Woensdag 12 juni 2019. De baai bij Taormina.

Als we wakker worden ziet het er een beetje donker uit, er is geen zon. Het begint zacht te regenen en ik krijg direct een ‘Nederland-gevoel’ en dank dat het nu de hele dag wel zal regenen. Maar gelukkig is dat niet zo en tegen 10 uur is de regen voorbij en dan is het direct ook weer zonnig en warm. Doordat het regende is ons zwemuurtje er wel bij in geschoten, ik zag het niet zitten om zonder zon in dat hele koude water te gaan en Frans had ook niet veel moed om er in te springen.

Frans is nog even op de boot bezig en ik ga na het ontbijt met George en Donatella naar de kant. We drinken eerst koffie en doen daarna wat boodschappen. Het is voor mij de eerste keer dat ik door de winkelstraat loop en Donatella wijst me alle belangrijke punten, waar we soms ook voor de andere boten dingen moeten halen en waar de wasserij is. Niet belangrijk voor ons, maar de gasten hebben soms hele balen was en willen dat weer schoon hebben.

Als George ons me de rib komt halen brengt hij Frans naar de kant, die spullen in Riposto in de garage gaat halen, samen met de duiker. Als George en ik terug zijn bij onze boot, ziet hij dat er gereedschap van Frans in de kleine dinghy ligt, Frans heeft geprobeerd om de motor aan de gang te krijgen wat helaas mislukt is. George zal straks de dinghy met motor komen halen en naar de monteur brengen, dan moet het gereedschap er uit zijn. Als George weg is wil ik dat meteen doen maar er zitten lange lijnen aan de rubberboot en normaal houdt een van ons de boot vast en de ander springt er in. Nu is er geen Frans en ik kukel natuurlijk precies tussen de achterkant van de Bolbliksem en de rubberboot in het water, helemaal kopje onder. Ik hoop dat niemand het gezien heeft en er is verder niets gebeurd, mijn bril heb ik nog steeds op als ik boven kom. Het water is hier zo vreselijk zout dat ik direct mijn kleren en haar moet wassen, een paar gemorste druppels zijn niet veel later witte zoutkristallen. Ik heb van mijn kleinzoon een mooi en “heel duur” rood horloge gekregen en dat had ik natuurlijk om. Ik krijg hem niet direct aan de telefoon als ik wil informeren wat ik moet doen. De eerste uren is er niets te zien, maar later zie ik een heel klein beetje vocht bij de wijzerplaat. Ik denk er verder niet meer aan, en als kleinzoon belt om te vragen wat er is, zie ik wat meer vocht. In de loop van het gesprek zeg ik iets over de tijd en dan hoor ik dat het 2 uur later is dan dat ik zie op mijn horloge en krijg het advies van hem om mijn horloge maar in de zon te leggen. Ik vrees alleen dat het niet alleen een vochtprobleem is, maar dat het zout ook schade heeft berokkend aan mijn “dure” horloge.

Dinsdag 11 juni 2019. In de baai bij Taormina.

Als we opstaan is het licht bewolkt met een vage zon, gelukkig trekt de bewolking snel op en hebben we weer heerlijk weer. Maar voordat de zon echt schijnt gaan we zwemmen, dat wil zeggen: Frans gaat in het water en poetst de waterlijn van de boot en ik zwem mijn ‘verplichte’ rondjes om de boot. Ik weet niet zeker of het begint te wennen, maar het lijkt ietsje minder koud vandaag. Maar nog steeds komen we beiden uit het water met hele koude ledematen en het duurt even voor we weer zijn opgewarmd. Gelukkig hebben we de afgelopen dagen bijna geen kwallen meer gezien, de eerste dagen hier was dat echt verschrikkelijk, er dreven hele kluwens kleine kwallen in prachtige kleuren, maar ze steken behoorlijk. De duiker heeft er een tegen zijn gezicht gekregen (dat is het enige plekje huid wat hij bloot heeft in zijn duikerspak) en hij had helemaal een opgezwollen wang die rood was. Hij zegt dat hoe mooier de kleur, hoe ernstiger de verwondingen. De afgelopen dagen heb ik er af en toe nog wel een gezien, maar nu zijn ze allemaal weg.

Er zijn een paar drijvende ballen, die schoon gemaakt moeten worden en ik heb Frans beloofd de RIB een beetje schoon te maken. Het is inmiddels behoorlijk warm en als ik klaar ben ga ik met mijn voeten in het koude water hangen om een beetje af te koelen. Het is echt warm en zo dadelijk moet ik nog in de auto. Ik heb Donatella beloofd haar naar Acireale te brengen, zij heeft daar een afspraak, en we gaan op de terugweg spullen halen in Riposto. Natuurlijk moeten we ook wat boodschappen doen als we dan toch langs de favoriete winkels komen en we slaan meteen lekker veel fruit in. We rijden nog even langs de garage, want daar liggen nog steeds veel spullen van het mooringfield en als we alles verzameld hebben gaan we weer terug. We worden in Giardini opgehaald door George en Frans met de RIB en zijn uiteindelijk 5 uur onderweg geweest.