Vrijdag 7 juni 2019. In de baai bij Giardini Naxos.

We liggen nog achter ons anker aan de andere kant van de baai dan waar de boeien liggen. Het heet hier Giardini Naxos. Heel in de verte kunnen we de oranje boeien zien. We hebben heerlijk geslapen en liggen hier, bij deining uit het zuiden, een stuk rustiger dan aan de boeien. Het is vanochtend eerst nog wat kil maar in de loop van de dag wordt het prachtig zonnig en behoorlijk warm. Op dit soort dagen ben ik extra blij met onze bimini, die schaduw maakt boven de kuip. En het is vooral belangrijk om schaduw te hebben omdat we nog niet erg aan de zon gewend zijn. Tot deze week hebben we nog vaak een lange broek aan gehad en een shirt met mouwen. De eerste week van juni is de zon behoorlijk krachtig midden op de dag en onze huid moet daar nog een beetje aan ‘wennen’.

Frans wordt al vroeg opgehaald door George en naar de kant gebracht. Daar staat Giuseppe met het busje, ze gaan samen eerst naar Catania om nieuwe persluchtflessen te halen, die George besteld heeft. Ze gaan nog langs de zeilmaker en dan terug naar Riposto naar de garage. Daar zijn een hele serie lijnen gebracht die besteld zijn. Frans weet precies welke dingen hij mee moet nemen en in welke lengte sommige lijnen gemaakt moeten worden voor de boeien en andere zaken. En alle einden van de lijnen moeten afgewerkt worden en soms gesplitst, zodat ze daar een aantal uren aan het werk zijn. Ze zouden van Riposto naar Giardini de trailer met een dinghy meenemen die in een opslagloods staat, maar de sleutel van de loods is bij George aan boord. Dat krijg je nu: er zijn zo veel spullen in gebruik en het ligt allemaal op verschillende plaatsen. Gelukkig hebben ze het strandhuisje om spullen op te slaan, maar alles moet wel eerst uit Riposto opgehaald worden. Bij kleine dingen kan je nog wel eens ‘teveel’ hier naar toe transporteren, maar een trailer met dinghy kun je niet zomaar ergens neer zetten en als ze dan naar Riposto gaan, moet alles van tevoren gepland zijn. Dat wordt een keer extra rijden, maar er zal nog wel meer naar hier vervoerd moeten worden.

George gaat een paar keer naar het mooringfield en meldt dat het nog steeds onrustig is door de lange deining. We gaan dus vandaag niet terug. Aan het eind van de middag komt er wel een zeilboot, George maakt hem vast met een lange lijn aan een tweede boei, zoals wij ook een paar nachten hebben gedaan, hopelijk hebben ze een redelijk nacht. Wij willen graag morgen terug, maar als de weerberichten het juist hebben moeten we volgende week weer een paar nachten hier liggen. Gelukkig is de oversteek maar 20 minuten.