Donderdag 4 juli 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

Het is inderdaad, zoals we gisteren al vreesden, laat geworden vannacht. Frans is in de loop van de avond op bed gaan liggen en viel in slaap. We werden om half elf opgebeld dat we mensen van de kade moesten halen. We twijfelden daarna of er verder nog mensen aan de kant waren en zijn daarom naar bed gegaan en om 1 uur vannacht bleken die twee toch terug naar de boot te willen. George gaat meestal om half zeven ‘s morgens al de vuilnis ophalen bij alle boten, wij kunnen ietsje langer slapen. Daarom hebben wij de laatste gasten opgehaald, meneer bood wel zijn excuses aan dat het zo laat was geworden.

We varen vanochtend voor achten al weer naar de kant om voor drie boten brood te halen. Ze vullen het in op een voorgedrukte kaart, die echt is afgesteld op Italianen. Als je hier brood koopt, wordt het gewogen en op onze kaart kan je dus invullen of je aantallen bestelt of een bepaald gewicht aan brood wil hebben. De namen van het brood zijn in het Italiaans en in het Engels, maar de niet-Italiaans sprekenden begrijpen het niet. Als wij de kaart ophalen kijk ik wat ze hebben ingevuld en kan ik vragen wat ze nu precies willen hebben. Maar de mannen vragen dat niet en dan staat er op zo’n kaart dat ze 12 croissants in allerlei smaken willen hebben en 3 kleine broodjes, terwijl we weten dat er minstens 10 mensen aan boord zijn. Dan maak ik er maar een paar grote broden van en een kruisje bij ‘melk’ worden ook 2 of 3 pakken. De bakker spreekt echt geen woord Engels en begrijpt er niets van en het apart berekenen wat die drie boten moeten betalen levert ook problemen op. Maar ze kennen me nu en ik mag de bestelling ‘s avonds doorbellen. Dat wordt dus een bericht op de telefoon want ik vrees dat ze mijn half-Italiaans aangevuld met Engels niet verstaan.

Het water in de baai is een beetje vies als we opstaan, dus als we terugkomen van de ontbijtspullen rondbrengen nemen we lekker de tijd om te ontbijten en even te zwemmen. In de loop van de ochtend gaat het harder waaien en door wind en stroming draaien de boten zodat we steeds een ander uitzicht hebben. Het is weer warm vandaag, door de wind is het wel aangenaam. In de loop van de middag gaat de wind helemaal liggen, de zee ik bijna spiegelglad en dan is het warm aan boord. Af en toe komt er een boot binnen en sommigen gaan weg, Frans is bezig samen met de collega’s en komt tussendoor terug op de Bolbliksem.

Woensdag 3 juli 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

Er moesten gisteravond om half 12 nog mensen terugkomen uit Taormina. Ze hadden gewinkeld en gegeten, uiteindelijk waren we pas om 12 uur weer terug op de boot. Het was daarom een korte nacht. Als we opstaan ga ik toch lekker even zwemmen, hoewel dat een beetje tegen valt. Er is stroming aan het eind van de baai waar we liggen en soms is die sterker dan andere dagen. Ik zwem altijd rondjes rond de boot, na het eerste rondje denk ik dat ik de 5- niet ga halen vandaag. Er staat zo’n sterke stroom dat je het gevoel hebt dat je niet voor uitkomt. Aan de andere kant van de boot heb ik lekker stroom mee en ben ik heel snel weer aan de achterkant van de boot. Toch maar even doorzetten en inderdaad haal ik de 5 rondjes, het was wel zwaar vandaag.

We gaan vroeg naar de kant om voor een grote motorboot vers brood en melk te halen aan de kant. Het lukt allemaal prima, de bakker begrijpt het niet allemaal zo goed maar uiteindelijk heb ik toch wat er besteld is. Als het is afgeleverd wacht ik tot Frans iemand naar de kant moet brengen en lift ik mee. Het internetabonnement is verlopen en ik haal bij de kiosk nieuwe Gigabites. Dit wordt nu de 3e maand en voor het eerst hebben we het goed kunnen regelen. Na de eerste keer opstarten hoef ik nu alleen het nummer op te geven en zeggen dat ik voor 20 euro internet wil hebben en dan staat het 10 minuten later op onze telefoon. Super handig en omdat we beiden zo’n abonnement hebben, kunnen we tegenwoordig eigenlijk alles doen op internet wat we nodig hebben. Het is behoorlijk warm weer vandaag, er is alleen iets meer wind. Dat geeft op de boot fijne verkoeling, maar lopend in het dorp heb je er niets aan. Als ik bij de auto kom, even buiten het dorp, staat die natuurlijk in de brandende zon. Ik wacht 10 minuten met alle deuren open voordat ik binnen in de auto ook adem kan halen. Er zit geen airco in de auto en rijdend komt er alleen heel warme lucht binnen. Helaas is er geen schaduwplaats vrij, dus de auto staat in de brandende zon en is straks weer lekker opgewarmd. Wat heerlijk dat de winkels tegenwoordig allemaal heerlijk koel zijn, ik kom helemaal bij als ik in de supermarkt loop. Als de boodschappen ingeladen zijn en ik wil starten, doet de auto het natuurlijk niet. We hebben dat al eerder gehad en zijn bij de garage geweest, die alles heeft doorgemeten en niets kon vinden. Er zit een nieuwe startmotor in en de ventilator en de binnenverlichting doen het nog. Net als de vorige keer wacht ik 15 minuten en start daarna nog een keer, helaas gebeurt er nog helemaal niets. Intussen ben ik natuurlijk Frans aan het bellen en aan het bedenken wie ik kan vragen om me hier op te komen halen. Ik zeg tegen Frans dat ik nog een keer 15 minuten wacht en inderdaad doet hij het dan. Met het gaspedaal een beetje ingedrukt bel ik snel Frans en meld dat de motor weer loopt. Gelukkig is het weer in orde gekomen en hoeft niemand mij op te halen. Ik ben zeker 10 kilometer van de kiosk af waar we aanleggen met de RIB als we naar de kant gaan.

Aan het eind van de middag brengen we nog een paar keer mensen naar de kant en halen ze weer op wat later. Verder is het niet zo’n drukke dag als gisteren en hopen we dat het niet weer een late avond wordt.

Helaas, het is nu 23:18 uur en er moeten nog mensen van twee boten terugkomen.