Dinsdag 2 juli 2019. De baai bij Taormina, Sicilië.

Als we opstaan is het water om ons heen niet schoon, er drijft viezigheid op en we kunnen daarom niet zwemmen. Frans heeft het idee, dat het komt van de grote cruiseboten, die aan de andere kant van deze baai ankeren. Ze komen ‘s morgens vroeg, de passagiers gaan op excursie naar de Etna of Taormina en ‘s avonds vertrekken ze weer. Ik weet niet of het vuile water van die boten komt, maar het lijkt ons niet verstandig om te gaan zwemmen. Meestal is het na korte tijd verdwenen en kunnen we straks nog lekker zwemmen.

George heeft ons al gewaarschuwd: in juli gaat het hier op het mooringfield echt beginnen. Dat blijkt vandaag inderdaad waar, het ene na het andere enorme motorschip komt binnen varen. Op een gegeven moment zegt George dat de grote zware boeien allemaal vol zijn en dat er geen hele grote motorboten meer bij kunnen. De boeien aan de buitenkant zijn het sterkst en daar liggen dan ook de grote lange motorboten. Dichter bij de rotskust liggen kleinere boeien, die ook dichter bij elkaar liggen. En voor de veiligheid moeten de boten wel helemaal rond de boei kunnen draaien zonder een andere boot te raken. Ik vind het moeilijk de afstanden te schatten. De boot die nu achter ons ligt lijkt heel dicht bij, maar als ik aan de achterkant mensen zie staan, zijn die heel klein en dus behoorlijk ver weg. Het is al bijna donker en dan komt er een prachtig klassiek zeiljacht aan uit Malta, ook zij willen aan een boei. Frans en George wachten op een boot die even is tanken en leggen ondertussen het klassieke jacht aan. Ze brengen een achterlijn aan, zodat hij keurig ligt. Frans moet ze wel nog met de RIB naar de kant brengen want op zo’n mooi zeilschip heb je geen rubberboot liggen. Het is al donker als ze liggen, morgen zal ik proberen een foto te maken om op dit blog te zetten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *