Woensdag 12 juni 2019. De baai bij Taormina.

Als we wakker worden ziet het er een beetje donker uit, er is geen zon. Het begint zacht te regenen en ik krijg direct een ‘Nederland-gevoel’ en dank dat het nu de hele dag wel zal regenen. Maar gelukkig is dat niet zo en tegen 10 uur is de regen voorbij en dan is het direct ook weer zonnig en warm. Doordat het regende is ons zwemuurtje er wel bij in geschoten, ik zag het niet zitten om zonder zon in dat hele koude water te gaan en Frans had ook niet veel moed om er in te springen.

Frans is nog even op de boot bezig en ik ga na het ontbijt met George en Donatella naar de kant. We drinken eerst koffie en doen daarna wat boodschappen. Het is voor mij de eerste keer dat ik door de winkelstraat loop en Donatella wijst me alle belangrijke punten, waar we soms ook voor de andere boten dingen moeten halen en waar de wasserij is. Niet belangrijk voor ons, maar de gasten hebben soms hele balen was en willen dat weer schoon hebben.

Als George ons me de rib komt halen brengt hij Frans naar de kant, die spullen in Riposto in de garage gaat halen, samen met de duiker. Als George en ik terug zijn bij onze boot, ziet hij dat er gereedschap van Frans in de kleine dinghy ligt, Frans heeft geprobeerd om de motor aan de gang te krijgen wat helaas mislukt is. George zal straks de dinghy met motor komen halen en naar de monteur brengen, dan moet het gereedschap er uit zijn. Als George weg is wil ik dat meteen doen maar er zitten lange lijnen aan de rubberboot en normaal houdt een van ons de boot vast en de ander springt er in. Nu is er geen Frans en ik kukel natuurlijk precies tussen de achterkant van de Bolbliksem en de rubberboot in het water, helemaal kopje onder. Ik hoop dat niemand het gezien heeft en er is verder niets gebeurd, mijn bril heb ik nog steeds op als ik boven kom. Het water is hier zo vreselijk zout dat ik direct mijn kleren en haar moet wassen, een paar gemorste druppels zijn niet veel later witte zoutkristallen. Ik heb van mijn kleinzoon een mooi en “heel duur” rood horloge gekregen en dat had ik natuurlijk om. Ik krijg hem niet direct aan de telefoon als ik wil informeren wat ik moet doen. De eerste uren is er niets te zien, maar later zie ik een heel klein beetje vocht bij de wijzerplaat. Ik denk er verder niet meer aan, en als kleinzoon belt om te vragen wat er is, zie ik wat meer vocht. In de loop van het gesprek zeg ik iets over de tijd en dan hoor ik dat het 2 uur later is dan dat ik zie op mijn horloge en krijg het advies van hem om mijn horloge maar in de zon te leggen. Ik vrees alleen dat het niet alleen een vochtprobleem is, maar dat het zout ook schade heeft berokkend aan mijn “dure” horloge.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *