is midden in de nacht, dus pikkedonker, ik moet met een zaklantaarn de boei beschijnen, zodat Frans weet waar hij naar toe moet. Hij probeert te roeien, maar de roeispanen zitten niet geweldig en uit eindelijk blijkt dat de lijnen te kort zijn, hij kan net niet bij de boei komen en komt 2 meter te kort. Ik knoop er nog een lijn aan en Frans kan dan gemakkelijk via die lijnen naar de boot terug komen. Als de lijn eenmaal vast zitten kunnen we 2- van de 3 lijnen al weer binnen halen als we de boot 90 graden draaien en zo wat rustiger liggen. Het is nog niet helemaal stil, maar wel een stuk beter dan het was. George ligt 75 meter van ons af en aan zijn toplicht kunnen we zien hoe zijn boot enorm heen en weer zwiept, hij zegt vanochtend dat hij niet best geslapen heeft.

En vanochtend is het gewoon weer een rustige zee als we opstaan. We zijn benieuwd wanneer de zon op de boot komt, want we liggen tussen de bergen in een baai, daar moet de zon eerst overheen komen, dat blijkt toch al om 7 uur te zijn. Frans gaat met George terug naar de garage in Riposto en ik vermaak me met wat klusjes op de boot. ‘Mijn bijboot’ moet eerst nog in orde worden gebracht en de motor moet er nog op, daarom blijf ik verplicht aan boord. Maar het is prachtig zonnig weer, en er zijn veel kleine bootjes die langsvaren met vakantiegangers. Iets verderop is een mooie grot en om de hoek van de rotsen is een kleine baai met strand en horeca. Af en toe leggen kleine bootjes aan bij een boei en omdat Frans en George er niet zijn, liggen ze gratis. Maar ik denk dat veel mensen met zo’n plezierbootje ook niet weten dat je voor de boeien moet betalen, en ze zijn eigenlijk ook niet bedoeld voor dat soort gebruik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *