Dinsdag 18 juni 2019. De baai bij Taormina.

We gaan vandaag naar Riposto om in de haven een zeilboot om te varen naar een andere ligplaats. Het is een klant van George en die ligt op de plaats van een motorboot, die vandaag terug komt. We rijden met de auto en dat is toch nog steeds een fijne rit. Het duurt ongeveer 40 minuten en steeds weer zien we nieuwe dingen. Ik ben laatst met Donatella samen naar een grote supermarkt geweest en moet even opletten waar die nu precies is. We waren toen met de kok van een grote motorboot en ineens zei Donatella dat we rechtsaf moesten het parkeerterrein op. Ik vrees dat ik de oprit naar de supermarkt niet snel genoeg herken en het niet kan vinden als ik alleen ben met één van onze gasten die daar wil winkelen. Gelukkig zien we duidelijk waar ik in moet en weet ik nu bepaalde herkenningspunten. Op de terugweg weet ik nu ook waar ik af moet slaan als ik van de andere kant af kom. .Nu rijden we naar de haven van Riposto en gaan aan boord van de boot die we verplaatsen. Frans gaat eerst kijken of er nog accuspanning is en de motor het doet. Ik houd me even bezig met de lijnen naar de steiger losmaken: een hele klus want er liggen aan beide kanten vier lijnen van de buurboten overheen en wij willen alles meenemen naar de andere aanlegplaats. Inmiddels is Frans er achter dat de motor het prima doet maar dat er geen koelwater uit de boot komt, snel de motor weer uit en de vloer open. Als we opnieuw starten blijkt er rook en koelwater onder in de boot te lopen, het is niet goed! We besluiten de havenmeesters te vragen om ons om te varen, die komen direct met twee rubberboten en trekken ons naar de andere kant van de haven, waar we aan de vaste kade gaan liggen. Het gaat allemaal perfect, jammer alleen dat we het niet op eigen kracht konden.

We halen nog de was op van de grote catamaran, waar Frans een paar dagen op geklust heeft. Die nemen we mee naar Giardini, waar we nu liggen, om naar de wasserij te brengen. Dan is alles weer lekker schoon en gestreken tegen de tijd dat de eigenaar terug komt. We rijden er langs, maar het is inmiddels lunchtijd en de mevrouw heeft het rolluik gesloten en is er niet. Hadden we vooraf kunnen bedenken maar we zijn, als Nederlanders, nog steeds niet gewend aan die lange middagpauze van een paar uur, later kunnen we alsnog de was afgeven. We varen nog een paar keer heen en weer met gasten van boten die aan een boei liggen, sommigen komen terug van een dag in Taormina, anderen gaan juist in de avond nog weg voor een excursie of diner.